အာဇာနည္ဗိမာန္ (သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း)

ေၾသာ္ . . . . အေဆာင္ေဆာင္ နန္းေတြ
ၾကငွန္းေတြႏွင့္ေႏွာ
အေခါင္မျမန္းခင္က ေအာင္စာတမ္း ခ်ိဳ႕ေစဘို႔
ေအာင္ပန္းညိဳ႕ရရွာတဲ့
ေတာင္တမန္း တို႔ဗမာမွာ အေဟာင္း သံသရာ
အငုတ္ေတြႏွင့္
ေအာင္ဆန္းတို႔ မသာမယာဟာ ၄င္းကံၾကမၼာ အလုပ္ေပထင့္
ေသာင္းျမန္ မရဏာစမုတ္မွာေတာ့ ခ်ဳပ္သနဲ႔ ယင္းအလိုတြင္
ေဒါင္းလံပု၀ါအုပ္ပါလို႔ က်ဳပ္ျဖင့္ သၿၤဂိဳခ်င္။   ။

ေၾသာ္ . . . . တပည့္အရင္းေတြမို႔ က၀ိမတင္းႏိုင္ဘုကြဲ႕၊
သတိကင္းကာ မ်က္ရည္က်က်ၿပီး၊
ခက္ကၿပီး လက္ဆည္မရႏိုင္ဘု၊
ေသာက ဘေလာင္ဆူေတာ့ ေတာင္ဇမၺဴပုဂံေခတ္ဆီက၊
ယေခါင္မူ ယမန္သနစ္ေတြပါ့
ရန္မျဖစ္မကြဲ႕ မေႏွးသေနာ္ တေသာင္း ဒီဇမၺဴရမ္းေနၾက၊
က်န္ရစ္တဲ့ ေျမးေတာ္ အေလာင္းစည္သူရဲ႕နန္းကိုျဖင့္၊
လူၾကမ္း ဓါျပေတြ ၾကမ္းလာရမ္းလာတဲ့ အေရးတြင္မွ၊
ေဘးအေပါင္းႀကီးစြာ ေ၀ဒနာ အစံုနဲ႔၊
ေသြးေခ်ာင္းစီးကာ ေသရွာပုံရဲ႕ျပင္၊
ေရႊျမန္မာဘံုမွာ အမင္းမင္း သမတေတြနဲ႔၊
သတင္းလွတဲ့ အင္း၀ရာဇာအမြန္ သာလြန္မင္းကိုမွ၊
သားရင္း ရွင္တရုပ္ကယ္က၊
ရွင္ဘုရင္လုပ္မယ္ အက်ယ္ဇယားတြင္ျဖင့္၊
ဒ၀ယ္သားေတြ ဗိုလ္၀င္ခံလို႔မို႔၊
ဟိုအရင္ယမန္ နန္းေတာ္စီးစဥ္က၊
အပ်က္ႀကီးပ်က္ကာ အသက္ခႏၶာေတြဆံုးပံုနဲ႔၊
တထံုး ေနာက္တနဲမွေတာ့၊
မင္းရဲရ ႏၱမိတ္ချမာမွာ ညီသနင္းေပေပါ့၊
ျပည္မင္းဂုဏ္ခံလို႔၊
မႈန္မႈန္ဆန္ဆန္ ပုန္ကန္တဲ့ အတိုင္းရဲ႕ျပင္၊
တလိုင္းနယ္ ေရႊျပည္တခြင္မေတာ့
ဓမၼေစတီဘုရင္ လက္ထက္တုန္းဆီက၊
လက္႐ံုးရည္ တသိန္လွ်မ္းေပတဲ့၊
သမိန္ဘရမ္းဆိုသူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုျဖင့္၊
မဟုတ္တ႐ုတ္ အေကာင္ ေတေလတေစၧကိုက္တာနဲ႔၊

