ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္မ်ား က်ရွံဳးရျခင္းရဲ့ အေၾကာင္းရင္းမ်ား

၁။ နည္းပညာ နိမ့္က်ျခင္း

ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ အမ်ားစု လုပ္ျကတာက စားေသာက္ကုန္ထုတ္လုပ္ျခင္း အမ်ားစုျဖစ္ျပီး နည္းပညာအဆင့္နိမ့္ျကပါတယ္။
ေနာက္ျပီး ထုတ္ကုန္အဆင့္ သိပ္မမ်ားတဲ့ လုပ္ငန္းေတြဘဲ လုပ္နိုင္ပါတယ္။
အခု AFTA ျဖစ္သြားေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံက
သြင္းလာတဲ့ ကုန္ပစၥည္းေတြကို ဘယ္လိုမွ ယွဥ္ျပိဳင္နိုင္တာ မရွိပါဘူး။
ျပည္တြင္း စက္ရံု အမ်ားစုက စက္အေဟာင္းေတြ အမ်ားျကီးစုမိသြားျပီး သံတိုသံစအေနနဲ့ ေရာင္းစားရမဲ့ အဆင့္ျဖစ္ေနပါျပီ။
ဥပမာ ဆီစက္ဆိုပါေတာ့ အကုန္နီးပါးရပ္ေနပါျပီ။
ေရခဲစက္ဆို ျပုတ္တာျကာပါျပီ။
ျမန္မာျပည္ထုတ္ ၈၁/၄" နွစ္လံုးထိုး ကြန္ပလပ္စာ ဆိုတာ နာမည္ျကီးပါ။
ဂ်ပန္တေယာက္ကို ျပၿပီး ဒါကို ျမန္မာျပည္က
ထုတ္တာလို့ ေျပာေတာ့ အရမ္း အံ့ျသသြားပါတယ္။ ရုတ္တရက္ အထင္ျကီးျပီး အံ့ျသတာလို့ ထင္ခဲ့ေပမဲ့ သူက အဲလို efficient မျဖစ္တဲ့ compressor ကို တကမာၻလုံုး မသံုးတာျကာျပီ။
စြမ္းရည္ပိုေကာင္းတဲ့ ၃" ၆ လံုးထိုး compressor ေတြဘဲသံုးေတာ့တယ္လို့ ေျပာလိုက္ေတာ့မွ ကိုယ့္ကို သနားျပီး အံ့ျသသြားမွန္းသိလိုက္ရပါတယ္။
တျခားလုပ္ငန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလဲ ဒီတိုင္းပါဘဲ။

၂။ အျကံအဖန္ လုပ္ၾကလို႔ပါ။

ဓာတ္ပံုမွာပါတဲ့ အုတ္က ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ ဖုတ္ထားတဲ့အုတ္နဲ့ FDI ေျကာင့္ အခုတေလာ တနိုင္တပိုင္လာဖုတ္တဲ့ ေစ်းကြက္ထဲမွာ ေလေပါင္အုတ္လို့ ေခၚတဲ့အုတ္တို့ပါ။ ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ဖုတ္တဲ့အုတ္က အခုရက္ပိုင္း မိုးသံုးေလးရက္ရြွာေတာ့ အရည္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ FDI အုတ္ကေတာ့ နဂိုအေကာင္းအတိုင္းက်န္ေနပါတယ္။ ျမန္မာအုတ္ကို အုတ္ပံုစံရိုက္ေတာ့ ေျမနီဆိုးျပီး ထင္းနဲ့ဖုတ္ပါတယ္ ထင္းအကုန္သက္သာေအာင္ အကာေလာက္က်က္တာနဲ့ မီးထိုးတာရပ္လိုက္ပါတယ္။ လာပို့ရင္ အုတ္ပြဲစားက တဆင့္လာပို့ျပီး အလံုးေရခိုးပါတယ္။ FDI ေတြက ဒါကို ခ်က္ခ်င္း သတိထားမိသြားပါတယ္။ သူတို့က ေျမေစးလုပ္ျပီး ေက်ာ္မီးေသြးမွဳန့္ဝယ္ျပီး ေရာလိုက္ပါတယ္။ လ်ပ္စစ္နဲ့ ဖုတ္ျပီး အရည္အေသြးက နိုင္ငံတကာက အုတ္ေတြလို ေကာင္းလာပါတယ္။ လာပို့ရင္ အေရအတြက္ အျပည့္အျပင္ အပို ၄ ၅ ၁၀ လံုးပါလာတတ္ပါတယ္။
ဒါဟာ FDI ေတြ ဝင္လာေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေအာင္ျမင္သြားျပီး
ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ေတြ ခ်က္ခ်င္းက်ရွံဳးသြားတဲ့ အေျကာင္းရင္းတခုပါ။

