ဆုတ္ခြာရမယ့္အခ်ိန္-သရ၀ဏ္(ျပည္)

ေအာင္ျမင္စြာဆုတ္ခြာျခင္းဟူေသာစကားကို ျဗိတိသ်ွစစ္တပ္က ျမန္မာျပည္မွဆုတ္ခြာေတာ့ ေၾကျငာခဲ့၊အသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္ ။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ျပင္းထန္ေနဆဲကာလ ျဖစ္၍ ျမန္မာအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ နယ္ခ်ဲ့အဂၤလိပ္ကိုၾကည့္မရေသာေၾကာင့္ ဂ်ပန္နွင့္ ဘီအိုင္ေအစစ္တပ္ တိုက္ခိုက္၍ အဂၤလိပ္တို့ထြက္ေျပးသြားရျခင္းတြင္ ေအာင္ျမင္စြာဆုတ္ခြာျခင္းဟုသံုးသြားျခင္းကို ဟားတိုက္ေလွာင္ေျပာင္ၾကသည္  ။ သို့ေသာ္ ျဗိတိသ်ွတို့သည္ သူတို့၏ အမွုထမ္းအရာထမ္းမ်ားအားလံုး စစ္သားမ်ားအားလံုး၊ လက္နက္မ်ား၊ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား၊ ရိကၡာမ်ား၊ လ်ိႈ့၀ွက္စာရြက္စာတမ္းမ်ားအားလံုးကို အပါယူျပီး အိႏၵိယသို့ စနစ္တက်ဆုတ္ခြာသြားနိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ကစဥ္းကလ်ားတပ္ပ်က္၍ ဆုတ္ခြာထြက္ေျပးျခင္းမဟုတ္ ။ သူတို့ဆုတ္လမ္းေၾကာင္း ေဘးကင္းေစရန္ စစ္ေတာင္းတံတား၊အင္း၀တံတား စေသာတံတားၾကီးမ်ားကို ဗံုးခြဲ ဖ်က္ဆီး၍ တဆင့္ျခင္း စနစ္တက် ဆုတ္ခြာခဲ့သည္ ။ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာကမၻာစစ္ၾကီးနွင့္စာလ်ွင္ အဂၤလိပ္စစ္တပ္သည္ အက်အဆံုး အနည္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္နိုင္ခဲ့သည္ ။ ထို့ေၾကာင့္ သူတို့ကိုယ္သူတို့ေအာင္ျမင္စြာဆုတ္ခြာျခင္းဟု ၀င့္ၾကြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ ။အဂၤလိပ္တို့ျမန္မာျပည္ကိုျပန္၀င္လာ၍ ဂ်ပန္ကိုတိုက္ထုတ္ရာတြင္ေတာ့ ( ျမန္မာမ်ားကလည္း တိုက္ခိုက္ေသာေၾကာင့္) ဂ်ပန္စစ္တပ္သည္ အဂၤလိပ္တို့ကဲ့သို ့ေအာင္ျမင္စြာဆုတ္ခြာျခင္းမလုပ္နိုင္ေတာ့ပဲ ကစဥ့္ကလ်ား အလဲလဲအျပိဳျပိုျဖင့္ ဂုဏ္သိကၡာမဲ့စြာ အက်အဆံုးမ်ားစြာျဖင့္ အငတ္ငတ္အျပတ္ျပတ္ျဖစ္ကာ ေခြးေျပးေျပးေျပးရေတာ့သည္ ။ ထို့ေၾကာင့္ စစ္သေဘာတြင္ တိုက္ရမည့္အခ်ိန္တြင္တိုက္ျပီးဆုတ္ခြာရမည့္အခ်ိန္တြင္ စနစ္တက် အခ်ိန္မီဆုတ္ခြာျခင္းသည္ အေရးၾကီးပါ၏ ။ မဟုတ္သည့္ေနရာတြင္ ေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ့က တလြဲဆံပင္ေကာင္းကာ မဆုတ္ခြာမိပဲ ဘ၀င္ျမင့္ ၊ မာနၾကီးေနပါလ်ွင္ ေအာက္လက္ငယ္သားမ်ား ဒုကၡေရာက္ကာ ရွံုးနိမ့္တတ္ပါသည္ ။ တပ္ပ်က္တပ္ပါသည္ ။

          စစ္ေရးတြင္သာမက နိုင္ငံေရးတြင္လည္းဤနည္းနွင္နွင္ျဖစ္ပါသည္ ။နိုင္ငံေရးတြင္ ၀င္သင့္သည့္အခ်ိန္တြင္၀င္ျပီးထြက္သင့္သည့္အခ်ိန္တြင္ထြက္ရပါသည္ ။ အခ်ိန္ကိုက္မွု Timing ကိုသိမွနိုင္ငံေရးေလာကတြင္ရွင္သန္နိုင္ပါသည္ ။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဦးနုသည္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္မွနွုတ္ထြက္ျပီး ဖဆပလ အဖြဲ့ခ်ဳပ္ဥကၠဌေနရာတြင္ေနမည္ဟုဆိုကာ ဦးဗေဆြကို ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ရာထူး လြွဲေပးပါသည္ ။ ထိုသို့ထြက္သြားျခင္းမွာ ဂုဏ္သိကၡာရွိေသာထြက္သြားျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ သို့ေသာ္ ဦးနုသည္ မာနတခ်က္ေၾကာင့္ သူ့စကားကိုသူမတည္နိုင္ပဲ ဦးဗေဆြ ကို ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ရာထူးမွ ျပန္ထြက္ခိုင္းကာ သူကိုယ္တိုင္၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ျပန္လုပ္ပါသည္ ။ ထြက္မည္ဆိုျပီးမွျပန္၀င္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ထိုစဥ္မွစကာ ေတာက္ေလ်ွာက္ ဦးနုသည္ ဖဆပလတြင္ေရာ ၊ တပ္မေတာ္တြင္ပါ ၾသဇာက်ဆင္းလာပါသည္ ။ ၁၉၆၀ ေရြးေကာက္ပြဲျဖင့္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ရာထူးသို့ျပန္လာခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၆၂ တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္း၏အာဏာသိမ္းျခင္းကိုခံရကာ နိုင္ငံေရးၾသဇာအာဏာက်ဆံုးခဲ့ပါသည္ ။ သူ့ေနရာကိုဆက္ခံေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းသည္လည္းဆုတ္ခြာရမည့္အခ်ိန္တြင္မဆုတ္ခြာမိေသာေၾကာင့္ နိုင္ငံေရးတြင္က်ဆံုးျပီး သမိုင္းမလွေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတေယာက္အျဖစ္ ကဗၼည္းထိုးခံရပါသည္ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းနိုင္ငံေရးမွဆုတ္ခြာရမည့္အခ်ိန္မွာ ၁၉၇၄ တြင္ျဖစ္သည္ ။ အာဏာသိမ္းေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီကိုဖ်က္သိမ္းျပီး ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီကိုဖြဲ့စည္းခ်ိန္ ၊ ၁၉၇၄ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိုေရးဆြဲအတည္ျပဳခ်ိန္တြင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းသည္ စစ္တပ္မွာပဲေနကာ အသက္ျပည့္ကအျငိမ္းစားယူျပီး နိုင္ငံေရးမွထြက္ရမည္ျဖစ္သည္ ။ ထိုသို့လုပ္ခဲ့လ်ွင္ ဦးေန၀င္းတသက္လံုးသမိုင္းေၾကာင္းလွပေပလိမ့္မည္ ။ ယခုေတာ့ တပ္မွထြက္ေတာ့လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းမွသမၼတၾကီးဦးေန၀င္း ၊ သမၼတရာထူးမွထြက္ေတာ့လည္း လမ္းစဥ္ပါတီဥကၠၾကီးဦးေန၀င္း အျဖစ္ အာဏာကိုကုတ္ကတ္ေနရာယူကာေသသည္အထိအုပ္ခ်ဳပ္သြားခ်င္ေသာေၾကာင့္ ၁၉၈၈ မွစကာ ၾသဇာအာဏာေမွးမွိန္ျပီး ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္အက်နာခဲ့သည္ ။ ဦးေန၀င္းေနာက္တြင္ ဆက္ခံေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွူးၾကီးေစာေမာင္သည္ ၁၉၈၈ တြင္ အာဏာသိမ္းစစ္ေကာင္စီတြင္ ဥကၠဌျဖစ္လာျပီး