အလုပ္သမားလူတန္းစား....၄

ဆင္းဂုပတားမိန္႔ခြန္းဟာ ျမန္မာ့သေဘာထားနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္
ျဖစ္ေနတယ္။တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးရဲ ့ဝံသာႏုအ႐ွိန္ကလည္း
မီးလ်ွံလိုေတာက္ေလာင္ေနခ်ိန္ျဖစ္ေနလို႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဟာ
မၾကာခင္ေပါက္ကြဲေတာ့မယ္ယမ္းအိုးႀကီးပမာျဖစ္လာတယ္။

အဲဒီေခတ္က ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းဟာ ကမာၻ ့လူဝင္လူထြက္
အမ်ားဆုံးဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေတြထဲကတစ္ခု။ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းကို
သေဘာၤနဲ႔ဝင္လာသူဦးေရဟာ တစ္ႏွစ္ကို၂သိန္း၂ေသာင္း
ေက်ာ္ပုံမွန္႐ွိတယ္။ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလုံးက ထြက္ကုန္အားလုံး
ေပါင္းရဲ ့ထြက္ကုန္စုစုေပါင္း၈၆%ဟာ ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းက
ပဲထြက္တယ္။တစ္ႏွစ္ကိုသေဘာၤစီးေရ၇၀၀ေကၽာ္ ဝင္တယ္။
သေဘာၤတစ္စီးရဲ ့ကုန္သီးသန္႔တန္ခ်ိန္ဟာ ၄၆၀၀ ႐ွိၿပီး
သေဘာၤအစင္းေရနဲ႔တြက္ရင္ ကုန္တန္ခ်ိန္သိန္း၈ဝ ေက်ာ္
႐ွိတယ္။တစ္လ ကိုသေဘာၤ၃၅စီးဝင္/ထြက္႐ွိတယ္။တစ္ရက္ကုိ
သေဘာၤ၂စီးခန္႔ဝင္/ထြက္႐ွိတယ္။ဒီလိုစီးပြားေရးစံခ်ိန္မ်ိဳး ယေန႔
သီလဝါမွာ ဗိုလ္တစ္ေထာင္မွာ ေအး႐ွားေဝါလ္မွာ ႐ွိဖူးလား။
Export/Import မွာလုပ္ေနတ့ဲ့ေဘာ္ဒါမ်ား မန္႔ေခးခ်ေပး
ပါ။စာေရးသူလည္း Agent လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္။Custom
႐ုံးႀကီးက သူခိုးေတြအေၾကာင္း၊ BL(သေဘာၤကုန္ပါစရင္း)
တစ္ေစာင္ဆိပ္ကမ္းေရာက္ဖို႔အဆင့္ဆင့္လက္မွတ္ထိုးၿပီး
႐ုံးႀကီးတစ္ဝိုက္အနိမ့္ဆုံး၁၅ဝဝ က်ပ္ အံဆြဲထဲပစ္ပစ္ထည့္
့္ရတဲ့အေၾကာင္းေတြ၊Containerတစ္လုံးကို X-Ray
မျဖတ္ခင္ custom ဘဲႀကီးနဲ႔ညိွရတာေတြ၊ကုန္ေတြၾကားထဲ
ကားအင္ဂၽင္ညႇပ္ထည့္လာၿပီး ကပ္စတန္ဘဲႀကီးနဲ႔ညိွရျခင္းမ်ိဳး
ေတြ ကပ္စတန္အရာ႐ွိေတြ လုၾကယက္ၾကတဲ့ျဖစ္စဥ္ေတြဟာ
သီလဝါ ဗိုလ္တစ္ေထာင္ ေအး႐ွားေဝါလ္ စတဲ့ ဆိပ္ကမ္း၃ခုမွာ
ယေန႔တိုင္ ပိုးစိုးပက္စက္ေတြ႔ရျမင္ရဦးမွာပါ။ဒါေတြအားလုံး
စာေရးသူ ကိုယ္တိုင္အသက္၁၉ႏွစ္ကတည္းက ကြၽမ္းကြၽမ္း
က်င္က်င္ေပးခဲ့ကမ္းခဲ့ ဖားခဲ့လ်ားခဲ့ ျမန္မာ့လူထုစကားနဲ႔
ေျပာရရင္ ပါးနပ္ခဲ့တာေတြေပါ့။မွတ္ထား ျမန္မာျပည္မွာ
ပါးနပ္ျခင္းဆိုတာ လက္တစ္လုံးျခားလုပ္ျခင္း ကလိမ္ကက်စ္
က်ျခင္းကို ေခၚတာပါ။ဒါကိုျမန္မာလူမ်ိဳးနဲ႔ျမန္မာတစ္မ်ိဴးသားလုံး
က လုပ္ေကာင္းတ့ဲအလုပ္လို႔ လက္ခံလိုက္ၾကၿပီျဖစ္လို ့ယေန႔
မွာေတာ့ ဤဟာကြၽဲျဖစ္သြားပါၿပီ။