၃။ အေမ်ွာ္အျမင္ မရွိလို႔ပါ။

ေရတို အက်ိဳးအျမတ္ကိုဘဲၾကည့္ျပီး လုပ္ျကပါတယ္။ '' မ်က္ေတာင္တဆံုးဘဲျကည့္ျကပါတယ္။ မ်က္စိတဆံုး မျကည့္ျကပါဘူး။ '' နိုင္ငံတကာမွာ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္မူကို comsumer ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားရဲ့ အက်ိဳးကို သယ္ပိုးနိုင္ေကာင္းမလဲ ဆိုတာကို တိုင္းတာေပမဲ့ ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ေတြက ေရတိုအျမတ္ဘဲျကည့္တာပါ။ အခု နိုင္ငံျခားထြက္လည္ျက ေရွာ့ပင္းထြက္ျက ေဆးထြက္ကုျက ေက်ာင္းသြားတက္ျကေပမဲ့ စက္ရံုေလ့လာေရး လုပ္ငန္းေလ့လာေရး လုပ္ငန္းရွင္ေတြ့ဆံုပြဲ business matching ေတြ စီးပြားေရး seminar ေတြ သြားတက္ျကတဲ့သူ အေတာ္နည္းပါေသးတယ္။ နိုင္ငံျခားထြက္တာ အရသာခံျပီး ျကြားဖို့ေလာက္ဘဲ ျဖစ္ေနတာပါ။ စဥ္ဆက္မျပတ္ သင္ယူေလ့လာေနရမယ္ဆိုတာ သတိမထားမိျကပါဘူး။ ဒါနဲ့  ျမန္မာျပည္ကေန နိုင္ငံျခားသြားလည္ျကတဲ့ ျမန္မာျပည္ကလူေတြက ဘာစီးပြားေရးလုပ္ျပီး ေအာင္ျမင္နိုင္မလဲ ဆိုတာ သတိမထားမိျကပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္ေရာက္လာတဲ့ နိုင္ငံျခားသားေတြက ျမန္မာျပည္မွာ ဘာစီးပြားေရးလုပ္ျပီးေအာင္ျမင္နိုင္မလဲ ဆိုတာ ခ်က္ခ်င္း သတိထားမိျကျပီး ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ေတြထက္ အေရအေသြးပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္လိုက္ျကတာပါ။ ဒါအျပင္ ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ေတြက ဘာသာစကားက်ြမ္းက်င္ေအာင္ ေလ့လာဖို့ လိုတာလဲသတိမျပုမိျကပါဘူး။ အထူးသျဖင္ စီးပြာေရးလုပ္ျပီးေအာင္ျမင္ဖို့ တရုတ္ဘာသာ စကား တတ္ဖို့ လိုတယ္ဆိုတာ သိပ္သတိမထားမိေသးလို့ပါ။

၄။ အလုပ္သမားေတြ မေကာင္းလို့ပါ။

ပညာတတ္ ျမန္မာလူငယ္ေလးေတြကိုေတာ့ ျမန္မာျပည္ေရာက္ေနတဲ့ နိုင္ငံျခားကုမၸဏီ FDI ေတြက လစာေကာင္းေကာင္းေပးျပီး ေခၚသြားလို့ ကုန္ေနပါျပီ။ ပညာတတ္ျဖစ္ရင္ အေတြ့အျကံု သိပ္မရွိေသးတဲ့လူေတြဘဲ
ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ေတြ ေခၚနိုင္ေတာ့တာပါ။ အသစ္ေခၚသင္ေပးလိုက္ လူရည္လည္သြားရင္ နိုင္ငံျခားကုမၸဏီ ေရာက္သြားလိုက္ျဖစ္ေနတာပါ။ ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းရွင္ေတြေခၚလို့ရတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ ခိုျကတာ ခိုးျကတာ ထံုးစံလိုျဖစ္ေနပါျပီ။

