ေမၽွာ္ေလတိုင္း ေဝးေနဦးမွာပါ ( ေဆာင္းပါး…ေမာင္မုိးဦး )

ရခိုင္ကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ကအသံလႊင့္မိန္႔ခြန္းေတြေပးၿပီးရွင္းျပတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက ေျပာေနဆိုေန၊စြပ္စြဲေနတာေတြကိုလက္ေတြ႕အလုပ္နဲ႔တုံ႔ျပန္ျပမယ္လို႔လည္းပါတယ္။ ရခိုင္ကိစၥကိုလည္းအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ကိုယ္တိုင္ဥကၠဌလုပ္ၿပီး ကိုင္တြယ္မယ္လို႔လည္းေျပာပါတယ္။

 အင္န္၊စီ၊ေအ (NCA) သေဘာတူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ထိုးတဲ့ ၂ ႏွစ္ျပည့္အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနားမ်ာလည္း ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္၊ကာခ်ဳပ္၊ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ အလုပ္အဖြဲ႕ေတြရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း မိန္႔ခြန္းေပးတာ၊ စာတမ္းဖတ္တာေတြလုပ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီမိန္႔ခြန္းေတြ၊သေဘာထားေတြကိုၾကည့္ရင္ ျပႆနာရဲ႕အရင္းအျမစ္ ကိုရွာေဖြေဖၚထုတ္ၿပီး အေျခခံက်က်ဘယ္လိုေျဖရွင္းသင့္တယ္ဆိုတာေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာၾက၊ဆိုၾကတာမေတြ႕ရပါ။ ထမင္းရည္ပူလာ လၽွာလႊဲစကားမ်ိဳး၊ ႀကံႀကံဖန္ဖန္အေကာင္းျမင္တဲ့စကားမ်ိဳး၊ မေယာင္ရာဆီလူးတဲ့စကားမ်ိဳးေတြပဲ ခပ္မ်ားမ်ားျဖစ္ ေနပါတယ္။ ကာခ်ဳပ္ကေတာ့ ေမာက္ေမာက္မာမာနဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ဟိန္းေဟာက္တဲ့ စကားေတြေတာင္ပါပါေသးတယ္။