အဲဒီေခတ္တုန္းက ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းမွာ တစ္ေန႔ကို တန္ခ်ိန္
၂ေသာင္းေက်ာ္ကုန္တင္ကုန္ခ်လုပ္ရတယ္။ဒီတန္ခ်ိန္အတြက္
ေန႔စဥ္ ေတလဂူ ဟိႏၵဴ လူမ်ိဳး ၅၀၀၀ ေက်ာ္က ကုန္တင္ကုန္ခ်
လုပ္ရတယ္။လူ၅၀၀၀ဆိုတဲ့အားဟာ နည္းတဲ့အားမဟုတ္ဘူး။
ကုလား-ဗမာအဓိက႐ုဏ္းလို႔ေျပာတိုင္း အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ႀကီး
ေျပးေျပးျမင္တ့ဲလူေတြ သတိထားၿပီးစာဖတ္ပါ။က်ဳပ္ကျဖစ္စဥ္
အတိုင္းေရးမွာ။

ေတလဂူေတြဘဝ ကလည္း သိပ္သနားစရာေကာင္းတယ္။
K-B အဓိက႐ုဏ္းအေၾကာင္းေရးထားတဲ့စာအုပ္ေတြအားလုံး
နဲ႔ကိုလိုနီေခတ္သမိုင္းစာအုပ္စုစုေပါင္း ၁၆အုပ္ကိုေလ့လာ
စစ္ေဆးၾကည့္တဲ့အခါ ၁၅အုပ္ေလာက္က ဗမာေတြအလုပ္မရ
ေၾကာင္း၊ဒုကၡေရာက္ေၾကာင္းပဲ တစ္ဖက္သတ္ဟိုက္လိုက္လုပ္
ၿပီးေရးထားတာခ်ည္းေတြ႔ရတယ္။အေၾကာင္းအက်ိဳးယွဥ္ေရးျပတဲ့
စာအုပ္မ႐ွိဘူးလို႔ေျပာလို႔ေတာင္ရတယ္။အဲေတာ့ အ႐ွိတရားကို
အခုေရးမယ္။