၅။ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိၾကတာပါ။

ျပည္တြင္းက လုပ္ငန္းရွင္းအခ်င္းခ်င္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို့ အားနည္းတဲ့အျပင္ နိုင္ငံျခားကုမၸဏီေတြနဲ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို့လည္း အားနည္းတတ္ပါတယ္။ ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ အမ်ားစု စဥ္းစားၾကတာက နိုင္ငံျခားကုမၸဏီ ဝါးမ်ိဳသြားမွာ စိုးရိမ္ျကတာပါ။ ထူးထူးျခားျခား ေတြးနည္းနဲ့ ကန့္ကြက္တာလဲရွိပါတယ္။ ျမန္မာ့ ဂီတပညာရွင္နဲ့ နိုင္ငံျခားဂီတပညာရွင္ေတြ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေတာ့ ျမန္မာ့ တူရိယာနဲ့ နိုင္ငံျခားတူရိယာေတြ ေပါင္းစပ္ တီးခတ္တာမ်ိဳးကို ျမန္မာ့ ဂီတ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာ စိုးလို့ ဆိုျပီး ကန့္ကြက္တာမ်ိဳးပါ။ ျမန္မာ့ တူရိယာေတြက နိုင္ငံတကာကို ျပန့္နွံသြားျပီး ကမာ႓ကို လြမ္းမိုးသြားနိုင္တာမ်ိဳးလဲ ျဖစ္နိုင္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး မေတြးျကပါဘူး။ နမူနာ ေျပာရရင္ ထိုင္းအစားအစာက နိုင္ငံတကာကလူေတြစားလို့ အဆင္ေျပေအာင္ နိုင္ငံတကာအစားအစာေတြနဲ့ ေပါင္းျပီး ကျပားဟင္းလုပ္ထားတာပါ။ အခု တကမာ႓လံုး ျပန့္နွံေနပါျပီ။ နိုင္ငံတကာကလူေတြနဲ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျပီး လိုသလို ညွိနွိဳင္းမူ မရွိရင္ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမူဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာ့စီးပြားဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာလူမ်ိဳးဘဲျဖစ္ျဖစ္ တြင္က်ယ္နိုင္တဲ့ ဂြင္ တေျဖးေျဖးက်ဥ္းေျမာင္းလာျပီး ျကာရင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာပါ။

၆။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြ ႀကံဖန္ျငင္းခုန္ေနလို့ပါ။

ျမန္မာေတြ တဦးခ်င္း ေတာ္ျကပါတယ္။ တကမာ႓လံုးက လူေတြနဲ့ ယွဥ္ျပိုင္နိုင္ျကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလးငါးဦးေလာက္ ေပါင္းျပီး တခုခု လုပ္ရင္ေတာ့ တကမာ႓လံုးကလူေတြရဲ့ ေနာက္ဆံုးနီးပါးကို ေရာက္သြားတတ္ပါတယ္။ တေယာက္နဲ့တေယာက္ ရွာျကံအျပစ္ေျပာ ဆရာလုပ္ေနျကလို့ပါ။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြလည္း ဒီအတိုင္းပါဘဲ။ ပိုက္ဆံသာ ခ်မ္းသာတာပါ။ စိတ္ဓာတ္ဆင္းရဲတတ္ပါတယ္။

၇။ လ်ွပ္စစ္မီး မရလို႔ပါ။

ဒါေတာ့ အမွန္ပါ။ လိုသေလာက္ မရတဲ့အျပင္ မျကာမျကာမီးျပတ္တတ္ပါတယ္။ လာတဲ့ လ်ပ္စစ္မီးကလဲ မီးအား voltage က်တတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ့ေနရာမွာ စက္ေတြလည္ဖို႔ မရေလာက္ေအာင္ က်တတ္ပါတယ္။
အဲဒါရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲက တူညီတဲ့ ဝန္အားကို လုပ္နိုင္ေအာင္ မီးပိုစားတယ္။ ampere တက္ပါတယ္။ အဲဒါ သြယ္ထားတဲ့ မီးျကိုးေတြ လ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြ ေလာင္တတ္ပါတယ္။ မီးအားျမင့္စက္သံုးေတာ့ ကုန္က်စရိတ္ပိုကုန္ပါတယ္။ ဒါနဲ့ နိုင္ငံျခားက ထုတ္ကုန္ေတြကို ျပိဳင္ထုတ္ဖို့ လ်ပ္စစ္မ်ားမ်ားသံုးမဲ့ လုပ္ငန္းေတြ မလုပ္နိုင္ေတာ့ပါဘူး။