ေၾသာ္ . . . . ေဖြေဖြရွာရွာ မေက်စရာေပေပါ့ေႏွာ၊
မေရမရာ ေသရြာဆိုက္သလိုပါ့၊
အခုိက္ အခါတူလို႔မို႔၊
ဆရာတမူ မၾကာမၾကာ လြမ္းရပါတဲ့၊
ဘမရာအဆူဆူ ၾကာၾကငွန္းေတြႏွင့္၊
ျမန္မာဇမၺဴ အညာမန္းတြင္ျဖင့္၊
ငါတလူ ငါသရမ္းေရာ့မဟဲ့လို႔၊
သာခန္း ပလႅင္ညႊြန္းၿပီး၊
ျမင္ကြန္းပိုင္ သူပုန္ထစဥ္က၊
ၾကံဳရသူ မသာေတာ္ႏွင့္၊
ပမာေသာ္ တူတယ္လို႔ ႏႈိင္းမိတယ္၊
႐ုိင္းသနဲ႔ အတိတ္ယခင္လိုေနာ္ကြယ္၊
စကိုင္းတပဲ့ ဂိုဏ္းအဖြဲ႕ေတြနဲ႔၊
မႈိင္းရဲ႕စိတ္ထင္။
မင္းစိတ္ မင္းမာန္ အၾကံအဖန္တင္းလိုက္ပံုက၊
အဂၤလိပ္ ယင္းဂ်ပန္ ႏွစ္တန္းရွင္းပါလို႔၊
ရန္ခပင္းကိုတဲ့ ေမာင္းကာႏွင္၊
ေဒါင္းျမန္မာတခြင္မွာျဖင့္ ယခင္သေဘာ၊
တေကာင္း ရာဇ၀င္ကိုတဲ့ ဆင္ခ်င္သေကာ။

နန္းၿမိဳ႕တည္ရန္၊
မွန္းလို႔ရန္ကာသန္တဲ့ ညီလာခံ ဗိုလ္ရႈပြဲတြင္မွ၊
ထိုထိုလူခပဲကုိ မၾကည့္ညိဳတဲ့၊
၀သီအလို တေျဖးေျဖး႐ူးမဟဲ့လို႔၊
တေႏြးေႏြး မူးမူးၿပီး ေခြးဘီလူးလို အေကာင္မိုက္ေတြက၊
ေၾသာ္ . . . . အေမွာင္စ႐ိုက္ကယ္ႏွင့္၊
ေျပာင္ေျပာင္ဘဲ မိုက္မေပါ့လို႔၊
ေျပာင္ကိုက္သဟာမွာ ယာယီယၾတာအခ်ိန္နဲ႔ဇာတာမွိန္လို႔မို႔၊
ဂဏာမၿငိမ္ တာ၀တိန္ယြန္းၾကေပါ့၊
ေျဖမၾကည္ ေနရီေတာ့လြမ္းေစဘို႔၊
ျမန္မာ့ျပည္ေပၚကို ဓမၼစည္ေတာ္ရြမ္းခ်ိန္မို႔၊
အစြမ္းကုန္ သည္တခါျဖင့္၊
ျပည္ရြာ ညီညာဘို႔ အလုပ္ေပေပါ့၊
သုႆန္ တံခြန္ေစာင္းရရွာတဲ့၊
႐ုပ္အက်န္ ခုႏွစ္ေလာင္းရယ္ႏွင့္၊
အလြန္ေကာင္းစြာ ကမၻာတည္မည့္၊
အာဇာနည္ ဗိမာန္ ပုထိုးကိုျဖင့္၊
ပါရမီ အဓိဌာန္တမ်ဳိးရယ္ႏွင့္၊
ရွိခိုးကာ ဆရာကန္ေတာ့ခ်င္ရဲ႕၊
ျမန္မာမေတာ့ ပူစရာဘို႔၊
တဗ်ဴဟာ ေအာင္ခမန္းတြင္မွ၊
လူမသမာ အေမွာင္သန္းခ်ိန္မို႔၊
ေသာင္ကမ္းမို႔မို႔ဆီက၊
ေဖါင္နန္းကူးဘို႔ႏွင့္ အေၾကဒဂုန္တည္းဟူေသာ ေရစုန္ေမ်ာေလရဲ႕၊
အေခါင္မျမန္းရခင္က ေအာင္ပန္းညိဳရရွာတဲ့၊
ေအာင္ဆန္းတို႔ ေသပံုႏွေျမာ။

သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ။   ။

Photo credit

ဗိုလ္မင္းေရာင္

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=377161436062697&id=100013065300199