အာဏာရူး ဗမာ့ဝါဒနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲေရးေရာဂါ

လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံလို ့အမည္သတ္မွတ္ခံထားရတဲ့ နယ္ေျမဟာ ျဗိတိသွ်ပါလီမန္က ျပ႒ာန္းျပီး ႏို၀င္ဘာလ ၅ရက္ေန့ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာ အသက္၀င္လာခဲ့တဲ့ ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးအက္ဥပေဒ (The Burma Independence Act of 1947) ေၾကာင့္သာ ျဖစ္တည္လာခဲ့ရတယ္လို့ ဆိုရင္ အၾကြင္းမဲ့ မွန္ကန္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီဥပေဒအရ ဗမာျပည္ရဲ ့အခ်ဴပ္အျခာအာဏာကို အဂၤလိပ္ကိုလိုနီအာဏာပိုင္ေတြရဲ ့လက္ထဲကေန ဗမာအာဏာပိုင္ေတြဆီသို ့လြဲေျပာင္းေပးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူအမ်ား ယုံၾကည္ေနၾကတဲ့ ပင္လုံစာခ်ဴပ္က ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သစ္ ျဖစ္ထြန္းလာမွဳမွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ထုံးလုပ္နည္းနဲ႔ တရား၀င္မႈဥပေဒေၾကာင္းအရ သိပ္ျပီးအေရးပါမႈမရွိလွေပမဲ့ တန္းတူေရးနဲ ့ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ါန္းခြင့္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေရးအာဏာခြဲေ၀က်င့္သုံးျခင္း ႏိုင္ငံေရးသေဘာတရားအရေတာ့ ဒီေန႔ထက္ထိ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ႏိုင္ငံေရးေလာကကို လႊမ္းမိုးထားဆဲပဲလို ့ ေျပာႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ရွိရင္းစြဲေလွနံဓါးထစ္ယဥ္ေက်းမႈကို စြဲကိုင္ထားၾကသလို သမိုင္းအမွားနဲ ့လူမ်ိဳးေရးအစြန္းေရာက္၀ါဒမွိဳင္းတိုက္ျခင္းကို ခံလာခဲ့ၾကရတဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ားစုကေတာ့ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွ ျဖစ္တည္လာခဲ့တဲ့ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့နယ္ေျမအစုအဖြဲ့ကုိ ဗမာလူမ်ိဳးရဲ ့ ဘိုးဘြားအစဥ္အဆက္ပိုင္ဆိုင္လာခဲ့ၾကတဲ့ နယ္ေျမလို့ ယူဆထားၾကျပီး က်န္တဲ့ ဗမာမဟုတ္တဲ့လူမ်ိဳးမ်ားဟာ ဗမာနယ္ေျမမွာ ခိုး၀င္ခိုကပ္ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ လူေတြလို့ မွားယြင္းစြာ သတ္မွတ္လာခဲ့ၾကျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို ယုံၾကည္မႈအမွားကို အေျခခံထားတဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးၾကီး၀ါဒကို အေသဆုုပ္ကိုင္ကာ ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲေရးဆိုတဲ့ ဗမာလမ္းစဥ္ကို အာဏာရဗမာေတြအဆက္ဆက္ တစိုက္မတ္မတ္ ျပဌာန္းက်င့္သုံးလာခဲ့ၾကပါတယ္။

အရိုးရွင္းဆုံးစကားလုံးကို ေရြးေျပာရရင္ အာဏာရဗမာအမ်ားစုမွာ ကုရာနတၱိေဆး မရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲေရးေရာဂါ စြဲကပ္ေနပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုျပိဳကြဲသြားမွာကို စိုးရိမ္တဲ့ အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္နဲ ့စစ္အာဏာရွင္စနစ္တို ့ ေပၚထြန္းလာခဲ့ရပါတယ္။ အခုလည္းပဲ ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲေရးေရာဂါလကၡဏာျဖစ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုကေန ခြဲမထြက္ရဆိုတဲ့ တဖက္ေစာင္းနင္းအျမင္နဲ ့ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ျခင္းျဖစ္စဥ္ၾကီးတစ္ခုလုံးကို အေသသတ္ဖို ့ၾကိဳးစားလာေနၾကပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္အစစ္အမွန္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္အရာမွမတည္ျမဲတဲ့ သခၤါရတရားကို လက္ခံထားဖို ့လိုပါတယ္။ ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ား ေပၚထြန္းမႈ အတက္အက်သမိုင္းကို ေလ့လာၾကည့္လိုက္ရင္လည္း ထာ၀ရတည္ရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးအေဆာက္အအုံဆိုတာ မရွိသလို ေျပာင္းကိုေျပာင္းလဲခဲ့ရတဲ့ အင္ပါယာ၊ ျပည္ေထာင္စု၊ အုပ္ခ်ဴပ္ေရး၊အစိုးရယႏၱရားမ်ားကိုပဲ ေတြ့ၾကရမွာပါ။

