ကၽြန္ေတာ္ဘုန္းဘုန္းေတြကိုေၾကာက္တာကအေၾကာင္းရွိပါတယ္ ဒါဟာကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့စိတ္ဒဏ္ရာေၾကာက္ရံြ႕မွုအႀကီးႀကီးပါ ဒါကိုေရးတင္လို့အဆဲခံရမလားေတာ့ကၽြန္ေတာ္မေျပာတတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ကဗုဒၶဘာသာစစ္ပါ ဘုရားတရားကိုင္းရွိုင္းပါတယ္ ယုံၾကည္ပါတယ္ ကိုးကြယ္ပါတယ္
ဆိုေတာ့ကား ဒီကိစၥမွာကၽြန္ေတာ့္လိုလူမ်ိဳးအျပင္တျခားေသာကေလးေတြလည္းခံရတာမ်ိဳးရွိပါတယ္တဲ့ ၾကဳံဖူးတဲ့သူေတြဝင္ေဆြးေႏြးၾကပါလိမ့္မယ္
ေရွ႕ကကၽြန္ေတာ္ေရးတင္ထားတဲ့ပိုစ့္ေတြအတိုင္းဖတ္ခဲ့ဖူးမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္အဖြားအိမ္မေရာက္ခင္က အေမ့ဇာတိမွာေနရတာပါ အဲ့တုန္းက ေလးႏွစ္ငါးႏွစ္ေျခာက္ႏွစ္ေပါ့ ကၽြန္ေတာ္တို့အိမ္ေလးဟာရြာရဲ့ကုန္းအတက္ ေတာင္ေပၚမွာရွိတယ္ ရြာကိုေရာက္ဖို့ဆယ္မိနစ္ေလာက္ဆင္းရတယ္ ရြာထဲမွာအိမ္ၿခံမရွိခဲ့ဘူးေပါ့ေလ ရွိတဲ့ၿခံေလးကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာဘုရားေျမအျဖစ္လွူလိုက္ေတာ့ ေတာင္ေပၚမွာပဲေနရတာ ရြာေလးကေရေပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို့ၿခံကက်ေတာ့ေရမရွိဘူး ကၽြန္ေတာ္တို့ၿခံရဲ့ အထက္ကိုဆက္တက္သြားမယ္ဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းရွိတယ္ အဲ့ကေနေရကိုထမ္းၿပီးသယ္သုံးရတာ မ်က္ႏွာလည္းတအားငယ္ရတာေပါ့ေလ ေရတခါထမ္းသုံးတိုင္းမ်က္ႏွာငယ္ရတာ အဲ့ဒီ့တုန္းက ကိုယ္ကအေဖနဲ႔ေနရတာ ၿခံထဲကအသီးအရြက္ေတြထြက္ရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုအျမဲပို့ေနက်ပဲ
ဘုန္းဘုန္းေတြကလည္းကိုယ္ကကေလးဆိုေတာ့ ခ်ီလိုက္ပိုးလိုက္နဲ႔ပဲ ခ်စ္ေနၾကတာ
အဲ့လိုခ်ီပိုးခ်ိန္တိုင္းအေဖအနားမွာမရွိဘူးေနာ္ သြားေနၾကပဲမို့စိတ္ခ်တာလည္းပါမယ္ သြားလည္ရင္မုန္႔ေလးစားလိုက္ သူတို့က ေဆာ့ေပးလိုက္နဲ႔ အဆင္ေျပေနတာပဲ
ဘာလို့သြားလည္လဲေမးရင္ ကိုယ့္အိမ္ကေတာထဲမွာမို့ ကိုယ္ေတြကေလးခ်ည္းပဲ ေနရအဆင္မေျပလို့ အေဖကစိတ္ခ်လက္ခ်ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာအပ္ထားခဲ့တာမ်ားတယ္ အဲ့ေတာ့မွအေဖကလည္း အလုပ္လုပ္ရမွာကိုး
ကၽြန္ေတာ္တို့ေမာင္ႏွမဟာေန႔တိုင္း ေက်ာင္းမွာပဲ လည္ပတ္ေဆာ့ရတယ္
ရြာမွာအေမ့ရဲ့ေမာင္ႏွမရွိတယ္ အေမကတတိယေျမာက္သမီး အေမ့အထက္္မွာအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ညီမေလးရွိတယ္ အေမကလြဲလို့ က်န္တဲ့သုံးေယာက္က
