ဆရာဦးေဇာ္မ်ဳိးလိႈင္ (ဒဂံုတကၠသိုလ္ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားအသင္းအတြင္းေရးမွဴး)
လံုၿခံဳေရးကင္းဆိုေတာ့ ဘာကိုလံုၿခံဳ ခ်င္တာလဲ။ ဘာေတြမလံုမၿခံဳျဖစ္ေနလို႔ လဲ။ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႕ေအးခ်မ္းစြာ ပညာသင္ၾကားေရးဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသား မ်ားက မေအးမခ်မ္းဘာေတြလုပ္ေနလို႔ လဲလို႔ေမးခ်င္တယ္။ ဦးေန၀င္းက ဆူဆူ ပူပူလုပ္တဲ့လူေတြကေတာ့ စစ္တပ္ဆိုတာ မိုးေပၚေထာင္မပစ္ဘူး။ ပစ္ရင္တည့္တည့္ ပဲပစ္တယ္လို႔သမိုင္း၀င္ေျပာခဲ့တယ္။ အဲဒီ ဆူဆူပူပူဆိုတဲ့စကားနဲ႔ဆက္စပ္စဥ္းစား လုိက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကဆူဆူ ပူပူလုပ္ေနလို႔ ကင္းခ်ရတာလား။ ေက်ာင္းသားေတြဟာသမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္ မွာ ေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္းဆူပူေသာင္းက်န္း တာတစ္ခုမွမရွိဘူး။ လံုၿခံဳေရးကင္းေစာင့္ ရေအာင္ ဒီတက္ၠသိုလ္ဟာအနက္ေရာင္ နယ္ေျမျဖစ္ေနလို႔လား။ အညိဳေရာင္နယ္ ေျမမို႔လို႔လား။ အႏ္ၲရာယ္ရွိတဲ့နယ္ေျမမို႔လို႔ လား။ ယခုဟာကေက်ာင္းသားေတြဆူဆူ ပူပူလုပ္ေနတယ္လို႔အဓိပ္ၸာယ္ထြက္ေန တယ္။ ေက်ာင္းသားမ်ားဟာသမိုင္းတစ္ ေလွ်ာက္လံုး ျပည္သူ႔လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ျပည္သူလူထုကိုယ္စားေရွ႕ထြက္ၿပီးေတာင္း ဆိုခဲ့တာပဲရွိတယ္။ ဒါကိုဆူပူတယ္လို႔ ျမင္ တာလား။ အဲဒါကိုဆူပူတယ္လုိ႔ျမင္ရင္ ၈၈အေရးေတာ္ပံုဆိုတာလည္းေပၚလာမွာ မဟုတ္ဘူး။ လြတ္လပ္ေရးေတာင္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ဆိုရင္ဆရာေတြကို လံုၿခံဳေရးမေစာင့္ခိုင္းသင့္ဘူး။ ေက်ာင္း သားေတြလည္း ဘာမွဆူဆူပူပူလုပ္ေန တာမဟုတ္ဘူး။ ဒါဟာေက်ာင္းသားထုကို ေစာ္ကားရာေရာက္တယ္။ ေနာက္ဆံုး အဆင့္ေျပာမယ္။Toilet မွာေတာင္gent and Ijadies ပဲေရးထားတာ။ တကၠသုိလ္က ဘြဲ႕ေပးရင္လည္း ေမာင္တုိ႔မယ္တို႔ပို႔ေခၚၿပီး လူႀကီးလူေကာင္းအျဖစ္နဲ႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ လူတန္းစားကိုအႏၲရာယ္ရွိလူတန္းစားအျဖစ္ သတ္မွတ္တယ္ဆိုေတာ့ ဒါဟာႏုိင္ငံေရး ဘက္ကိုဦးတည္တာပဲ။ ေက်ာင္းသားေတြ စာရြက္စာတမ္းေတြျဖန္႔မွာကိုလည္းစိုးရိမ္ တယ္။ သူတို႔ဘက္ကႏိုင္ငံေရးလႈံ႔ေဆာ္မႈ မ်ဳိးေတြလုပ္မွာကိုဆူပူေနတယ္လို႔ျမင္တယ္ ဆိုရင္မဟုတ္ေသးဘူး။ သူတို႔ေကာင္းတာ လုပ္ရင္ဘာမွထၿပီး ေက်ာင္းသားေတြက ကန္႔ကြက္မွာမဟုတ္ဘူး။ မေကာင္းတာ လုပ္ေနတဲ့လူေတြကေတာ့ စိုးရိမ္မွာေပါ့။ ဒဂုန္တာရာေျပာခဲ့တဲ့ ဓားမိုးထားတဲ့ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးလိုေပါ့။ ဓားနဲ႔မိုးထားရင္ေတာ့ ၿငိမ္ေနမွာေပါ့။ အခုလည္းေက်ာင္းဆရာ ေတြကို ဓားကိုင္ခုိင္းထားသလိုျဖစ္ေန တယ္။ ဘယ္ဆရာ၊ ဆရာမမွလံုၿခံဳေရး မေစာင့္ခ်င္ဘူး။ ေစာင့္စရာမဟုတ္ဘူးလို႔ လည္းျမင္တယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက မလြန္ဆန္ႏိုင္လို႔ေစာင့္ေနရတာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းေခတ္ကေက်ာင္းသားေတြကို အဂၤလိပ္အစိုးရကရန္သူလို႔ျမင္တယ္။ တိုင္းျပည္ကိုက်ဴးေက်ာ္လာတဲ့ႏုိင္ငံျခား သားေတြက ေက်ာင္းသားကိုရန္သူလို႔ ျမင္တာကေတာ့မဆန္းပါဘူး။ ျမန္မာ- ျမန္မာခ်င္းအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ေခတ္က်မွ ဘာလို႔ေက်ာင္းသားေတြကိုရန္သူလုိ႔ျမင္ ေနရတာလဲ။ ကင္းေစာင့္ရတဲ့အလုပ္ထက္ အေရးႀကီးတဲ့အလုပ္ကိုမလုပ္ခုိင္းဘဲနဲ႔ ဘာမဟုတ္တဲ့လံုၿခံဳေရးကင္းထုိင္ေစာင့္ ခုိင္းတာဟာ စီမံခန္႔ခြဲမႈအားနည္းညံ့ဖ်င္း သလိုျဖစ္ေနတယ္။
ေမာင္ေကာင္း (ဒဂံုတကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားသမဂ္ၢအတြင္းေရးမွဴး)
ဆရာကိုဆရာေနရာမထားဘဲတံခါး ေပါက္၀ေနရာထားတယ္ဆိုတာမျဖစ္သင့္ ဘူး။ ဆရာေတြဟာအခုိင္းခံပုဂိ္ၢဳလ္ေတြ မဟုတ္ဘူး။ အနေႏၲာအနႏ္ၲငါးပါးထဲက ဘုရားနဲ႔တစ္ဂိုဏ္းထဲထားတဲ့ဆရာကို ကင္းေစာင့္ခုိင္းတယ္ဆိုေတာ့စဥ္းစားသာ ၾကည့္ေပါ့။ ဒါဟာဂ်ဴတီေစာင့္ခုိင္းတဲ့လူရဲ႕ အမွားပဲ။ ဘာလို႔ကင္းေစာင့္ရမွာလဲ။ ေက်ာင္းကိုလာၿပီးစစ္တပ္လိုမ်ဳိးလုပ္လို႔ မရဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြဟာသူခိုးေတြ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလိုကင္းေစာင့္ခုိင္းတာ ဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကို လည္းထိခုိက္တယ္။ ဒါဟာေစာ္ကားတာ ပဲ။ ေက်ာင္းသားတစ္ေသာင္းေက်ာ္ကို လံုၿခံဳေရး၀န္ထမ္းအေယာက္သံုးဆယ္ ေလာက္ခ်ထားတာပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္လံုၿခံဳ ေရး၀န္ထမ္းလံုေလာက္မွာလဲဗ်ာ။ ေက်ာင္း သားတစ္ေယာက္ရဲ႕အျမင္ဆိုရင္ေတာ့ ဆရာကိုကင္းေစာင့္ခုိင္းတာဟာေတာ္ေတာ္ မွားယြင္းတဲ့လုပ္ရပ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆရာ တစ္ဦးျဖစ္မယ္ဆိုရင္လည္း ဒီကိစ္ၥကို ေတာ္လွန္မိမွာအမွန္ပဲ။ ျပႆနာတစ္ခု ျဖစ္လာရင္လံုၿခံဳေရးနဲ႔ထိပ္တိုက္မေတြ႕ေစဘဲ ဆရာ၊ ဆရာမနဲ႔ေတြ႕ေစတာဟာရန္တိုက္ မႈလို႔ပဲျမင္တယ္။ ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္လာ ရင္ လံုၿခံဳေရးရဲ႕တာ၀န္ကိုလွမ္းမျမင္ဘဲ ဆရာ၊ ဆရာမဘက္ကိုအရင္ျမင္ေတာ့ ေက်ာင္းသားနဲ႔ဆရာၾကားမွာ ပဋိပကၡ တစ္ခုျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ေက်ာင္းအာဏာ ပိုင္ေတြကေက်ာင္းသားနဲ႔ ဆရာၾကားမွာ အျမင္မွားေအာင္လုပ္ထားတဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္ တယ္။
မခင္ရတနာထြန္း (ဒဂံုတကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားသမဂၢ အမ်ဳိးသမီးေရးရာတာ၀န္ခံ)
ဆရာမတစ္ေယာက္ဆိုရင္ဆိပ္ကမ္း ကေနလာရတယ္။ ဆိပ္ကမ္းဘက္ကေန လာရတဲ့အတြက္ကားရွားတယ္။ မနက္ အေစာပိုင္းဂ်ဴတီဆိုရငf Taxi ငွားၿပီးေတာ့ ဂ်ဴတီအမီလာရတယ္။ အဲဒီအတြက္စရိတ္ ပိုကုန္တာေပါ့။ ဒါမ်ဳိးေတြမျဖစ္သင့္ဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြဘက္ကလည္းကင္းေစာင့္ ေနတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမေတြဟာ ငါတို႔ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္ဆိုတဲ့အျမင္နဲ႔ ျမင္ သြားႏုိင္တယ္။ ေက်ာင္းသားနဲ႔ဆရာ၊ ဆရာမၾကားကဆက္ဆံေရးကိုပ်က္ျပား ေအာင္လုပ္သလိုျဖစ္ေနတယ္။ ဥပမာ ေက်ာင္းသားသမဂၢေရြးေကာက္ပြဲလုပ္တဲ့ အခါက်ရင္ေတာ့ လံုၿခံဳေရးေတြေရာက္ လာတတ္တယ္။ တကယ္တမ္းလံုၿခံဳေရး ယူရမယ့္ေနရာမ်ဳိးေတြမွာက်ေတာ့မေတြ႕ ရေတာ့ဘူး။ ဒီကိစၥဟာလံုၿခံဳေရးလုပ္ရ မယ့္ကိစၥေလ။
ေဒါက္တာအာကာမိုးသူ (ဒဂံုတကၠသိုလ္ ဆရာ၊ ဆရာမအသင္းဥကၠ႒)
ကင္းေစာင့္ခုိင္းတာကိုမေက်နပ္တာ ထက္ စီမံခန္႔ခြဲမႈအားနည္းတယ္လို႔ျမင္ တယ္။ ၈၈ေနာက္ပိုင္းစတာေပါ့။ ၈၈ ေနာက္ပိုင္းမွာေက်ာင္းသားေတြကိုအေရး အခင္းစရင္ ေက်ာင္းသားေတြကစတယ္လို႔ ျမင္လာတယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ႏွလံုးသားကို ပိုင္တာလည္းေက်ာင္းသားေတြပဲ။ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဦးေဆာင္မႈမွန္သမွ်ကို