ႏိုင္ငံသစ္မ်ားေပၚထြန္းလာျပီး ႏိုင္ငံေဟာင္းမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္တာ သမိုင္းရဲ ့ဓမၼတာ ေလာကနိယာမပါပဲ။ ေရာမအင္ပါယာၾကီး ျပိဳကြဲနိဂုံးခ်ဴပ္သြားခဲ့ရသလို အဂၤလိပ္ေနမ၀င္အင္ပါယာလည္း ေန၀င္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ရုရွားမႈျပဳေရးဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးၾကီး၀ါဒနဲ ့ လူမ်ိဳးေရးအစြန္းေရာက္မႈက ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုၾကီးကို အေသသတ္ခဲ့သလို ဆာဘ့္လူမ်ိဳးတို့ရဲ ့ ႏိုင္ငံေတာ္အၾကမ္းဖက္၀ါဒနဲ ့လူမ်ိဳးတုန္းသတ္ျဖတ္စစ္ရာဇ၀တ္မွဳမ်ားက ယူဂိုဆလားဗီးယားျပည္ေထာင္စုကို ျဖိဳခ်ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီကမၻာ့သမိုင္းသာဓကမ်ားကို နားလည္ဖို့ အရွိတရားကို အရွိအတိုင္းျမင္ဖို့အာဏာရဗမာေတြ ၾကိဳးစားအားထုတ္ျပီးမွသာ စစ္မွန္ျပီး ေရရွည္တည္တံ့တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို တည္ေဆာက္သြားႏိုင္မယ့္ ႏိုင္ငံေရးလမ္းမွန္ကို ေတြ့လာႏိုင္မွာပါ။

သို့ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ အာဏာရဲ့စည္းစိမ္ကို ခံစားလာရျပီး ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ဧရိယာအက်ယ္အ၀န္းအားလုံးနဲ ့အခ်ဴပ္အျခာအာဏာကို ဗမာလူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးတည္းကပဲ ပိုင္ဆိုင္တယ္လို ့ယုံၾကည္လာခဲ့ၾကတဲ့ ဗမာေတြအတြက္ကေတာ့ သူတို ့ရထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအဆင့္အတန္းကို ဘယ္လိုမွ အေျပာင္းအလဲခံရဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲေရးေရာဂါကိုပဲ တရားေသစြဲကိုင္ျပီး အသက္ထြက္တဲ့အထိ ေ၀ဒနာခံစားသြားမယ့္ သေဘာမွာရွိေနပါတယ္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲမွာအႏိုင္ရခဲ့တဲ့ အန္အယ္လ္ဒီပါတီက ဗမာအမ်ိဳးသားအက်ိဳးစီးပြါးကိုပဲ ကြက္ကြက္ေလးၾကည့္ျပီး ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို ခြဲေ၀က်င့္သုံးႏိုင္တဲ့ ပါ၀ါမွ်ေျခတည္ေဆာက္ႏိုင္တဲ့ ညြန့္ေပါင္းအစိုးရ မဖြဲ ့စည္းခဲ့တာရယ္ အခုလည္း ဖက္ဒရယ္ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရးကို မူအရလက္ခံၾကေပမဲ့ ဗမာမဟုတ္တဲ့ လူမ်ိဳးမ်ားရဲ ့ေမြးရာပါႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးမ်ားနဲ ့အမ်ိဳးသားကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ကို တရား၀င္အသိအမွတ္မျပဳ မေပးအပ္တာေတြကို ၾကည့္ရင္ ဗမာလူမ်ိဳးၾကီး၀ါဒနဲ ့ဗမာမွဳျပဳေရးေပၚလစီဟာ အသက္၀င္ႏိုးထေနဆဲပဲဆိုတာ သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