သူနိုင္ငံေရးမွဆုတ္ခြာရန္အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္မွာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီ အနိုင္ရခ်ိန္ျဖစ္သည္ ။ အနိုင္ရပါတီကို အာဏာလြွဲေပးျပီးနိုင္ငံေရးမွထြက္နိုင္ခဲ့လ်ွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွူးၾကီးေစာေမာင္၏ ရာဇ၀င္သမိုင္းမွာအလြန္ထြန္းေျပာင္ခဲ့ေပလိမ့္မည္ ။ ယခုေသာ္ ဦးေစာေမာင္သည္ ဇာတ္သိမ္းမလွေပ ။ သူ့ေနာက္ဆက္ခံေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွူးၾကီးသန္းေရြွသည္လည္း နိုင္ငံေရးမွထြက္ခြာရမည္မွာ ၁၉၉၀ ကတည္းကျဖစ္သည္ ။ သို့ေသာ္ မာဏနွင့္ အတၱမ်ားေၾကာင့္ မဆုတ္ခြာနိုင္ေသးပဲ ၂၀၁၁ ဧျပီလက်မွ တရား၀င္ အနားယူသြားခဲ့သည္ ။ သို့ေသာ္ ဆုတ္ခြာရာတြင္ ေျဖာင္႔ေျဖာင္႔တန္းတန္း ဆုတ္ခြာသြားျခင္းမဟုတ္ ။ သူနွင့္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မွူးၾကီးေမာင္ေအး စေသာ ထိပ္တန္းစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ေနာင္ေရးကို အကာအကြယ္ယူရန္ သံကြန္ျခာခုနစ္ထပ္ ထဲ၀င္ေနသည့္သဖြယ္ ၂၀၀၈ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွ ေနာက္ေၾကာင္းမျပန္ေရးဥပေဒ၊ လြွတ္ေတာ္တြင္တပ္မေတာ္သား ၁၆၆ ဦး ပါ၀င္ေနသည့္ဥပေဒ ။ ၀န္ၾကီးသံုးပါးကို အရပ္ဘက္ကမခန့္နိုင္ပဲ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကသာခန့္နိုင္ေသာဥပေဒ ။ တိုင္းနွင့္ျပည္နယ္အစိုးရမ်ားတြင္လည္း တပ္မွ ခန့္ေသာ၀န္ၾကီးမ်ား ၊ တပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားခန့္ေသာ ဥပေဒ ၊ ၂၀၀၈ ဖြဲ့စည္းပံုဥပေဒကို ေရြးေကာက္ခံအမတ္မ်ားျပင္မွာ စိုး၍ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ၁၆၆ေယာက္အနက္ ၁ ေယာက္အနည္းဆံုးမေထာက္ခံပါက ျပင္မရေစေသာ ဥပေဒ (ပုဒ္မ ၄၃၆ ) တို့ကို ျပဌာန္းျပီး စစ္တပ္ကိုနုိင္ငံေရးတြင္ထားရစ္ခဲ့၏ ။ ထိုသို့စစ္တပ္သည္နိုင္ငံေရးတြင္ပါ၀င္သည့္အစဥ္အလာသည္ ျမန္မာကစျခင္းမဟုတ္၊အာဆီယံနိုင္ငံျဖစ္ေသာ အင္ဒိုနီးရွားလြွတ္ေတာ္ကိုပံုစံတူယူထားျခင္းျဖစ္သည္ဟုလည္းအခ်ိဳ ့ကဆင္ေျခေပးၾကသည္ ။

      ထိုသို့ဆင္ေျခေပးၾကသူမ်ားသည္ ဘယ္ေတာ့မွအင္ဒိုနီးရွားအေၾကာင္းကို ဆံုးခန္းတိုင္ေအာင္ ရွင္းမျပၾကပါ ။ အင္ဒိုနီးရွားတြင္ လြွတ္ေတာ္တြင္ လူ ၅၀၀ ရွိပါသည္ ။ ထိုလူ ၅၀၀ တြင္ ေရြးေကာက္ခံအမတ္က လူ ၄၀၀ ျဖစ္ပါသည္ ။ေရြးေကာက္ပြဲမ၀င္ပဲ ျမန္မာနိုင္ငံမွာလို လြွတ္ေတာ္သို့၀င္ထိုင္ေနေသာ ခန့္အပ္ခံ ( appointed ) အင္ဒိုနီးရွားတပ္မေတာ္သားဦးေရမွာ ၁၀၀ ရွိပါသည္ ။ လူ ၅၀၀ တြင္ ၁၀၀ ပါ၀င္သျဖင့္ တပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ပါ၀င္နွုန္းမွာ ၂၀ ရာခိုင္နုန္းျဖစ္ပါသည္ ။ ၂၀ ရာခိုင္နုန္းပါ၀င္ေသာ္လည္း ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ရာတြင္ ျမန္မာနိုင္ငံမွာလို တို့ေထာက္ခံမဲမေပးမခ်င္း တို့အဖြဲ့လြွတ္ေတာ္ထဲမွထြက္စရာမလို ဆိုေသာစနစ္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ၁၉၉၈ တြင္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးစတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္ ။ လူထုဆႏၵျပပြဲမ်ားေၾကာင့္ သမၼတဆူဟာတို ျပဳတ္က်ျပီးသမၼတမီဂါ၀တီဆူကာနိုပူထရီလက္ထက္တြင္ တပ္မေတာ္သား လြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ပါ၀င္မွုကို ၁၀၀ မွ ၇၅ ဦးသို ့  ၁၉၉၈ တြင္ ေလ်ွာ့ခ်ခဲ့ပါသည္ ။ ေနာက္ေလးနွစ္အၾကာ ၂၀၀၂ ခုနွစ္တြင္ေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံမွ ျပည္ေထာင္စုလြွတ္ေတာ္နွင့္တူေသာ အင္ဒိုနီးရွား ( People Consultative Assembly ) လြွတ္ေတာ္က တပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ပါ၀င္မွုကို အားလံုး နွုတ္ထြက္ဖို့ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါသည္ ။ အင္ဒိုနီးရွားတပ္မေတာ္ကလည္းထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုေလးစားလိုက္နာခဲ့သည္မွာခ်ီးက်ဴးဖြယ္ျဖစ္ပါသည္ ။ အင္ဒိုနီးရွားတပ္မေတာ္သည္ နိုင္ငံေရးမွ ထြက္သင့္သည့္အခ်ိန္တြင္ထြက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ ၂၀၀၄ မွစကာ အင္ဒိုနီးရွား လြွတ္ေတာ္တြင္တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္တေယာက္မွမပါေတာ့ပါ။ အားလံုးေရြးေကာက္ခံလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားခ်ည္းျဖစ္ျပီး ၂၀၀၉ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ေတာ့ လြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အေရအတြက္ကိုလည္း ၅၀၀ မွ ၅၆၀ သို ့ တိုးျမွင့္ခဲ့ပါသည္ ။ ထို့ေၾကာင့္အင္ဒိုနီးရွားကိုနမူနာယူေသာ စစ္တပိုင္း ၊ ဒီမိုကေရစီတပိုင္း လြွတ္ေတာ္စနစ္တြင္ ဒီမိုကေရစီတပိုင္းမွသည္ ဒီမိုကေရစီအျပည့္ျဖစ္သည္အထိ ( ၁၉၉၈ မွ ၂၀၀၂ အတြင္း) ေရြးေကာက္ပြဲ ၂ ၾကိမ္အတြင္း ေလးနွစ္သာအခ်ိန္ယူသြားေၾကာင္း သိသင့္ေပသည္ ။ ၁၉၉၈ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ တပ္မေတာ္သား လြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၁၀၀ မွ ၇၅ ဦး သို့လည္းေကာင္း၊ ၂၀၀၂ ေရြးေကာက္ပြဲအျပီးတြင္ ၇၅ ဦးမွ သုည ဦးေရသို့လည္းေကာင္း စနစ္တက်အသြင္ကူးေျပာင္းသြားခဲ့ျခင္းတို့ကို ျပဳလုပ္သြားခဲ့ရာ ေအာင္ျမင္မွုရေၾကာင္းကမၻာကိုျပနိုင္ခဲ့ပါသည္ ။ ထိုအေၾကာင္းကိုထည့္ေျပာမွ ျမန္မာကအတုခိုးေသာအင္ဒိုနီးရွားပံုစံ လြွတ္ေတာ္နိုင္ငံေရးမွာ ျပည့္စံုနိုင္ေပမည္ ။ တပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမရွိေသာ္လည္း ၂၀၀၂ မွ ယေန့ ၂၀၁၉ အထိ ၁၇ နွစ္တာကာလအတြင္း အင္ဒိုနီးရွားနိုင္ငံေရးသည္ တည္ျငိမ္ေနတာပဲျဖစ္သည္ ။

