ဖိနပ္ၾကားက နတ္စကားထြက္တဲ့ နအဖေျပာတဲ့ အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရး

ရဲေဘာ္ဖိုးသံေခ်ာင္း
၀၅ ဧျပီ ၂၀၁၀

မတ္လ (၂၇) ရက္ေန႔က ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲမွာ သူတို႔စစ္တပ္ဟာ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရးကို လုပ္သြားမယ္လို႔ ထပ္မံ အတည္ျပဳ ေျပာသြားတာ ၾကားလိုက္ ၾကရပါတယ္။ ေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္ ႏိုင္ငံေရးမွာ အေတာ္ေလး ၾကားၾကရတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြ ထဲမွာ ဒီ “အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရး” ဆိုတာလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီ အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ တြဲၿပီး ၾကားရေလ့ရွိတဲ့ ေနာက္ အသံုးအႏႈန္း တခုကေတာ့ ပါတီႏိုင္ငံေရး ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ အသံုးအႏႈန္း ႏွစ္ခုကို တေနရာစီ သံုးၾကတာ ကေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အခုလို ဒီႏွစ္ခုတြဲၿပီး သံုးႏႈန္းတာ ကေတာ့ စစ္အစိုးရမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ န၀တ-နအဖ လက္ထက္ က်မွ ေခတ္စား လာတယ္ ဆိုရင္ မမွားဘူး ထင္ပါတယ္။

တကယ္က အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ကိုလိုနီ လက္ထက္၊ သူ႔ကၽြန္ ဘ၀တုန္းက နယ္ခ်ဲ႕နဲ႔ ဖက္ဆစ္ကို တြန္းလွန္ လႈပ္ရွားမႈေတြမွာ စ သံုးခဲ့တာပါ။ တမ်ဳိးသားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံေရးဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ၊ ပါတီ အဖြဲ႔အစည္းေတြက တီထြင္ခဲ့တဲ့ အသံုးအႏႈန္း ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္တပ္က တီထြင္တဲ့ စကားလံုး မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခု န၀တ-နအဖတို႔ လက္ထက္ က်ေတာ့ ဒီ အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ ကယ္တင္ရွင္ႀကီးေတြလို႔ အမႊန္းတင္ၿပီး က်န္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး အင္အားစုေတြကိုေတာ့ ကိုယ္က်ဳိး၊ ကိုယ့္ပါတီ အက်ဳိးသာ ၾကည့္သူလို႔ အပုပ္ခ် တိုက္ခိုက္တဲ့ အဓိပၸာယ္နဲ႔ တြင္တြင္ သံုးေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ သေဘာက ပါတီႏိုင္ငံေရးလို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ပဲ မသန္႔ရွင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလို႔ အဓိပၸာယ္ ထြက္သေယာင္ေယာင္ ျဖစ္ေန ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ တခ်ဳိ႕ ေက်ာင္းသားေတြ၊ သာမန္ လူေတြ ကေတာင္ မိမိတို႔ လုပ္တာဟာ ပါတီႏိုင္ငံေရး မဟုတ္ဘူး၊ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္တယ္လို႔ အင္မတန္ သတိႀကီးစြာနဲ႔ ေျပာၾကားသံေတြ ၾကားရပါတယ္။ ဒီလို ျဖစ္တာဟာ နအဖ လုပ္လိုက္လို႔ ႐ႈပ္ေထြးကုန္တဲ့ လကၡဏာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေထာက္ျပခ်င္တာ တခု ရွိပါတယ္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ဆီတုန္းက “တို႔ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံု” ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို န၀တ အစိုးရက ျပန္ထုတ္ခဲ့ ပါတယ္။ တကယ္က အဲဒီ စာအုပ္ဟာ ျမ၀တီစာအုပ္တိုက္က ၁၉၅၉ ခုႏွစ္မွာ (ဗိုလ္ေန၀င္းတို႔ ပထမအႀကိမ္ အာဏာ သိမ္းထားစဥ္ ကာလ) ပထမဆံုး အႀကိမ္ ထုတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ေဖာင္းကားစားသမၼတ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္က စာမ်က္ႏွာ (၅၀) ေလာက္ရွိတဲ့ အမွာစာကိုေရးေတာ့ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာကို တင္ျပတဲ့ အေနနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကို ရန္တိုက္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ေန၀င္းကို အသားလြတ္ အမႊန္းတင္ၿပီး တျခား ႏိုင္ငံေရး အင္အားစု မွန္သမွ်ကို တိုက္ခိုက္ တာပါပဲ။ ဆိုလိုတာ ဒီ ေျပာနည္း ဆိုဟန္ဟာ စစ္အုပ္စု ပထမ မ်ဳိးဆက္ ကေန အခု ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ မ်ိဳးဆက္ အထိ ဆက္ခံေစခဲ့တဲ့ ၀ါဒျဖန္႔နည္း ျဖစ္တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ မသိ နားမလည္တဲ့ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကို ရန္တိုက္ေပးဖို႔ အတြက္ တီထြင္ထားတဲ့ လွည့္ကြက္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ တဆက္တည္း ေထာက္ျပဖို႔ လိုတာက ဒီေန႔ နအဖ ေခါင္းေဆာင္ အားလံုး လိုလိုဟာ တခ်ိန္က မဆလ ပါတီ ပါတီ၀င္ေတြ၊ တခ်ဳိ႕ ဆိုရင္ ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကာလ တုန္းကေတာ့ ဗိုလ္ေန၀င္းေရာ၊ ဗိုလ္သန္းေရႊတို႔ေရာ ဘယ္သူ ကမွ ပါတီႏိုင္ငံေရးဟာ မေကာင္းဘူးလို႔ မေျပာခဲ့ၾက ပါဘူး။ ေျပာလိုက္ရင္ အဲဒီတုန္းက တခုတည္းေသာ ပါတီ ျဖစ္တဲ့ မဆလ ပါတီကို တိုက္႐ိုက္ ထိခိုက္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေၾကာင့္ အခု နအဖ ထိပ္သီးေတြကို သူတို႔ေကာ ပါတီ ႏိုင္ငံေရး မလုပ္ခဲ့ဖူးဘူးလားလို႔ ေမးလိုက္သင့္ပါတယ္။