ဥေရာပေခတ္ဦး ဂရိသမိုင္းမွာ ေအသင္ျမိဳ ့ျပႏိုင္ငံနဲ ့စပါတာတို ့စစ္ျဖစ္ၾကေတာ့ ဒီမိုကေရစီေအသင္ရဲ ့ေခါင္းေဆာင္ ပါရီကေလး (Pericles) က စစ္ဖြင့္တိုက္တာထက္ အတြင္းညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ခံစစ္ဗ်ဴဟာကို က်င့္သုံးဖို ့အၾကံေပးခဲ့ျပီး ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းကေန ေအသင္ျမိဳ ့ ပတ္ပတ္လည္ကို နံရံတံတိုင္းၾကီးမ်ား ကာရံထားလိုက္ၾကပါတယ္။ သို့ေသာ္ နံရံတံတိုင္းၾကီးအတြင္းမွာ ပိတ္ေလွာင္ေနမိျခင္းရဲ ့ဆိုးက်ိဳးက ပလိပ္ေရာဂါကူးစက္ပ်ံ ့ပြါးလာခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံေတာ္အၾကံေပးပုဂၢိဳလ္ၾကီး ပါရီကေလးနဲ ့သူ့သားအပါအ၀င္ ေအသင္လူဦးေရ သုံးေသာင္းေက်ာ္ ေသေၾကခဲ့ၾကရပါတယ္။ အခုလို လူေတြက မိုက္မဲစြာ ဖန္တီးလိုက္တဲ့ ကပ္ေဘးရဲ ့ေနာက္ဆက္တြဲကေတာ့ ေအသင္ဒီမိုကေရစီနဲ့ ့ေရွးဦးဂရိသမိုင္းၾကီးတခုလုံး နိဂုံးခ်ဴပ္သြားခဲ့ၾကရျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖြင့္မတိုက္ ခြဲမထြက္ပဲ စုျပီးေနခဲ့ၾကလို ့ စုေသခဲ့ၾကရတဲ့ ရင္နင့္စရာ သမိုင္းသင္ခန္းစာပါပဲ။

မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ သက္ႏု (သို့မဟုတ္) ေမြးကင္းစဒီမိုကေရစီကိုု ေသဆုံးေစႏိုင္တဲ့ အခ်က္ (၃)ခ်က္ ရွိေၾကာင္း ႏိုင္ငံေရးသိပၺံပညာရွင္ေတြက ေထာက္ျပၾကပါတယ္။ ဒီ (၃) ခ်က္ကေတာ့ စစ္အာဏာသိမ္းျခင္း၊ ေဘးကပ္ဆိုက္ျခင္းနဲ ့ ျပည္သူလူထုရဲ ့လူမ်ိဳးေရးအစြန္းေရာက္၀ါဒ ႏိုးထလာျခင္း တို ့ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ “တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္လိုက္ျခင္း-ဘာေၾကာင့္ ေပၚထြန္းစဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြ စစ္တိုက္လာရတာလဲ” (Electing to fight: Why emerging democracies go to war) စာတမ္းမွာ ကိုလံဘီယာတကၠသိုလ္က ႏိုင္ငံေရးသိပၺံပညာရွင္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ပါေမာကၡ ဂ်တ္ဆိုင္ဒါ (Jack Snyder) နဲ ့အဒ္ေ၀ါဒ္မန္စ္ဖီးလ္(Edward Mansfield)တို ့က အားေပ်ာ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးအင္စတီက်ဴးရွင္းမ်ားသာရွိတဲ့ ေပၚထြန္းစဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတြက ေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ ျပင္ပျခိမ္းေျခာက္မွဳမ်ားနဲ ့ရန္လိုမုန္းတီးတဲ့ အမ်ိဳးသားေရး အစြန္းေရာက္စကားလုံးမ်ားကို သုံးစြဲျပီး လူအမ်ားေထာက္ခံမွဳရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကတာေၾကာင့္ စစ္ျဖစ္တာ မ်ားပါသတဲ့..။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့အခ်ဴပ္အျခာအာဏာကို ထိပါးေစာ္ကားေနတယ္၊ လုံျခဳံေရးအျမင္ရွိရမယ္၊ ျပည္ေထာင္စုကေန တစ္လက္မမွ ခြဲမထြက္ရ၊ တပ္မေတာ္က ဖြဲ့စည္းအုပ္ခ်ဴပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကို အျပည့္အ၀ အကာအကြယ္ေပးထားတယ္၊ ဗမာႏိုင္ငံေရးထဲမွာ ဗမာစစ္တပ္ကရွိေနရမယ္... စတဲ့ ႏိုုင္ငံေရးအသိတရားေခါင္းပါးတဲ့ သည္းေျခၾကိဳက္ေ၀ါဟာရမ်ားက ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲေရးေရာဂါလကၡဏာမ်ားပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီေရာဂါက နာတာရွည္ေရာဂါပါ။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ကေန မ်က္ေမွာက္ကာလထိ ႏွစ္ေပါင္း ၇၀ ရွိလာပါျပီ။ ဗမာလူမ်ိဳးေတြရဲ ့အေသြးအသားနဲ ့ရိုးတြင္းျခင္ဆီထဲထိ စိမ့္၀င္အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ ဒီေရာဂါဆိုးက ကုရာနတၱိ ေဆးမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာကို ေတြ ့ျမင္လာေနရပါတယ္။