     ျမန္မာနိုင္ငံတြင္လည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ လြွတ္ေတာ္မ်ားကိုဖြဲ.စည္းရာတြင္ ျပည္သူ.လြွတ္ေတာ္၌ ၁၁၀ ဦး ၊ အမ်ိဳးသားလြွတ္ေတာ္၌ ၅၆ ဦး ၊ စုစုေပါင္း ျပည္ေထာင္စုလြွတ္ေတာ္၌ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ၁၆၆ ဦးပါ၀င္ခဲ.ေလသည္ ။ ၎အျပင္ တိုင္းေဒသၾကီးနွင္.ျပည္နယ္လြွတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ေရြးခ်ယ္ခံလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ သံုးပံုတပံု ရာခိုင္နွုန္းျဖစ္ေသာအေရအတြက္ကို တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္စရာမလုိပဲပါ၀င္ခြင္.ကိုခြင္.ျပဳထားရေသးသည္(ပုဒ္မ၁၆၁/ဃ)  ။ ထိုတပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ကိုမည္သို.ေရြးခ်ယ္၍ လြွတ္ေတာ္အတြင္းေစလြွတ္လုိက္သနည္းဆိုေသာကိစၥမွာလည္းသိပ္မရွင္းလွ ။တပ္မေတာ္ၾကီးတစ္ခုလံုးတြင္လူသိန္းနွင္.ခ်ီ၍ရွိသည္.အနက္ လူ ၁၆၆ ေယာက္ကိုတပ္တြင္းေရြးေကာက္ပြဲမွတဆင္.ေရြးလိုက္ျခင္းမဟုတ္တာေတာ.ေသခ်ာသည္ ။ အဓိကကေတာ. တပ္မေတာ္၏အၾကီးဆံုးပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေသာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးခ်ဳပ္မွ သူ.စိတ္ၾကိဳက္ လူ ၁၆၆ ေယာက္ကိုေရြးခ်ယ္ေစလြွတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ထို.ေၾကာင္.တပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ အလုပ္ရွင္ Boss သည္ ျပည္သူလူထုမဟုတ္ပဲ တပ္ခ်ဳပ္ၾကီးသာျဖစ္ေနေပသည္ ။ တပ္မေတာ္မွလာေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအတြက္ ဥပေဒ၏အကာအကြယ္ အမဲ.ဆံုးအခ်က္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲမွတက္လာေသာ လြွတ္ေတာ္အမတ္မ်ားကို ျပည္သူလူထုကလြဲ၍ မည္သူကမ်ွ လူစားလဲခြင္. လြွတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္မွျပန္ေခါ ္ခြင္.မရွိေသာ္လည္း တပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ဆႏၵအတိုင္း ျပန္ေခါ ္နိုင္သည္ ။ လူစားလဲနိုင္သည္ ။ ထို.ေၾကာင္. တပ္မေတာ္သားလြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏သက္တမ္းသည္ ကမ္းနားသစ္ပင္လို ျဖစ္ေနသည္ ။ အခ်ိန္မေရြး ဖယ္ရွားခံရနိုင္သည္.သေဘာျဖစ္သည္ ။ဤကိစၥမွာ ဒီမိုကေရစီမက်ဆံုးအခ်က္ၾကီးျဖစ္ျပီး တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အား Absolute Power ေပးထားသည္.သဖြယ္ျဖစ္ေနပါသည္ ။  