လူေတြအေခၚနဲ႔ဆို က်ပ္မျပည့္ဘူးေပါ့ ႐ူးႏွမ္းဆိုးသြမ္းေနတာမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ဘူး
မေကာင္းတာလည္းမလုပ္ဘူး မလိမ္တတ္ဘူး စာမတတ္ဘူး စာသင္ေပးလို့ကိုမရတာ ကိုယ့္ဘႀကီးေတြအေဒၚေတြေရသြားခပ္တဲ့အခါ သိပ့္မ်က္ႏွာငယ္ရတာ
ေရေတြအမ်ားႀကီးရွိပါလ်က္နဲ႔ မေပးခပ္ခ်င္လို့ေရမရွိဘူး ခဏေနမွလာျပန္ခပ္ဆိုတာေတြ အ႐ူးကဘာနားလည္လို့လဲဆိုၿပီး ခဏခဏေအာ္ခံထိတာ ကိုယ့္ဘႀကီးေတြက ျပန္ခံေျပာတတ္တာလည္းမဟုတ္ဘူး အဲ့သလိုမ်က္ႏွာငယ္ရတာပါေလ
ဒါဟာခ်ေရးျပေတာ့သာစာျဖစ္တာပါ မၾကဳံဖူးရင္ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္မယ္မထင္ပါဘူး အဲ့ဒီေရရွားပါးတာေၾကာင့္အျမဲေခါင္းငုံ႔သိမ္ငယ္ရခဲ့တာ
တစ္ေန႔က်ေတာ့ အဲ့လိုပဲေဆာ့ေနရင္း ဘုန္းဘုန္းတစ္ပါးက မုန္႔ေကၽြးမယ္ဆိုၿပီးသူ႔အခန္းထဲေခၚသြားေရာ ကိုယ္ကကေလးဆိုေတာ့ပါသြားတာ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ မုန္႔အရင္ေပးတယ္ ေပးၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဖက္ၿပီးနမ္းေရာ အဲ့ဒီအထိက ျပႆနာမရွိေသးဘူး ကေလးကိုအာဘြားေပးတယ္ပဲကိုယ္ကထင္တာေလ နမ္းၿပီးေတာ့ သူဟာေဘာင္းဘီကိုဆြဲခၽြတ္ပါတယ္ ကိုယ္ကလည္းမေပးခၽြတ္ဘူး အတင္း႐ုန္းကန္ေနခ်ိန္ အျပင္ကဘုန္းဘုန္းတစ္ပါးက အသံၾကားလို့ ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲလို့ ေအာ္ေမးၿပီးအခန္းထဲဝင္လာတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကိုကယ္လိုက္တာဆိုၿပီးအဲ့ဒီ့ဘုန္းဘုန္းကိုအရမ္းေက်းဇူးတင္တာ
ကၽြန္ေတာ္အိမ္ကိုျပန္တိုင္ရင္ နင္တို့အိမ္ကိုေရမေပးခပ္ေတာ့ဘူးလို့ၿခိမ္းေျခာက္လို့ အေဖ့ကိုျပန္မေျပာျဖစ္ပါဘူး အိမ္မွာေရမရွိရင္အရမ္းဒုကၡေရာက္သြားမွာကို သိတဲ့အသိႀကီးနဲ႔ေပါ့
အဲ့သလိုနဲ႔ အဲ့ဒီ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ အျမဲတမ္းမူးယစ္ေသာက္စားၿပီးေအာ္ဆဲရန္ျဖစ္ေနၾကတာ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ကိုေတာ့တအားၾကည္ညိဳပါတယ္ ဆရာေတာ္မရွိဘူးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ အဲ့ဒီ့မူး႐ူးေနတဲ့ကိုယ္ေတာ္ေတြဟာ ဘယ္ၿမိဳ့ကဘယ္ကစသ
ျဖင့္ ဒီေက်ာင္းမွာ ဝါဆိုမယ္ဆိုၿပီး ေရာက္လာသူအမ်ားပါ မူးမူး႐ူး႐ူးနဲ႔ရြာထဲဆင္း ေကာင္မေလးေတြကိုစာေပး တခ်ိဳ့ဆိုလက္ထပ္ဖို့လာတင္ေတာင္းတာပါဆိုၿပီး အဲ့ဒီသံဃာေတာ္ေတြဟာ အဲ့ဒီ့ေက်ာင္းမွာ အဲ့သလိုကိုျဖစ္ပ်က္ေနၾကတာ အထက္ကအေရးယူမွုလည္းမရွိဘူးထင္ပါတယ္ ကိုယ္ကလည္းကေလးဆိုေတာ့ဒါေတြကိုလည္းသိပ္မသိပါဘူး ဒါေတြကိုျမင္ရၾကဳံရလို့လည္းေၾကာက္တာမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး
သူအျပစ္လုပ္ရင္သူငရဲႀကီးမယ္ဆိုတာပဲသိတာ
တစ္ေန႔က်ေတာ့ ကိုယ္ကအဖြားေတြရွိတဲ့ၿမိဳ့ကိုေျပာင္းဖို့ျဖစ္လာတယ္ ၿမိဳ့ကိုစီးမယ့္ကားက အဲ့ဒီ့ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရဲ့မုခ္ဝမွာ မနက္ ၃ ၄ ေလာက္ဆို ရပ္ေလ့ရွိတာေၾကာင့္ အဲ့ဒီမွာအိပ္ဖို့ျဖစ္လာခဲ့တယ္ အေဖကဒီေန႔အရမ္းပင္ပန္းထားတယ္လို့ထင္တယ္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ပါပဲအိပ္ေနတာ ကိုယ့္ေမာင္ေလးကလည္းတအားငယ္ေသးေတာ့ အိပ္ေနၿပီ ကိုယ္ကအဲ့ဒီ့တုန္းက၆ႏွစ္
အဲ့သလိုနဲ႔အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီးေတာ့ သတိဝင္လာတယ္ ကိုယ့္ေအာက္ပိုင္းဟာ တအားနာက်င္ေနတယ္ တခုခုနဲ႔ထိုးသြင္းခံရသလိုမ်ိဳး ကေလးဆိုေတာ့အအိပ္ကလည္းႀကီးလိုက္တာ မနိုးဘူး ဒါေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္းပိုနာလာေတာ့နိုးလာတယ္
ကိုယ့္မ်က္လုံးကိုအားယူၿပီးဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေဘးမွာကိုယ့္ကိုကယ္ခဲ့လို့ကိုယ္သိပ့္ေက်းဇူးတင္ခဲ့ရတဲ့ဘုန္းဘုန္းဟာ ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီကိုဆြဲခၽြတ္ၿပီး သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြ ထိုးသြင္းေနတာပါပဲ အရမ္းလည္းနာက်င္ရၿပီးထေအာ္မလို့လုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ပါးစပ္ကိုလက္နဲ႔အတင္းဖိၿပီး နင္ေအာ္ရင္ နင့္အိမ္ကိုငါေရမေပးခပ္ေတာ့ဘူးလို့ ထပ္ၿခိမ္းေျခာက္ပါတယ္ ကေလးငယ္ေတြမွာသူတို့ခ်စ္ရတဲ့ေၾကာက္ရတဲ့အရာနဲ႔ၿခိမ္းေျခာက္ရင္ ပိုေၾကာက္တာမ်ိဳးေတြရွိတယ္မဟုတ္လား ကၽြန္ေတာ္မေအာ္ရဲခဲ့ဘူး အိမ္မွာေရမရွိရင္ဘယ္လိုမွအဆင္ေျပမွာမဟုတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာအေဖရွိတယ္ အေဖအိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ အေဖမနိုးဘူး အဲဲဒီ့နာက်င္မွုဒဏ္ကိုအေသအလဲခံစားေနရေပမယ့္ သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႔လက္ေတြနဲ႔ျပဳလုပ္မွုမပ်က္ခဲ့ပါဘူး အဲ့သလိုchild abuseလုပ္ခံရတာ ေဘးမွာအေဖဟာမနိုးေနခဲ့ဘူး အဲ့ဒီဘုန္းဘုန္းဟာလည္းသိပ့္ကိုအတင့္ရဲတာပါပဲ အေဖရွိေနတာေတာင္ သူဟာ လုပ္ရဲတယ္ေလ ဘယ္အခ်ိန္ေတြရွိၿပီလဲကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး ကၽြန္ေတာ္သိ့သေလာက္ ကၽြန္ေတာ္child abuseလုပ္ခံရတာဟာ ၁နာရီေက်ာ္ေလာက္ေတာ့ရွိမယ္ သူစိတ္ေက်နပ္သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘာင္းဘီကိုျပန္ဝတ္ေပးၿပီး မငိုရဘူး မတိုင္ရဘူးသိတယ္ဟုတ္ဆိုၿပီး ျပဳံးၿပီးေျပာျပန္ပါတယ္ သူဟာကၽြန္ေတာ့္ကိုကယ္တင္ခဲ့လို့အရမ္းယုံၾကည္ခဲ့ရတဲ့ဘုန္းဘုန္းပါ သူ႔မ်က္ႏွာကိုျမင္လိုက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္အရမ္းလန္႔သြားတယ္ အရမ္းခံစားရတယ္ အဲ့ဒီ့တုန္းက သူ႔မ်က္ႏွာကိုမွတ္မိေပမယ့္ ကေလးဆိုေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာကိုအၾကာႀကီးမမွတ္မိေနခဲ့ဘူး ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိတာ ဘုန္းဘုန္းတပါးက ကၽြန္ေတာ့္ကို child abuse လုပ္တယ္လို့ပဲ
အဲ့ဒီေန႔က ၿမိဳ့ကအဖြားအိမ္ေရာက္တာနဲ႔ ရွူးေပါက္ခ်င္တာ အိမ္သာေတာင္မသြားနိုင္ေတာ့ပဲ အိမ္ေပၚမွာပဲထြက္က်ကုန္လို့ ကိုယ့္အဖြားဆရာမက ေရခ်ိဳးေပးရင္ ကိုယ့္ေပါင္ၾကားကိုပြပ္သပ္ေရေဆးေပးေတာ့ တအားနာလို့ေအာ္မိတယ္ အဖြားက ဟင္ နီရဲေနတာပဲေရာ ဘာျဖစ္ထားတာလဲေမးေတာ့ သမီးစက္ဘီးနဲ႔ေဆာင့္ထားမိတာလို့ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္ တပတ္ေလာက္ လမ္းမေလၽွာက္နိုင္ခဲ့ဘူး သူ႔မ်က္ႏွာကိုလည္းမမွတ္မိေတာ့ဘူး ဒါဟာဘယ္ေတာ့မွက်က္လာမွာမဟုတ္တဲ့အနာေတြ
အဲ့ဒီကစၿပီး ကၽြန္ေတာ္ဟာဘုန္းဘုန္းေတြကိုဆိုတအားေၾကာက္လာတယ္ ခါးခါးသီးသီးျဖစ္လာတယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေခၚရင္မလိုက္ခ်င္ဘူး မကန္ေတာ့ခ်င္ဘူး သူတို့ကစည္းမ်ဥ္းနဲ႔ေနထိုင္ၾကတာမွမဟုတ္တာလို့ျပန္ေျဖတိုင္း ငရဲႀကီးမယ္ေလ သမီးရယ္ သူတို့လုပ္တဲ့အျပစ္သူတို့ငရဲခံရမွာပါတဲ့ အဖြားကေလ
ျဖစ္နိုင္ရင္အဲ့ဒီ့ဘုန္းဘုန္းမ်က္ႏွာကိုမွတ္မိခ်င္တယ္ ကၽြန္ေတာ့္မွာဘုန္းဘုန္းေတြျမင္တိုင္းေၾကာက္စိတ္ႀကီးနဲ႔ ဘုန္းဘုန္းတိုင္းကဒီလိုမဟုတ္ဘူးဆိုတာသိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ေၾကာက္စိတ္ႀကီးကအဆင္မေျပဘူး ကၽြန္ေတာ္ငရဲႀကီးေကာင္းႀကီးနိုင္ပါတယ္ ဒါဟာအရိုးသားဆုံးေျဖတာပဲ ဘုန္းဘုန္းတိုင္းကိုအဲ့သလိုထင္တာမ်ိဳးမဟုတ္ေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းျမင္ရင္အတိတ္ကိုသတိရၿပီး ျဖဴေဖ်ာေနေလာက္ေအာင္ကိုေၾကာက္တာ