 ရခိုင္ျပည္နယ္ကိစၥအပါအဝင္ ဗမာျပည္တျပည္လုံးမွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့ျပႆနာအရပ္ရပ္ကို တာဝန္ယူေျဖရွင္းရမယ့္ လူပုဂၢိဳလ္၊အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ ကေန႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြဟာ နာနာရွည္ေရာဂါသည္ကို ေဆးၿမီးတိုနဲ႔ကုဖို႔ႀကိဳးစားေနသလိုျဖစ္ ေနပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကိစၥဆိုရင္ အနာတစ္ျခားေဆးတစ္ျခားေတာင္ျဖစ္ေနပါတယ္။
ကေန႔ဗမာျပည္မွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ျပႆနာေတြရဲ႕ အရင္းအျမစ္ဟာ လြတ္လပ္ေရးရကတည္းကျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ျပႆနာ ေတြပါပဲ။ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာခဲ့တဲ့ ဖဆပလ အစိုးရဟာ အာဏာရလာကတည္းက အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕သမားအစိုးရရဲ႕ ေသြးခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စနစ္ကိုဆက္ဆံက်င့္သုံးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ဝင္စဥ္ကာလက ရရွိခဲ့ တဲ့ အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီၫြတ္မႈဟာ ဖဆပလ အစိုးရအာဏာရလာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဖဆပလ အစိုးဟာ ဗမာလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒကို တစတစ အေကာင္အထည္ေဖၚလာပါတယ္။ အမ်ိဳးသားၿပိဳကြဲမႈဟာအရွိန္ပိုျမင့္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္ေပါက္ကြဲ ေတာ့တာပါပဲ။ ဖဆပလ အစိုးရဟာ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို တခ်ီတည္းအၿပီးေခ်မႈန္းႏိုင္မယ္လို႔တြက္ဆၿပီး အလစ္ အငိုက္ယူ ကာ ျပည္တြင္းစစ္ကိုစခင္းခဲ့တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဖဆပလအစိုးရတြက္ကိန္းမွားသြားပါတယ္။ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ ပါတီကို မေခ်မႈန္းႏိုင္တဲ့အျပင္ ဖဆပလအစိုးရရဲ႕လူမ်ိဳးႀကီးဝါဒေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားလူနည္းစုေတြလည္း လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးကို တဖြဲ႕ၿပီးတဖြဲ႕ဆင္ႏႊဲလာတဲ့အခါမွာ ျပည္တြင္းစစ္မီးဟာ အရွိန္ပိုျမင့္လာခဲ့တယ္။
ဖဆပလ အစိုးရဟာ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ႕ သူမနာ၊ကိုယ္မနာၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ကိုျငင္းပယ္ၿပီး အျပဳတ္တိုက္ေရးလမ္းစဥ္ကိုပဲက်င့္သုံးခဲ့တယ္။ ၁၉၆၂ မတ္လ ၂ ရက္ေန႔မွာ ဗိုလ္ေနဝင္းစစ္အုပ္စုက အာဏာသိမ္းတယ္။ ဖဆပလ အစိုးရရဲ႕ျပည္တြင္းစစ္ခင္းေရးအျပဳတ္တိုက္ေရးလမ္းစဥ္ကို ဆက္လက္က်င့္သုံးတယ္။ ဗိုလ္ေနဝင္းစစ္အုပ္စုရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီအစိုးရဟာ စီးပြားေရး၊ပညာေရး၊ေတြမွာ ကေမာက္ကမေပၚလစီေတြသုံးစြဲပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၆၂ ဇူလိုင္ ၇ ေက်ာင္းသားအေရးအခင္း၊ ၆၇ ရခိုင္ဆန္လုပြဲအေရးအခင္း၊ တ႐ုတ္ျပည္သူ႕သမၼတႏိုင္ငံသံ႐ုံးကိုဝင္စီးတဲ့အေရးအခင္းေတြ ျဖစ္ ေပၚတယ္။ ဗိုလ္ေနဝင္းစစ္အုပ္စုဟာ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစၿပီး တပ္မေတာ္ကို စစ္အုပ္စုရဲ႕လက္ကိုင္တုတ္ အျဖစ္အသုံးခ်ေတာ့တယ္။ စစ္အုပ္စုကို မလိုလားတဲ့တပ္မႉးေတြကိုလည္းတပ္ကထုတ္ပစ္ၿပီးျဖစ္ေလေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္းဟာ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးျဖစ္လာၿပီး သူက်င့္သုံးတာကလည္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားအေရးအခင္းေတြ၊လူထုဆန္လုတဲ့ အေရးအခင္းေတြ၊အလုပ္သမားအေရးအခင္းေတြ၊လယ္သမားအေရးအခင္းေတြအားလုံးကို စစ္တပ္ကို ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းေစခဲ့တာ ခ်ည္းပဲျဖစ္တယ္။ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးဆိုတာ စစ္မိန္႔ေအာက္ေရာက္သြားေတာ့တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ကိုလည္း ျဖတ္ေလးျဖတ္ စနစ္နဲ႔ရက္ရက္စက္စက္တိုက္ခိုက္ေတာ့တယ္။ ျဖတ္ေလးျဖတ္စနစ္ဆိုတာ စစ္တပ္အတြက္ စစ္ဆင္ေရးမ်ာ စစ္မိန္႔ကလြဲၿပီး ဘာဥပေဒမွလိုက္နာစရာမလိုတဲ့ စနစ္ျဖစ္တယ္၊ စစ္ဆင္ေရးဂြင္အတြင္းမွာ လူသူေလးပါးကင္းရွင္းသြားေအာင္လုပ္တဲ့ စနစ္ လည္းျဖစ္တယ္။ ရွစ္ေလးလုံးဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပုံႀကီး မတိုင္ခင္မွာဆိုရင္ ျပည္တြင္းမွာ႐ြာပုန္း၊႐ြာေရွာင္ေတြအမ်ားႀကီးေပၚ ေပါက္လာတယ္။ နယ္စပ္ေဒသေတြမွာဆိုရင္ တဖက္ႏိုင္ငံထဲ နယ္နမိတ္မ်ဥ္းနဲ႔မနီးမေဝးေတြမွာ ႐ြာပုံး၊႐ြာေရွာင္ေတါအျဖစ္နဲ႔ ေနၾကတာရွိပါတယ္။ ထိုင္း၊တ႐ုတ္၊အိႏၵိယနဲ႔ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္စပ္မ်ဥ္းအားလုံးမွာ ဒီလိုခ်ည္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္ စပ္တေလၽွာက္ ဘူးသီးေတာင္၊ေမာင္ေတာ၊ရေသ့ေတာင္ဘက္က မူဆလင္ဘာသာဝင္ေတြ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္ထဲကို အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ေျပးဝင္တာေတြ အဲဒီတုန္းကလည္းရွိခဲ့ဖူးတာပါပဲ။