ေတလဂူ၅၀၀၀ေက်ာ္ေန႔စဥ္အလုပ္လုပ္ရတဲ့အခါ ျမန္မာေတြ
အလုပ္မရဘူး။ဒါေပမဲ့သူတို႔လုပ္ခက ၁က်ပ္၈ပဲ ရတယ္။ဒီၾကား
ထဲစီးပြားပ်က္ကပ္နဲ႔ၾကဳံေတာ့ သေဘာၤအဝင္ထြက္နည္းတယ္။
ေန႔စဥ္အလုပ္မ႐ွိေတာ့ဘူး။တစ္လ လုံးေနမွ၁၅ရက္ေလာက္
အလုပ္ကရတယ္။ဒါ့အျပင္ အဲဒီေတလဂူအလုပ္သမားေခါင္း
ေတြဳ လွီးၾကေသးတယ္။လုပ္အားခကို၂လတစ္ခါ ၃လတစ္ခါမွ
႐ွင္းတယ္။လစာ လုပ္ခ မရခင္ စားရေသာက္ရခက္တာမ်ိဳးၾကဳံ
တဲ့အခါ ကူလီအလုပ္သမားေတြခမ်ာ အတိုးႀကီးနဲ႔ေခ်းရျပန္တယ္။
အဲဒီေခ်းေငြဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ထုတ္မေပးဘဲထားတဲ့
ေတလဂူ အလုပ္သမားေတြရဲ ့လုပ္အားခပဲ။အလုပ္သမားေငြနဲ႔
အလုပ္သမားကိုျပန္ၿပီးအတိုးခ်တာပါ။ဘယ္ေလာက္ရက္စက္
စုတ္ပဲ့တဲ့လုပ္ရပ္ေတြလည္းဆိုတာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္စဥ္းစားေတာ့။

အဲေတာ့ စားေရးေသာက္ေရးကခက္။ငတ္လာတယ္။အေႂကြး
ကတစ္ဖက္မွာတင္ျပန္။ဒါေၾကာင့္ ကူလီကုလားေတြခမ်ာ
လုပ္အားခတိုးေတာင္းတယ္။ဘယ္ေလာက္တိုးေတာင္းတာလဲ
ဆိုရင္ လက္႐ွိရေနတဲ့ ၁က်ပ္၈ပဲေနရာမွာ ၂က်ပ္ရေရး။မေပး
ေတာ့ အလုပ္မဆင္းဘဲဆႏၵျပၾကတယ္။၁၉၃၀ ဆမလ ၇ရက္
ေန႔မွာ အလုပ္မဆင္းဘဲသပိတ္ေမွာက္တယ္။တစ္ခ်ိဳ႕သမိုင္းစာ
အုပ္ေတြမွာ ေမလ၁၀ရက္ေန႔လို႔ေရးတယ္။မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အခ်က္
အလက္ေတြ႐ွိလို႔၇ရက္ကိုအတည္ယူတယ္။

အဲလိုနဲ႔ အလုပ္သမားသပိတ္ဟာ ၂ပတ္ေက်ာ္ၾကာလာတဲ့အခါ
ဆိပ္ကမ္းမွာ ကုန္ေတြကပုံလာတယ္။အဲေတာ့ မင္းတို႔မလုပ္ရင္ေန
လုပ္တဲ့ေကာင္ေခၚခိုင္းမယ္ဆိုတဲ့အထာနဲ႔ ဗမာအလုပ္သမား
၂၀၀၀ ေက်ာ္နဲ႔အစားထိုးလိုက္တယ္။စီးပြားပ်က္ကပ္ေၾကာင့္
အညာက တက္လာတဲ့ ဗမာေတြလည္းရန္ကုန္မွာပုံေနတာဆို
ေတာ့ေရကန္အသင့္ၾကာအသင့္။ျမန္မာေတြကလည္း နယ္က
တက္လာၿပီး ၿမိဳ႕ျပရန္ကုန္ ကုလားၿမိဳ႕မွာ ေနရာမရ အလုပ္မ႐ွိ
နဲ႔ တိုင္ပတ္ၿပီးငတ္ေနတာဆိုေတာ့ ႐ွင္သန္ဖို႔အတြက္ဒီလိုပဲ
လုပ္ရမွာပါ။အခုလိုျမန္မာေတြဝင္လုပ္ေတာ့ ေတလဂူကူလီ
ေတြက ျမန္မာေတြဟာ ေတာမီးေလာင္ေနတုန္း ေတာေၾကာင္
လက္ခေမာင္းခတ္တာလို႔ျမင္လာတယ္။အဲလိုနဲ႔အငတ္ အငတ္
ခ်င္းရန္ေစာင္လာၾကတယ္။