   တကယ္ေတာ. ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံၾကီးမ်ားတြင္ တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူလူထုကေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ေသာအရပ္သားအစိုးရ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မွုေအာက္တြင္ေနရစျမဲျဖစ္သည္ ။ လြွတ္ေတာ္တြင္ ဥပေဒျပဳျခင္းသည္ လြွတ္ေတာ္အမတ္မ်ား၏ကိစၥသာျဖစ္ျပီး တိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရးနွင္.ပါတ္သက္လာလ်ွင္သာစစ္တပ္၏တာ၀န္ျဖစ္သည္ ။ တိုင္းျပည္ကာကြယ္ရာတြင္ပင္ စစ္ပြဲတစ္ပြဲကိုတိုက္သင္.သည္ (သို.မဟုတ္)စစ္ေျပျငိမ္းသင္.သည္ဆိုျခင္းကို သမၼတနွင္.လြွတ္ေတာ္မွသာဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခြင္.ရွိျပီး စစ္တပ္သည္ထိုဆးံုျဖတ္ခ်က္ကိုလက္ေတြ.အေကာင္အထည္ေဖာ္ရရံုသာတာ၀န္ရွိေလသည္ (လြွတ္ေတာ္ကာကြယ္ေရးေကာ္မတီကၾကားနာပြဲလုပ္၍ေခါ ္ေမးလ်ွင္ေတာ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ားက ထိုတိုက္ပြဲကုိတိုက္ရန္၊ သူတို့ဘက္က ဘယ္လိုအသင့္ျဖစ္ေနပါသည္ ၊ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားပါသည္ ဆိုျခင္းကိုလာေရာက္ရွင္းျပတာ ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံလြွတ္ေတာ္မ်ားမွာေတြ ့ဖူးသည္ ) ။  ထို.ေၾကာင္. အေမရိကန္မ်ားအက်အရွံုးမ်ားလွေသာ ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲအတြင္းက အေမရိကန္တပ္မေတာ္သည္ အရပ္သားအစိုးရ၏ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုသာလိုက္နာ၍ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လ္ပီပီ စစ္တိုက္ေသာတာ၀န္ကိုသာ မမွိတ္မသံုထမ္းရြက္ခဲ.ပါသည္ ။ တိုင္းျပည္၏ဖိအားေၾကာင္. သမၼတကစစ္ရပ္စဲရန္ေၾကျငာေသာအခါမွ တပ္မေတာ္သည္ စစ္တပ္ကိုျပန္ဆုတ္ခဲ.ပါသည္ ။ဆိုလိုသည္မွာ တပ္မေတာ္သည္ အစိုးရနွင္.လြွတ္ေတာ္ကိုတာ၀န္ခံရမည္ျဖစ္သည္ ။ ဖြဲ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္အညီတာ၀န္ေပးလာလ်ွင္ မိမိဆံုးျဖတ္ခ်က္ ၊မိမိထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကိုေရွ.တန္းမတင္ရဟူသည္.အခ်က္သည္ ဒီမိုကေရစီတြင္အေရးၾကီးေသာအခ်က္ျဖစ္သည္ ။

      တကယ္တန္းတြင္ စစ္တပ္၏သေဘာသဘာ၀ကိုက ဒီမိုကေရစီကိုက်င္.သံုး၍ မရေသာလုပ္ငန္းသဘာ၀ျဖစ္သည္ ။ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုကိုတက္သိမ္းရန္ ရဲေဘာ္တို.တက္ဟု ဗိုလ္ကအမိန္.ေပးသည္.အခါ ျဖစ္ပါ.မလားဗိုလ္ၾကီး သူတို.က အင္အားမ်ားတယ္ေနာ္ ဟူ၍တစ္မ်ိဳး ၊ က်ြန္ေတာ္ကေျခေထာက္နာေနလို. မလိုက္နိုင္ဘူးဟူတစ္ဖံုအေၾကာင္းျပညွိနွိိုင္းျခင္း ၊ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ျခင္းမ်ားလုပ္ေန၍မရ ၊အမိန္.ေပးသည္.အခါဘာမွေစာဒကတက္မေနပဲ အထက္အရာရွိ၏စကားကို မွားမွားမွန္မွန္ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရန္တာ၀န္ရွိေလသည္ ။ထိုသို.