တကယ္က အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာကို လူတဦးတေယာက္၊ ဒါမွ မဟုတ္ ပါတီတခုက ငါ (တို႔) သာလွ်င္ လုပ္ခြင့္ ရွိတယ္ဆိုၿပီး ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းလို လုပ္လို႔ မရပါဘူး။ အလားတူပဲ အမ်ဳိးသား ႏုိင္ငံေရးကို ငါတို႔သာ လုပ္ခြင့္ ရွိတယ္၊ တျခား ဘယ္သူ၊ ဘယ္ပါတီမွ လုပ္ခြင့္ မရွိဘူးလို႔ လက္၀ါးႀကီး အုပ္လို႔လည္း မရပါဘူး၊ လူတိုင္း၊ ပါတီတိုင္းမွာ လုပ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။

မွန္တာေျပာရရင္ လူတဦးခ်င္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ပါတီ အဖြဲ႔အစည္း တခုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္စားျပဳမႈ ရွိတာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားအားလံုး၊ တေယာက္မက်န္ကို ကိုယ္စားျပဳတယ္ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ ပါဘူး။ ဒါကို အနီးဆံုး ဥပမာ ျပရရင္ ဒီေန႔ အခါမွာ ျပည္သူလူထု အမ်ားတကာ့ အမ်ားစုႀကီးကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ လူတေယာက္ဟာ စစ္အုပ္စုကို ကိုယ္စားျပဳလို႔ မရပါဘူး။ အလားတူပဲ စစ္အုပ္စု၀င္ေတြဟာ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးကို ကိုယ္စား မျပဳႏိုင္ပါဘူး။ ဒင္းတို႔ဟာ တတိုင္း တျပည္လံုးက ျပည္သူေတြကို မဆိုထားနဲ႔ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံရသူေတြ ကိုေတာင္ ကိုယ္စား မျပဳႏိုင္ဘူး ဆိုတာ လက္ေတြ႔ ျမင္ခဲ့ၾကရၿပီ မဟုတ္ပါလား။

တကယ္က ဒီလို ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကို အပုပ္ခ်ၿပီး စစ္တပ္ကို အမႊန္းတင္တဲ့လုပ္ထံုးဟာ ဗိုလ္ေန၀င္းတို႔ ဆိုရွယ္လစ္ စစ္အုပ္စု လက္ထက္က စခဲ့တာလို႔ ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။ သူတို႔ဟာ သူတို႔နဲ႔ အနီးဆံုး လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ဖဆပလ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္၊ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေတြကို ေတြ႔ျမင္ၿပီး အဲဒီလူေတြကို အထင္ေသး၊ ကိုယ့္ ကိုယ္ကိုယ္ အထင္ႀကီးတာ ျဖစ္လာ တာပါပဲ။ ဒီလိုကေန သူတို႔ ေခါင္းထဲမွာ အာဏာသိမ္းဖို႔ အေတြးအေခၚ၊ အႀကံဉာဏ္ေတြ ေပၚလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အာဏာသိမ္းမႈကို တရားျပဳေပးတဲ့ စဥ္းစားနည္းနဲ႔ ရွင္းျပနည္းကို စစ္အုပ္စု အဆက္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ခဲ့ၾကတာ ျမန္မာျပည္မွာ ရာစုႏွစ္ တ၀က္နီးပါး ရွိခဲ့ပါၿပီ။