ျပည္သူလူထုကေထာက္ခံဖို႔၀န္မေလးဘူး။ အဲဒါကိုသိေတာ့ သူတို႔ကေက်ာင္းသားနဲ႔ ျပည္သူကိုခြဲပစ္လိုက္တယ္။ ေက်ာင္းသား ေတြရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈကိုလည္းဖ်က္ပစ္လုိက္ တယ္။ မိဘျပည္သူေတြရဲ႕အျမင္မွာအခု ဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြကိုရြံလာေအာင္ မုန္းလာေအာင္လုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ ေက်ာင္းေတြကိုၿမိဳ႕ျပင္ထုတ္လုိက္တဲ့ကိစၥ လည္းပါတယ္။ အဲဒါဟာေက်ာင္းသား ေတြရဲ႕စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေအာက္ဆံုး ေရာက္သြားေအာင္လုပ္လိုက္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြၿမိဳ႕ျပင္ထုတ္လိုက္တဲ့ အတြက္ ငါတို႔လုပ္ခ်င္ရာလုပ္လို႔ရတယ္ ဆိုတဲ့အသိေရာက္ေအာင္တြန္းအားေပး သလိုျဖစ္သြားတယ္။ ရန္ကုန္တက္ၠသိုလ္ ဆိုရင္ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာတည္ထားတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္မွာဆိုရင္ပညာတတ္ေတြေန တယ္။ ေက်ာင္းသားကတစ္ခုခုလုပ္မယ္ ဆိုၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ကိုၾကည့္လိုက္ရင္ မသင့္ေတာ္ဘူးဆိုတဲ့အသိ၀င္ၿပီးလုပ္ရပ္ကို ထိန္းသြားတယ္။ ေက်ာင္းသားကိုဆရာ ကပဲ equcate လုပ္ႏုိင္တယ္။ ႏိုင္ငံေရး လြတ္လပ္ခြင့္အျမင္လည္း ေက်ာင္းသား ကိုဆရာကပဲေပးႏုိင္တယ္။ အဲဒီဟာကို မလုပ္ႏုိင္ေအာင္ဆရာနဲ႔ေက်ာင္းသားရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပ်က္ျပားေအာင္လုပ္လိုက္ တယ္။ ေက်ာင္းသား၀င္လာရင္ ဆရာမ ေတြက ေက်ာင္းသားကတ္စစ္တယ္။ အဲဒီမွာေက်ာင္းသားကဒီအလုပ္ဟာ ဆရာေတြရဲ႕အလုပ္လားဆိုၿပီး ျမင္သြား ေအာင္လုပ္လုိက္တယ္။ ဂ်ဴတီေတြေၾကာင့္ ဆရာနဲ႔ေက်ာင္းသားဟာဆက္ဆံေရး မသိမသာပ်က္ေအာင္လုပ္လိုက္တာျဖစ္ တယ္။ သူတို႔ဘက္ကေက်ာင္းသားမ်ား ေအးခ်မ္းစြာပညာသင္ၾကားေရးအတြက္ လို႔ေျပာတယ္။ ေက်ာင္းတည္ထားတဲ့ ေနရာကမေအးခ်မ္းလို႔လားလို႔စဥ္းစား စရာျဖစ္တယ္။ စစ္ေဘးဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ေနရာမို႔လို႔လား။ ကင္းေတြေစာင့္ခိုင္းရ ေအာင္ ဘာေတြျဖစ္ေနလို႔လဲ။Teaching သည္Teaching ပဲျဖစ္ရမယ္။Security သည္Security ပဲျဖစ္ရမယ္။ တပ္ အျမင္၊ တပ္အေတြးေတြစီမံခန္႔ခြဲမႈထဲ၀င္ လာေတာ့မေကာင္းေတာ့ဘူး။ ဆရာ၊ ဆရာမဆိုတာ ေက်ာင္းသားရဲ႕လြတ္လပ္ မႈေတြလိုက္ကန္႔သတ္ေနတယ္လို႔ျမင္သြား တယ္။ ဆရာမေတြကဂ်ဴတီေစာင့္ရတာက အလုပ္မဟုတ္ဘူး။ ွနခကမငအပ လိုရင္ ွနခကမငအပ ေစာင့္လုိက္ေပါ့။ ကင္းေစာင့္တာ ပ်က္ကြက္ရင္ထုေခ်လႊာတင္ရတဲ့အဆင့္ ထိေရာက္သြားတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ ကိုလည္း သူခိုးလို႔ျမင္ေနလားမေျပာတတ္ ဘူး။ ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈလို႔ ဘယ္လိုပဲေအာ္ေအာ္ ဒီစနစ္ဆိုးေတြရွိေန သေရြ႕ေျပာင္းလဲမွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီစနစ္ ေတြဟာေက်ာင္းသားနဲ႔ဆရာေတြကို ေသြးခြဲထားတာျဖစ္တယ္။
ကိုေက်ာ္ဇင္လင္း (ဒဂံုတကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားသမဂၢ ဒုဥကၠ႒)
တာ၀န္ခြဲေ၀မႈမတိက်တာေပါ့။ ဆရာ/ဆရာမေတြကိုေစာင့္ခုိင္းတယ္ဆို တာက ႏုိင္ငံမွာတာ၀န္ခြဲေ၀မႈမတိက် တာကိုေပၚလြင္ေစပါတယ္။ လံုၿခံဳေရး ေစာင့္ရမယ့္ေနရာမွာ ဆရာ၊ ဆရာမ ေတြကိုေစာင့္ခိုင္းတာဟာ ဆရာ၊ ဆရာမ နဲ႔ ေက်ာင္းသားၾကားဆက္ဆံေရးကို မသိမသာေသြးခြဲတာျဖစ္တယ္။ ဆရာ၊ ဆရာမနဲ႔ေက်ာင္းသားဆက္ဆံေရးဟာ ပညာေရးေပၚမွာပဲရွိသင့္တယ္။ ေက်ာင္း သားခ်င္းျဖစ္တဲ့ ျပႆနာမွာဆရာကို ထိုးထည့္တာဟာေသြးခြဲမႈတစ္ခုလို႔ျမင္ တယ္။ လံုၿခံဳေရး၀န္ထမ္းမေလာက္လို႔ ဆင္ေျခေပးသံေတြလည္းရွိပါတယ္။ ၿမိဳ႕ စြန္မွာတည္ထားတဲ့ေက်ာင္းေတြဟာ လံုၿခံဳေရးအင္အားတကယ္လိုအပ္ပါတယ္။ တရားဥပေဒေဘာင္အတြင္းေက်ာင္းသား လႈပ္ရွားတဲ့ဟာေတြကိုေစာင့္ၾကည့္တဲ့ လံုၿခံဳေရးမ်ဳိးေတာ့မျဖစ္သင့္ဘူး။ တကယ့္ ပဋိပကၡေတြျဖစ္မွသာ ေက်ာင္းသားေတြကို ကာကြယ္ေပးမယ့္လံုၿခံဳေရးမ်ဳိးထားရမွာ ျဖစ္တယ္။ လံုၿခံဳေရးအင္အားအင္မတန္ မွနည္းပါးတယ္။ ေက်ာင္းသားအပါအ၀င္ ျမန္မာလူထုတစ္ရပ္လံုးဟာအဖ်က္အဆီးခံ ဘ၀ကေနတက္လာခါစအေျခအေနပါ။ ဒါေပမဲ့ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ စဥ္းစားခ်င့္ ခ်ိန္ႏိုင္စြမ္းကိုမယံုၾကည္ရင္ တကၠသိုလ္ ဆိုတဲ့နာမည္ကိုေတာင္တပ္စရာမလို ေတာ့ဘူး။ ႏုိင္ငံမွာတကၠသိုလ္ဆိုတာ မသံုးနဲ႔ေတာ့ဗ်ာ။ တကၠသိုလ္လို႔ထားၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္ႏုိင္စြမ္းကိုယံုၾကည္ရလိမ့္မယ္။
hotnewsweekly