၈။ လုပ္ငန္းလုပ္လို့ ခက္ေအာင္ အစိုးရရဲ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ ခက္လို့ပါ။ မူဝါဒ မျကာခဏေျပာင္းတတ္လို့ပါ။

အခုေတာ့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ အေတာ္ ေျဖေလ်ာ့ေပးျပီးေနပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ ထပ္ေလ်ာ့ဖို့ လိုတဲ့အျပင္ ေလ်ွာ့လြန္းလို့ စည္းမဲ့ ကမ္းမဲ့ လုပ္တာမ်ိဳးေတြ ဥပေဒေဘာင္ အျပင္က လုပ္တာေတြကို ထိန္းသိမ္းဖို့ လိုလာပါေတာ့မယ္။

၉။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးဖို့ rule of law လိုပါတယ္။

အခု ျမန္မာနိုင္ငံကေန နိုင္ငံျခားထြက္လည္တဲ့သူ တနွစ္ကို သံုးသန္းေလာက္ရွိပါတယ္။ ထိုင္း တနိုင္ငံထဲကို သံုးသိန္းေက်ာ္ သြားလည္ပါတယ္။ နိုင္ငံျခားထြက္အလုပ္လုပ္တဲ့သူေတြ ေလးငါးသန္းေလာက္ရွိေနနိုင္ပါ
တယ္။ အဲဒီ ျမန္မာနိုင္ငံသားတိုင္း တျခားနိုင္ငံေရာက္သြားရင္ အခြန္ေဆာင္ဖို့ လိုရင္ ေဆာင္ပါတယ္။ စည္းကမ္းေတြလဲလိုက္နာျကပါတယ္။ အမွိဳက္လည္း စနစ္တက်ပစ္ပါတယ္။ ကြမ္းတံေထြးေတြလည္း ေလ်ာက္မေထြးျကပါဘူး။ အလုပ္ခ်ိန္လည္း မေနာက္က်ပါဘူး။ ခိုကပ္ျပီးလည္း မလုပ္ျကပါဘူး။ တေယာက္နဲ့တေယာက္လည္း ကူညီတတ္ျကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အခြန္လည္း မေဆာင္ပါဘူး။ စည္းကမ္းလည္း မလိုက္နာေတာ့ပါဘူး။ အမွိဳက္လည္း စနစ္တက် မပစ္ေတာ့ပါဘူး။ ကြမ္းတံေထြးလည္း ေထြးခ်င္ရာေထြးပါတယ္။ အလုပ္ခ်ိန္လည္း အျမဲေနာက္က်ပါတယ္။ အလုပ္မွာလည္း ခိုကပ္တတ္ျကပါတယ္။ တေယက္နဲ့တေယာက္လည္း ပုတ္ခတ္တိုက္ခိုက္ေနတတ္ပါတယ္။
လူကေတာ့ ဒီလူေတြပါဘဲ။ နိုင္ငံျခားမွာေတာ့ ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္ရင္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူပါတယ္။ ဒီေတာ့ စည္းကမ္း ဥပေဒလိုက္နာျကပါတယ္။  ျမန္မာျပည္ျပန္ေတာ့ ဥပေဒခ်ိဳးေဖာက္တာမ်ိဳးကို မသိက်ိဳးနြံျပဳထားတယ္။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမူ မရွိဘူးဆိုပါေတာ့။ ဒါနဲ့ လူေတြေနခ်င္သလို ေနလာျကတယ္။ ျပီးေတာ့ ျပည္သူေတြ စီးပြားေရး အဆင္ေျပေအာင္ အစိုးရက စီစဥ္ေပးရမယ္။ အစိုးရမွာ တာဝန္ရွိတယ္ လို့ ေျပာလာတယ္။ နိုင္ငံအတြက္ တာဝန္မဲ့လြန္းပါတယ္။ ျကားဘူးတာက ဂ်ပန္ေခတ္တုန္းက ခိုးတာ ဝွက္တာ လိမ္တာ မရွိျကဘူးလို့ လူျကီးေတြ ေျပာျကတာပါ။ ခိုးတဲ့ဝွက္တဲ့ ကလိမ္ကက်စ္လုပ္တဲ့သူေတြကို လက္သဲခြံခြာတာမ်ိဳး လုပ္ခဲ့လို့ပါ။ ျမန္မာနိုင္ငံကို စကၤာပူလို ျကီးပြားတိုးတက္တာမ်ဳိး ျဖစ္ေစခ်င္ရင္ ဥပေဒ စည္းကမ္းထိန္းတာမ်ိဳး တင္းတင္းျကပ္ျကပ္လုပ္သင့္ပါတယ္။ ဥပမာ ကေလးကို မူဒိန္းက်င့္ ျပီးေတာ့ သတ္တာမ်ိဳးကို စကၤာပူကလို ျကိမ္ဒဏ္မ်ိဳးေပးျပီး စကၤာပူက ျကိမ္ဒဏ္ေပးတဲ့သူေတြဖိတ္ျပီး ဘယ္လို ရိုက္လဲဆိုတာ ဗီဒီယို ရိုက္ျပီး တနိုင္ငံလံုးျပသင့္တာပါ။ စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ လုပ္တာ လြန္ေနပါျပီ။
အဲဒီလို စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ေနလာသူေတြကို အလုပ္ခန့္ရျပီး အျပစ္တခုခု က်ဴးလြန္လို့ အလုပ္ထုတ္ရင္ အလုပ္ထုတ္ခဲ့ရင္ အလုပ္သမားအဖြဲ့အစည္းေတြက ကာကြယ္တတ္ပါတယ္။ အစိုးရကလည္း ေအာက္ေျခ ဆင္းရဲသားေတြကို လူလူခ်င္းစာနာေထာက္ထားရမယ္လို့ ယူဆပါတယ္။ ဒါနဲ့ ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းရွင္အမ်ားစု လုပ္ငန္းျပုတ္ျကတာပါ။