မဟုတ္ပါက မည္သို.မ်ွစစ္တိုက္၍ရမည္မဟုတ္ေပ ။ အထက္အမိန္.မနာခံပါကလည္းေနာက္တန္းျပန္ေရာက္ေသာအခါ Court Martial ေခါ ္စစ္ခံုရံုးအတင္ခံရေပဦးမည္ ။ ထို.ေၾကာင္. စစ္တပ္၏သေဘာသဘာ၀အရ ဒီမိုကေရစီေခၚ ္အမ်ားဆႏၵျဖင္.ဆံုးျဖတ္ျခင္းကို က်င္.သံုး၍မရေပ ။တနည္းဆိုရလ်ွင္ တပ္မေတာ္သားမ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီနွင္.အလွမ္းေ၀းသူမ်ားျဖစ္သည္ ။ ဆိုလိုရင္းမွာတပ္မေတာ္ကိုအျပစ္ေျပာလိုရင္းမဟုတ္ ၊လုပ္ငန္းသဘာ၀အရ မအပ္စပ္ပံုကိုသာေထာက္ျပလိုျခင္းျဖစ္သည္ ။ ဤသို.ဒီမိုကေရစီအေလ.အထမ်ားနွင္. မအပ္စပ္ေသာသူမ်ား လြွတ္ေတာ္အတြင္း၀င္ေရာက္၍ ဥပေဒျပဳေရးလုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ေသာအခါ ဘုန္းၾကီးနွင္.ဘီးလိုမအပ္စပ္ေသာကိစၥမ်ားျဖစ္ေပါ ္လာရေခ်သည္ ။ အမိန္.ေပး ၊အမိန္.ခံစနစ္ျဖင္.အသားက်ေနသူမ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီဟုဆိုအပ္ေသာ မိမိမၾကိဳက္ေသာ္လည္းအမ်ားစုက လိုလားနွစ္ျခိဳက္ေနလ်ွင္ သည္းခံလိုက္ေလ်ာေသာဓေလ.ကို အသားက်ဖို.အေတာ္ကိုၾကိဳးစားရဦးမည္ျဖစ္သည္ ။ ဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင္.မညီဘူးဟုယူဆပါကလည္း အျခားေသာဒီမိုကေရစီလုပ္ထံုးမ်ားျဖစ္သည္. ကန္.ကြက္မဲေပးျခင္း ၊ ဥပေဒျပဌာန္းျပီးသြားေသာအခါ ဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးသို. ပို.ကာ ၂၀၀၈ ဖြဲ.စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင္.ညီမညီ စိစစ္ခံယူေစျခင္းတို.ကိုေဆာင္ရြက္၍ရေပသည္ ။ စစ္တိုက္သလို တဖြဲ.လံုးဆင္း ၊တဖြဲ.လံုးတက္ ဆိုသလို အစုအဖြဲ.အင္အားျပျခင္းမ်ားကား လြွတ္ေတာ္အတြင္းေဆာင္ရြက္၍ေကာင္းေသာလုပ္ငန္းမ်ားမဟုတ္ေပ ။

    မည္သို.ပင္ရွိေစ စစ္တပ္နွင္.ဒီမိုကေရစီ၀ါဒသည္ နဂိုကတည္းက ျပဒါးတစ္လမ္း ၊သံတစ္လမ္းသဖြယ္ ေျပာင္းျပန္ေဇာက္ထိုးတည္ရွိေနသည္ျဖစ္ရာ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းမွာ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကိုျပင္ဆင္၍လြွတ္ေတာ္အတြင္းမွ တပ္မေတာ္သားမ်ားေအာင္ျမင္စြာဆုတ္ခြာသြားျပီးတိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရးလုပ္ငန္းပိုင္းကိုသာ အဓိကလုပ္ကိုင္ျခင္းသည္ တပ္မေတာ္၊နိုင္ငံေရးပါတီမ်ားနွင္.တိုင္းသူျပည္သားမ်ားအတြက္ အေကာင္းဆံုးလမ္းစဥ္ျဖစ္ပါသည္။ဆုတ္ခြာသင့္သည့္အခ်ိန္တြင္ ဆုတ္ခြာသြားျခင္းသည္ အားလံုးအတြက္အက်ိဳးရွိေသာလမ္းစဥ္ျဖစ္သည္ကိုသမိုင္းကသက္ေသျပေနပါေၾကာင္းတင္ျပလုိက္ရေပသည္ ။

သရ၀ဏ္(ျပည္)

ေစာငိ့ၾကည့္(News Watch)ဂ်ာနယ္
၇.၆.၂၀၁၉ -MHSP *

https://www.facebook.com/groups/154087975156923/permalink/367604060471979/