ရထားခံုေအာက္ ပုန္းလိုက္ရတဲ့နန္းေတာ္ေ႐ွ႕ဆရာတင္

နန္းေတာ္ေ႐ွ႕ဆရာတင္ ဟာ ၿမိဳ႕က သံပုန္းတီး ေမာင္းထုတ္ၿပီး ခဲနဲ႔ ဝိုင္းထုလို႔ ရထားခံုေအာက္ ပုန္းလိုက္ရတဲ့ အျဖစ္႐ွိခဲ့တယ္ဆို ယံုၾကမလားဗ်။

ဒီလိုပါ။

အဲ့ဒီတုန္းက အေလာင္းမင္းတရားရဲ႕ အ႐ိုးအိုး ဟာ ေရႊဘိုအေရးပိုင္ရံုးဝန္းထဲက အုတ္ဂူမွာ ႐ွိပါတယ္။

တတိယျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အဓိပတိႀကီး အုတ္ဂူဟာ ဖုန္အလိမ္းလိမ္းနဲ႔ ညစ္ပတ္ေနတာကို ဆရာတင္ ေတြ႔သြားပါတယ္။

ဒီေတာ့ သူ႔ ရဲ႕ တြဲေဖာ္တြဲဖက္ ဘင္ဂ်ိဳ တင္ေဖ ကို ေခၚၿပီး ခ်က္ခ်င္း သီခ်င္းတပုဒ္စပ္ပါတယ္။

အဲ့ဒီသီခ်င္း ကို ရန္ကုန္ေရဒီယိုဌာနကေန အသံလႊင့္ပါေတာ့တယ္။

သီခ်င္းက ဒီလို။

"ႏွလံုးသားထဲက နာလွပါတယ္၊ ရံုးထဲက စ်ာပနဟာ၊ ဖံုထီးျဖဴေတြအုပ္ပါလို႔၊ ဖံုညီလာခံေနေရာ့သလား'' လို႔ အစခ်ီထားပါတယ္။

ဒီသီခ်င္းက ေပါက္သြားတယ္။

(နန္းေတာ္ေ႐ွ႕ ဆရာတင္ကို ကြၽန္ေတာ္က ေတးေရးဆရာ အျဖစ္အျပင္ သေရာ္စာအေတြးအေခၚေကာင္းသူ အျဖစ္ ပိုသေဘာက်ပါတယ္)

အေလာင္းမင္းတရားႀကီးချမာ ဖုန္ထီးျဖဴ ေဆာင္းၿပီး ဖုန္ညီလာခံ က်င္းပေနရပါသတဲ့။

ဒီသီခ်င္းက မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္႐ွင္သန္စျပဳေနတဲ့ လူထုေတြထဲ ေတာ္ေတာ္ေပါက္ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ပဲ အဲ့ဒီကာလက နန္းရင္းဝန္ျဖစ္ေနတဲ့ ဂဠဳန္ဦးေစာက ဆရာတင္ကို ခ်က္ခ်င္းေခၚေတြ႕ၿပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးေတာ့တာပဲ။

ေနာက္ေန႔က် ခ်က္ခ်င္းအစည္းအေဝးထိုင္ၿပီး အေလာင္းဘုရားအ႐ိုးအိုး ျပသာဒ္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ေတာ့သည္ေပါ့ဗ်ာ။

အခုေခတ္ ေဖ့ဘြတ္မွာ ဟိုးေလးတေၾကာ္ျဖစ္မွ အေရးတယူထလုပ္သလိုေပါ့ဗ်ာ...ဟဲဟဲ။

ဦးေစာ ဆိုတာက လူလည္။

နန္းေတာ္ေ႐ွ႕ဆရာတင္ ဟာ လူထုအေပၚ အားႀကီးတဲ့ အႏုပညာနဲ႔ လႊမ္းမိုးထားႏိုင္တာကို ရိပ္မိတယ္။

ဒီေတာ့ ဆရာတင္ ကို ခ်ဥ္းကပ္တယ္။

ရန္ကုန္၊ ၾကည္ျမင့္တိုင္၊ ထီးတန္းမွာ ေမြးၿပီး မႏၱေလး နန္းေတာ္အေ႐ွ႕ျပင္မွာ ႀကီးတဲ့ ဆရာတင္ ဟာ ႏိုင္ငံေရးဆန္တဲ့ သီခ်င္းေတြ ေရးေနေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ေၾကာကို မနပ္ပါဘူး။