 ရွစ္ေလးလုံး လူထုအုံႂကြမႈႀကီးေပါက္ကြဲၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ နယ္စပ္ကလူေတြေရာ ျပည္တြင္းအတြင္းပိုင္းက လူေတြပါ အစုလိုက္အၿပဳံလိုက္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြထဲကိုေရာက္သြားပါတယ္ယးထိုင္းဘက္မွာေတာ့ ဒုကၡသည္စခန္းေတြဖြင့္ခြင့္ ေပးလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဒုကၡသည္ေတြသိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ေရာက္ရွိကုန္ပါတယ္။ တတိယႏိုင္ငံကိုေရာက္သြားသူေတြလည္း သိန္းဂဏန္းနီးပါးျဖစ္ေနတာပဲ။ ဒီလိုအေဝးေရာက္သြားတာေတြ၊ဒုကၡသည္ေတြဆိုတာ လူမ်ိဳးေပါင္းစုံပါပဲ။

 လတ္တေလာ ရခိုင္ျပည္နယ္ဘက္မွာျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥဟာ ဖဆပလ အစိုးရကအစ၊ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ရဲ႕ရလဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ိဳးေရးအရ၊ဘာသာေရးအရ ေသြးကြဲေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအဆက္ဆက္ ဖန္တီးခဲ့တယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ မူလဌာေနတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေနာက္မွဝင္ေရာက္လာသူေတြ အၾကား လူမ်ိဳးမတူညီတာ၊ ဘာသာေရးအရ ကြဲျပားတာေတြကို အေၾကာင္းျပဳၿပီးအမုန္းပြားခဲ့ၾကၿပီး အေစးမကပ္ေတာ့တာေတြျဖစ္ကုန္ တယ္။ ဒီအျပင္ စစ္အစိုးရက တိုင္းရင္းသား၊ႏိုင္ငံသားနဲ႔ တိုင္းရင္းသားမဟုတ္တဲ့ႏိုင္ငံသားဆိုၿပီး ႏိုင္ငံသားခ်င္းတူေပမယ့္ အဆင့္အတန္းခြဲထားတာဟာ ျပႆနာကိုပိုမိုႀကီးထြားေစခဲ့တယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာတရားမဝင္ခိုးဝင္သူေတြလည္း ရွိသင့္သ ေလာက္ရွိပါတယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ႏိုင္ငံသားေတြေရာ ေနာက္မွခိုးဝင္လာသူေတြကိုပါ ႏိုင္ငံမဲ့ေတြျဖစ္ေအာင္လုပ္လိုက္ေတာ့ ျပႆနာဟာ ႐ႈပ္သည္ထက္႐ႈပ္။အမုန္းပြားမႈေတြကႀကီးထြားသည္ထက္ႀကီးထြားကုန္တယ္။ ဒီလိုအေျခအေနမွာ အၾကမ္းဖက္ သမားေတြက အခြင့္ေကာင္းယူၿပီးစည္း႐ုံးသိမ္းသြင္းသြားတာပဲ၊ ဒီလိုအေျခအေနမွာ ျဖတ္ေလးျဖတ္စနစ္နဲ႔ လက္ယဥ္ေနတဲ့စစ္ တပ္လႊတ္လိုက္ေတာ့ ဒီတပ္ကို ဘယ္သူမွအေတြ႕မခံရဲတာ (တပ္ရဲ႕ေဘးရန္က ေရွာင္တာ) ဆန္းတဲ့ကိစၥေတာ့မဟုတ္ပါ။