အဲ့သလိုနဲ႔အရြယ္ေရာက္လာေတာ့အရင္ကထက္စဥ္းစားတတ္လာလို့ဘုန္းဘုန္းကိုကန္ေတာ့နိုင္လာတယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားနိုင္လာတယ္ ဒါေပမယ့္ ဟိုရက္က ကိုယ့္အဖြားကိုးကြယ္ေနက်ေက်ာင္းက ဘုန္းဘုန္းတပါးက အိမ္ေရွ႕ေရာက္လာတယ္ အိမ္ေရွ႕မွာကိုယ့္တေယာက္တည္းပဲ တအားထိတ္လန္႔သြားတာ ကိုယ့္မ်က္လုံးထဲဘုန္းဘုန္းဟာကိုယ့္အေရွ႕ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာတယ္လို့ျမင္မိၿပီး ဒူးေတြပါတုန္ ျဖဴေဖ်ာလာၿပီး အဖြားကိုေအာ္ေခၚေနတုန္း သတိပါလစ္သြားတယ္
ကိုယ့္ရဲ့ေၾကာက္စိတ္ကအရင္ကေလာက္ေတာ္မဆိုးေပမယ့္ အေျခအေနေပၚမူတည္ၿပီးေၾကာက္ေနတုန္းပဲ ကၽြန္ေတာ္ပစ္မွားမိတာမ်ိဳးမဟုတ္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာက္စိတ္ေတြေျပေအာင္ အလုပ္လုပ္ရင္းတရားနာတယ္ ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးအျမဲရြတ္တယ္ စိတ္ကိုၿငိမ္ေအာင္ထားတယ္ အဆင္ေျပသြားမယ္လို့ အႀကိမ္ႀကိမ္ကိုယ့္ဘာသာအားေပးတယ္ ဒါဟာဘုန္းဘုန္းတိုင္းကိုကၽြန္ေတာ္မရိုမေသလုပ္တာလည္းမဟုတ္ပါဘူး ေတြ႕ၾကဳံရတဲ့အျဖစ္အပ်က္တခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္ေနေၾကာင္းေျပာျပတာပါ
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္လည္းအခုတတ္နိုင္သမၽွျပင္ဆင္ေနပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေနေအးတဲ့ေကာင္မေလးပါ ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့ေကာင္မေလးပါ ဒီလိုေတြၾကဳံဖူးတယ္လို့ ေျပာရင္ယုံၾကမွာေတာင္မဟုတ္ဘူး
ဒီေလာကႀကီးမွာအေရျခဳံထားတဲ့ဘုန္းဘုန္းေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္
မိဘေတြလည္းကိုယ့္သားသမီးကို ဓမၼစကူးလ္ကအစ စိတ္ခ်လက္ခ်နဲ႔မထားသင့္ဘူး ကေလးေတြဟာအျပစ္မရွိဘူး ကေလးေတြကသူတို့လိင္ေဖ်ာ္ေျဖရမယ့္အရာမဟုတ္ဘူး လိမၼာယဥ္ေက်းေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီးchild abuseလုပ္ခံရတဲ့သူေတြအမ်ားႀကီး ကၽြန္ေတာ့္လိုကေလးေလးေတြထပ္မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး အဲ့သလိုအေရျခဳံၿပီးအညြန္႔ခ်ိဳးတဲ့ကိုယ္ေတာ္ေတြလည္းမရွိေစခ်င္ေတာ့ဘူး ေလာကမွာဘယ္သူ႔ကိုမွယုံၾကည္လို့မရတာေၾကာင့္ ကေလးေတြကိုအညြန္႔မတုံးေစခ်င္ဘူး...
က်င့္ဝတ္နဲ႔အညီေနထိုင္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားကိုပုတ္ခတ္ေစာ္ကားလိုစိတ္မရွိပါ
ကၽြန္ေတာ့္အေတြ႕အၾကဳံကိုသာ ျပန္လည္ေျပာျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္......
ထပ္ေျပာပါမယ္ ကၽြန္ေတာ္ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ပါ....
https://www.facebook.com/groups/2001239446861643/permalink/2638725819779666/