ဒီေန႔ နအဖ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ စစ္တပ္ဟာ ကိုလိုနီ လက္ထက္ ကတည္းက စတင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရး အစဥ္အလာ၊ အထူးသျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တည္ေထာင္ ခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕အစဥ္အလာကို အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး အစဥ္အလာကို ထိန္းသိမ္း ထားသလားလို႔ ေမးေကာင္း ေမးလာ ႏိုင္ပါတယ္။ အေျဖက ဒီတပ္ကို ခ်ဳပ္ကိုင္တဲ့ လက္ေတြ ေျပာင္းသြားတာနဲ႔အမွ် တပ္ရဲ႕ လကၡဏာ ဟာလည္း ေျပာင္းလဲ သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီတပ္ကို ဗိုလ္ေန၀င္းနဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ စစ္ဗိုလ္ေတြက ခ်ဳပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္က စလို႔ ဒီတပ္ဟာ လူတစု၊ ပိုတိက်ေအာင္ေျပာရရင္ စစ္အုပ္စု တစုရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္တပ္၊ ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္ ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီတပ္ႀကီးဟာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ ခ်ဳပ္ကိုင္မႈေအာက္မွာ လံုး၀ မရွိေတာ့တဲ့ အျပင္ စစ္အုပ္စုေတြက ဒီတပ္ႀကီးကို အသံုးျပဳၿပီး ျပည္သူလူထုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ဖို႔ လုပ္ေနတာခ်ည္း ေတြ႔ခဲ့ရတာ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ေလာက္ ရွိခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီတပ္ႀကီးဟာ စစ္အုပ္စုကို ကာကြယ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးကိုပဲ လုပ္ေနတယ္လို႔ အတိအက် ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

ဒါျဖင့္ အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ဘာလဲ။ လူေျပာသာ မ်ားေနတယ္၊ အေကာင္အထည္နဲ႔ ျပစရာ ရွိလို႔လားလို႔ ေမးခ်င္ ေမးလာ ပါလိမ့္မယ္။ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ နိုင္ငံ တႏိုင္ငံရဲ႕ သက္ဆိုင္ရာ ကာလတခု အတြင္း အဲဒီ ႏိုင္ငံ အတြင္းမွာ မွီတင္း ေနထိုင္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံသား အမ်ားစုႀကီးနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ၿပီး အေရးတႀကီး ေျဖရွင္းဖို႔ လက္ငင္း လိုအပ္ေနတဲ့ ဘံု အေရးေတာ္ပံု၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘံု ကိစၥရပ္ႀကီးေတြကို ေခၚဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အေရးေတာ္ပံုႀကီးေတြကို ေျဖရွင္းရာမွာ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး ဘက္က ပါ၀င္ လုပ္ကိုင္ တာဟာ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး လုပ္တာပါပဲ။ သာမန္ ဆြမ္းႀကီးေလာင္း အသင္းအတြက္ လုပ္တာ ေလာက္ကို အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရးလို႔ မေခၚပါဘူး။ တတိုင္း တျပည္လံုးနဲ႔ တိုက္႐ို္က္ ပတ္သက္တဲ့ ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးလို ဘံု အေရးေတာ္ပံုႀကီးေတြ ကိုမွ ေခၚဆို ႏိုင္တာပါ။ ေနာက္တခ်က္က သက္ဆိုင္ရာ ကာလတခု အတြင္းလို႔ အထက္မွာ ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဆိုလိုတာ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ အခ်ိန္ကာလ အလိုက္ ေျပာင္းလဲ တတ္တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ကိုပဲ ကိုလိုနီေခတ္က အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာနဲ႔ ဒီေန႔ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရး တို႔ဟာ မတူေတာ့ပါဘူး။ ကိုလိုနီေခတ္တုန္းက အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရးဟာ ကိုလိုနီဘ၀က လြတ္ေျမာက္ေရး၊ တႏိုင္ငံလံုး လြတ္လပ္ေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္ကို စစ္အစိုးရေတြက အုပ္ခ်ဳပ္လာတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရးရဲ႕ အဓိက လကၡဏာဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီအေရး ျဖစ္လာပါတယ္။

ဒီအမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရး ေရစီးေၾကာင္းကို ဆန္႔က်င္သလား၊ အတူ ခ်ီတက္ တိုက္ပြဲ၀င္သလား ဆိုတာဟာ ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ၊ ပါတီ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို တိုင္းတဲ့စံံ ျဖစ္ပါတယ္။ နအဖ အပါအ၀င္ စစ္အုပ္စု အဆက္ဆက္ဟာ ဒီေရစီးေၾကာင္းႀကီးကို ဆန္႔က်င္ ဖ်က္ဆီး ၾကသူေတြ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အမ်ဳိးသား ႏိုင္ငံေရးကို လုပ္ေနသူေတြ မဟုတ္ဘဲ ဖ်က္ဆီး ေနသူေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ အတိအက် ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

Hla Oo.
Copy from AK moe
..........................................
ခင္နန္းယု၊(ေကာ့ပရံ၊မုဒံု)
ဇြန္ ၁၇၊၂၀၁၈။


https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=650782721934995&id=100010098195181