 အခုထြက္ေျပးသူေတြျပန္လည္လက္ခံဖို႔ဆိုတာမွာ အခက္အခဲအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ သူတို႔စြန္႔ခြာခဲ့တဲ့႐ြာေတြမွာ သူတို႔ျပန္ေနဖို႔ စာဝတ္ေနေရး၊လုံၿခဳံေရးေတြကိုတာဝန္ယူရမယ္။ ဒီအျပင္အၾကမ္းဖက္သမားေတြထိုးေဖါက္မစည္း႐ုံးႏိုင္ေအာင္ ကိုယ့္ဘက္ကစည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းေတြလုပ္ရမယ္။ ေဒသတြင္းလူမ်ိဳးတမ်ိဳးနဲ႔တမ်ိဳး မိတ္မပ်က္ရင္းရင္းႏွီးႏွီးျပန္လည္ဆက္ဆံႏိုင္ ေအာင္လည္းလုပ္ရမွာျဖစ္တယ္။ ဒီခ်ဳပ္အစိုးရရဲ႕လက္က်န္သက္တမ္းနဲ႔ေတာ့မလုံေလာက္ႏိုင္ဘူး။

 ထိုင္းဗမာနယ္စပ္မွာရွိတဲ့ဒုကၡသည္ေတြမိမိေနရပ္ကိုျပန္လာႏိုင္ေအာင္လည္းမနည္းႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ရမွာျဖစ္တယ္။ အဲဒီဒုကၡသည္ေတြဟာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၿပီ။ သူတို႔က ေမြးဖြားတဲ့ကေလးေတြဟာ ႏိုင္ငံမဲ့ကေလးေတြေတာင္ျဖစ္ေနကုန္ ၿပီ။ ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ။လက္ရွိျပည္တြင္းမွာ စစ္ေရွာင္ဒုကၡသည္ကိစၥေတြကလည္း အမ်ားအျပားပဲ။

 စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္က အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို အားလုံးတေပါင္းတစည္းတည္းလုပ္ခဲ့တာမဟုတ္ပါ။ အဖြဲ႕ အစည္းတခုခ်င္းမွာကြဲၿပဲသြားခဲ့တဲ့အခါ ကြဲသြားတဲ့အစိပ္အပိုင္းကို အဖြဲ႕အစည္းတခုအျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳၿပီး အပစ္အခတ္ရပ္စဲ ေရးလုပ္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖ ေခတ္မွာအပစ္အခတ္ရပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူတဲ့အဖြဲ႕အစည္းဟာ ၂၀ နီးပါးေတာင္ ရွိသြားပါတယ္။ အခု NCA ဆိုတာ အဲဒီေပၚလစီရဲ႕အဆက္ပဲျဖစ္တယ္။ တျပည္လုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို စစ္အုပ္စု အဆက္ဆက္က လက္ခံေလ့မရွိပါ။ ဒါေၾကာင့္အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥမွာ ကာခ်ဳပ္က သူ႕မူ ၆ ခ်က္ကို အေသကိုင္ထားတာပဲ။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ထားေပမယ့္ ကာခ်ဳပ္က ထိုးစစ္လုပ္ခ်င္လုပ္ေနတာပဲ။ ဒီကေန႔ ကာခ်ဳပ္ စိတ္ဝင္စားေနတာက အပစ္ အခတ္ရပ္စဲေရး၊ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ သာယာ၀ေျပာတဲ့ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ထူေထာင္ဖို႔ မဟုတ္ပါ။ ကာခ်ဳပ္စိတ္ေစာ ေနတာက လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕လက္နက္ေတြကို ဘယ္နည္းနဲ႔ျဖဳတ္သိမ္းမလဲဆိုတာနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆက္လက္ ရွင္သန္ေအာင္ ဘာေတြလုပ္မလဲဆိုတာပဲျဖစ္တယ္။

ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္တရပ္တည္ေဆာက္ဖို႔ေျပာဆိုေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ ကာခ်ဳပ္က သူတို႔တပ္ဟာ ျပည္ေထာင္စု တပ္ပါ၊ လူမ်ိဳးေပါင္းစုံပါပါတယ္၊သူကိုယ္တိုင္လည္း ထားဝယ္သားပါ၊တိုင္းရင္းသားပါလို႔ေျပာတယ္။ ဒီလိုစဥ္းစားနည္းနဲ႔ကေတာ့ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္တခုတည္ေဆာက္ေရးဆိုတာကေတာ့ အေဝးႀကီးပဲ။ အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီၫြတ္ေရး၊ လူမ်ိဳး စုံခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးေရးလို႔ေျပာရင္လည္း သူကိုယ္တိုင္ထားဝယ္သားျဖစ္တယ္၊ သူ႕အမ်ိဳးသမီးက ရခိုင္ျဖစ္တယ္လို႔ေျပာခ်င္ေျပာေနမွာပါ။