ဖက္ဒရယ္ဒီမိုကေရစီျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ခ်င္တယ္လို ့ အသံေကာင္းဟစ္ေပမဲ့ ဗမာလူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးတည္း အုပ္ခ်ဴပ္ေရးစနစ္အတြက္ ေရးဆြဲျပဌါန္းထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ ့စည္းပုံကိုက်ေတာ့ မျပင္ဆင္ခ်င္ဘူး။ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ ထူေထာင္သြားမယ္လို ့ေျပာေပမဲ့ တပ္မေတာ္ အမည္ခံ ဗမာစစ္တပ္က စစ္တန္းလ်ားမွာ ျပန္ေနမွ ျဖစ္လာႏိုင္ဖြယ္ရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီတပ္မေတာ္ (Democracy Army) ကိုက်ေတာ့ ျပန္ျပီး မဖြဲ ့စည္းခ်င္ဘူး။ ဗမာလူမ်ိဳးေရးအစြန္းေရာက္၀ါဒနဲ ့ဗမာမႈျပဳေရးေပၚလဆီျဖစ္တဲ့ တို့တာ၀န္အေရး (၃)ပါးကိုက်ေတာ့ အျမစ္ျပတ္ဖ်က္သိမ္းဖို ့မၾကိဳးစားဘူး…ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲက်ေတာ့ လိုခ်င္တယ္။ ဒီလို ၀ိေရာဓိဆန္ဆန္ လိမ္လည္မွဳမ်ားစြာနဲ ့၂၁ ရာစုပင္လုံအမည္ခံျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးတည္ေဆာက္ဖို ့ၾကိဳးပမ္းေနျခင္းက သဲထဲေရသြန္သလို အခ်ိန္ကုန္ျခင္းပဲ အဖတ္တင္လာပါလိမ့္မယ္။

အာဏာရဗမာမ်ားရဲ ့ဆင္ျခင္တုံတရားကင္းမဲ့ျခင္းနဲ ့ႏိုင္ငံေရးအေမွ်ာ္အျမင္နည္းပါးမႈက ျပည္သူလူထုလိုလားတဲ့ အႏၱိမပန္းတိုင္ (ျငိမ္းခ်မ္းသာယာဖြံ ့ျဖိဳးတိုးတက္ခ်မ္းသာၾကြယ္၀တဲ့ ဗဟုလူ့ေဘာင္နဲ ့တန္းတူညီမွ်တဲ့ ေမာ္ဒန္ျပည္ေထာင္စု)ကို အလုံးစုံျပိဳက်ပ်က္စီးသြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနတာမို ့ကမၻာ့ဖြံ ့ျဖိဳးမႈအနိမ့္ဆုံး အေရွ ့ေတာင္အာရွအဆင္းရဲဆုံး ႏိုင္ငံအျဖစ္နဲ့ပဲ ႏိုင္ငံ့နိဂုံးခ်ဴပ္သြားဖြယ္ ရွိေနပါတယ္။

Copy - Rakharazu


https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=262072261048957&id=100017385546271