ဦးေစာက ဆရာတင္ ႀကိဳက္တတ္တဲ့ ႐ွကီအေကာင္းစားေတြ လက္ေဆာင္ေပးတယ္။

ဟိုတယ္ေတြ မွာ ေခၚေကြၽးတယ္။

သူ ခရီးထြက္တဲ့ အခါ ဗဟုသုတရေအာင္၊ သီခ်င္းေရးလို္ရေအာင္ဆိုၿပီး အျမဲေခၚသြားပါတယ္။

ဦးေစာ ရဲ႕ ခရီးစဥ္ တိုင္းနီးပါး ဆရာတင္ ပါလာတယ္။

ဦးေစာ အထာကေတာ့.ဆရာတင္ကို..လူထုရဲ႕ စိတ္ဝင္စားမႈ၊ အႏုပညာအေပၚတိမ္းၫြတ္မႈအခြင့္ေကာင္းယူၿပီး မဲဆြယ္တဲ့သေဘာပါပဲ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆရာတင္ႀကီးကေတာ့ ဒါေတြ မသိပါဘူး။ ေၾသာ္..နန္းရင္းဝန္ႀကီးက တျခားလူေတြလိုပဲ ငါ့ ပရိသတ္ပါလားေပါ့။ ငါ့ခ်စ္႐ွာတယ္ေပါ့။

ေနာက္ေတာ့ ဦးေစာ က တို႔ဗမာအစည္းအရံုးကို ႏွိပ္ကြပ္ဖမ္းစီးတဲ့အခါက်...ျပည္သူဟာ ဦးေစာကို အျမတ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္က်တယ္။

ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ကို ေရာက္ေနတဲ့ ဦးေစာကို လူထုက
သံပုန္းတီးၿပီး ေတာထုတ္ၾကတယ္။ ဦးေစာစီးတဲ့ ရထားကို ခဲနဲ႔ ထုၾကတယ္။

ဒီေတာ့မွာ ဆရာတင္ ဟာ ရထားခံုေအာက္ ဝင္ပုန္းရင္း ''မေအေဘးႀကီးကို လူေတြမုန္းတာနဲ႔..ငါပါ ၾကားထဲက ခဲစာမိသဟ'' ဆိုၿပီး...အေျခအေနကို သေဘာေပါက္သြားပါတယ္။

ေနာက္မ်ား ႏိုင္ငံေရးသမား ဆို ဆရာတင္က လွည့္ကို မၾကည့္ေတာ့ဘူး။

သူေရးစရာ႐ွိတဲ့ သေရာ္ေတာ္ေတာ္သီခ်င္းေတြကိုပဲ ေသတဲ့အထိ ႐ွကီခ်ၿပီး ေရးသြားခဲ့တယ္။

ျပည္သူတရပ္လံုးက ခ်စ္တဲ့ ဆရာတင္လို အႏုပညာသမားစစ္စစ္ႀကီးေတာင္...ဦးေစာလို လူ နဲ႔ မေတာ္တဆေပါင္းမိလို႔ ရထားခံုေအာက္ ပုန္းခဲ့ရတယ္။

ဒီေန႔ေခတ္.... ဦးေစာလို လူေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ျပည္သူကို တမင္တကာ ဂ်င္းထည့္ၾကမယ့္ လူေတြ လည္း ဒါေလးကို သိထားသင့္တယ္ထင္တယ္။

တံတားႀကီးေပၚ တျပံဳတမ တက္ခုန္တဲ့ ေခတ္..မိတ္ကပ္လိမ္းၿပီး ေပၚလစီေတြ ရြတ္ျပတဲ့ ႐ုပ္႐ွင္ေတြနဲ႔..ျပည္သူကို ဂ်င္းထည့္တဲ့ေခတ္. ကုန္သြားၿပီ.လို႔..။

တရားစြဲခံရျခင္း တစ္ႏွစ္ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ ေရးတဲ့ ပိုစ့္ေပါ့..ငိ။

ၿဗိတိသ်ွကိုကိုေမာင္ :D

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=182409979247882&id=100024366429357