ဒီကေန႔ဗမာျပည္မွာ အေျပာင္းအလဲလုပ္ဖို႔တကယ္လိုအပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီလိုအေျပာင္းအလဲျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ အရင္း အျမစ္ကစၿပီးေျပာင္းလဲပစ္ရမွာျဖစ္တယ္။ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ခ်မွတ္က်င့္သုံးေနတဲ့ ေပၚလစီအရပ္ရပ္ကို ရပ္တန္းကရပ္ၿပီး အေတြးသစ္၊အျမင္သစ္နဲ႔လုပ္မွအေျပာင္းအလဲျဖစ္ႏိုင္မယ္။ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲလုပ္ဖို႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္က ခန္႔ခြဲခဲ့တဲ့ ေပၚလစီအရပ္ရပ္ကိုဖ်က္သိမ္းပစ္ရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္လႈပ္ရွားမႈအားလုံးဟာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဖ်က္သိမ္းေရးကိုသက္ ေရာက္ေစရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တျပည္လုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကို အစိုးရကေၾကညာရမယ္။ ကာခ်ဳပ္က အဲ့ဒါကိုအာ မခံရမယ္။ ၂၁ ရာစုပင္လုံမွာ အားလုံးတန္းတူရည္တူပါဝင္ေဆြးေႏြးရမွာျဖစ္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲ ေတြမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုဘယ္လိုတည္ေဆာက္မယ္၊ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု၊ ျပည္ေထာင္စုတပ္ဖြဲတည္ ေထာင္ေရးကို ဘယ္လိုတည္ေထာင္ေရးကိစၥကိုေဆြးေႏြးရင္ အဲဒါေတြထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို ပယ္ၿပီး အေျခခံ ဥပေဒသစ္နဲ႔ သြားေရးကိစၥေတြပါ မုခ်ေဆြးေႏြးရမယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ကာခ်ဳပ္က ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို အထိပါးမခံဘူးဆိုရင္ ပြဲပ်က္မွာပဲ။

ဒါေၾကာင့္ဗမာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲကို အညင္သာဆုံးနဲ႔ အထိေရာက္ဆုံးျဖစ္ဖို႔ဟာ ကာခ်ဳပ္အေပၚမွာ လုံး၀မွီတည္ေနပါတယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဖ်က္သိမ္းဖို႔။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းဖို႔၊ ဒီမိုကေရစီေဖၚေဆာင္ဖို႔၊ အမ်ိဳးသားစည္းလုံးညီၫြတ္ေရးတည္ေဆာက္ဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖို႔ဆိုတာ စစ္အုပ္စုကိုယ္စားလွယ္ခ်ဳပ္က ပိတ္ပင္တားဆီးေနသေ႐ြ႕ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။

ဆင္ႀကီးကိုထူးခတ္ၿပီးလႊတ္ထားသလို ဒီခ်ဳပ္အစိုးရကို စစ္အုပ္စုကလုပ္ထားေနသေ႐ြ႕ကေတာ့ ဗမာျပည္မွာ စစ္အာ ဏာရွင္စနစ္က ပန္းပန္ေနဦးမွာပဲ။ ျပည္သူလူထုႀကီးလည္း မြဲသည္ထက္မြဲမွာပဲ။ ႏိုင္ငံေရး၊စီးပြားေရး၊လူမႈေရး၊ယဥ္ေက်းမႈ အစစ အရာရာမွာပဲ ကေမာက္ကမျဖစ္ၿမဲျဖစ္ေနမွာပဲ။ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာလည္း ဇာတ္ေမ်ာႀကီးျဖစ္ေန မွာပါပဲ။ ဒီမိုကေရစီဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႀကီးဆိုတာလည္း ေမၽွာ္တိုင္းေဝးေနဦးမွာပဲ။

 အေရးေတာ္ပုံဂ်ာနယ္မွ

ဟိန္း ေတဇ

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=376361129476061&id=100013065300199