၉။ အရင္းအနွီး ရဖို့ခက္တာပါ။

လုပ္ငန္းရွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာျကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပိုက္ဆံက လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ဖို့ လိုတဲ့ အခ်က္အမ်ားျကီးထဲက တခုပါ။ ရဖို့ခက္တာလဲအမွန္ပါ။ လူတိုင္း ေငြအရင္းအနွီးရွာဖို့ အခ်ိန္ကုန္ အလုပ္မျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ဖာသာ ကိုယ္ေမးသင့္တာက

က။ပိုက္ဆံရွိရင္ တကယ္အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္နိုင္မလား ဆိုတာပါ။ ဒါ့အျပင္

ခ။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြအားလံုး လိုအပ္တဲ့အရင္းအနွီးေတြရေနရင္ ျပိုင္ဆိုင္မူမ်ားျပီး အျမတ္ရဖို့ ထင္ထားသလို လြယ္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သတိထားသင့္ပါတယ္။ နိုင္ငံျခားက FDI ေတြက လုပ္ငန္းတိုင္း ေခ်းေငြရတာခ်င္းတူတဲ့ သူတို့နိုင္ငံမွာ ျပိုင္လုပ္ဖို့ခက္လို့ အရင္းအနွီးရဖို့ခက္တဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံကို စြန့္စားျပီး လာလုပ္ျကတာပါ။ ဒါေျကာင့္
 
ဂ။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြက အျမတ္တကယ္လိုခ်င္ရင္ ေခ်းေငြရဖို့ ခက္တာကို ကုန္းေအာ္ေနဖို့ထက္ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ေငြပမာဏနဲ့ ကိုက္တဲ့ ဘာလုပ္ငန္းကို ဘယ္နယ္ပယ္ ဘယ္နယ္မွာ ရွာလုပ္ရမလဲဆိုတာပါ။ ပိုက္ဆံရမဲ့ လုပ္ငန္း အရင္လုပ္ပါ။ ရလာေတာ့မွ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာလုပ္ပါ။

၁၀။ ဘဏ္တိုးမ်ားတာပါ။

ျပည္တြင္းက အတိုးမ်ားမ်ားေပးရတာ တူတဲ့လူခ်င္းျပိုင္ရင္ ကိစၥမရွိေပမဲ့ အခုလို အတိုးနည္းတဲ့ နိုင္ငံျခားသား လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ့ ျပိုင္ရတာ မလြယ္ပါဘူး။
ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ။
ျဖစ္သင့္တာက အရင္ အစိုးရအဆက္ဆက္က ျဖစ္ခဲ့ျပီး နွစ္ရွည္လမ်ား ျဖစ္ခဲ့ေနတာေတြဆိုေတာ့ အခ်ိန္ယူျပီး ျပုျပင္တည္ေဆာက္ဖို့လိုေနပါတယ္။

Credit_Tin Sein

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=469833073477806&id=100013533519675