အခုလိုျဖစ္လာေတာ့ ေတလဂူေတြကုမၸဏီနဲ႔ညိွႏိုင္းရတယ္။
ငတ္ေနေတာ့ ကူလီေတြကလည္းအလုပ္ဆင္းခၽင္တယ္။တစ္ဖက္
ကုမၸဏီကလည္း ဗမာအလုပ္သမားေတြလုပ္ငန္းကြၽမ္းက်င္မႈ
မ႐ွိေတာ့ မခိုင္းခ်င္ျဖစ္ေနတယ္။အဲဒီေခတ္ကအလုပ္႐ွင္ျဖစ္တ့ဲ
ဆင္ဒီယားပင္လယ္ေရေၾကာင္းကုမၸဏီက ျမန္မာလုပ္သားေတြ
ကြၽမ္းက်င္မႈမ႐ွိဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္န႔ဲလုပ္ခကို ၁က်ပ္
၁၂ပဲအထိ ေပးမယ္လို႔ ေတလဂူအလုပ္သမားေတြကိုေၾကျငာ
လိုက္တယ္။အဲလိုနဲ႔ေတလဂူေတြအလုပ္ျပန္ဆင္းၾကတယ္။၁၉၃၀
ေမလ၂၂ရက္ေန႔မွာ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ကုမၸဏီေၾကးညိွလို႔
ၿပီးတဲ့အခါ ၂၆ရက္ေန႔မွာ အလုပ္ဆင္းခဲ့ၾကတယ္။ျမန္မာအလုပ္
သမားေတြကလည္းခါတိုင္းလိုပဲ အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး
လုပ္ငန္းခြင္ဝင္လာတယ္။ေနာက္မဆင္းရေတာ့ဘူးဆိုလို႔
စိတ္ဓာတ္ေတြက်ၿပီးျပန္ၾကတယ္။လက္က်န္အလုပ္သမား၄၀
ခန္႔က ဘာေျပာလိုက္တယ္ေတာ့မသိဘူး ေတလဂူကုလား
ေတြဝင္႐ိုက္ပါေတာ့တယ္။ဒီမွာအဓိက႐ုဏ္းစတယ္။ထုံးစံ
အတိုင္း ဗမာေတြကို ကုလားေတြဝိုင္း႐ိုက္ၾကၿပီဆိုတဲ့
သတင္ျပန္႔သြားတဲ့အခါ ရန္ကုန္ဗမာေတြက ကုလားေတြကို
ဝင္ဗ်င္းေတာ့တာပါပဲ။အဓိက႐ုဏ္း၄ရက္ၾကာတယ္။ဗမာအနည္း
ငယ္ေသတယ္။ကုလား၁၂၀ေက်ာ္ေသၿပီး ၂၅၀၀ ေက်ာ္ဒဏ္
ရာရတယ္။ဒါျဖစ္ပ်က္ပုံ။

လူမ်ိဳးေရး ႏိုင္ငံေရးကိုနားမလည္တာလား တမင္တကာ
ဇတ္နာေအာင္သမိုင္းကိုလိုသလိုပုံေဖာ္တာလားေတာ့မသိဘူး
ျမန္မာ့သမိုင္းက ဒီအပိုင္းကိုသုံးသပ္တိုင္းေသာက္တလြဲ။
အေပၚမွာ ေဒတာကိုခ်ေပးခဲ့ၿပီ။အျမင္ဆိုတာ ဒီမွာေရးမယ္။
သမိုင္းဆိုတာ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကြာ လိုသလိုေရးၾကတာ
ဆိုၿပီး သမိုင္းစာတမ္းတစ္ေစာင္ေတာင္ဖတ္ဖူးတဲ့အေလ့အက်င့္
မ႐ွိသူေတြကေျပာတတ္ၾကတယ္။အျမင္ဆိုတာ

အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္ေတာ့ ကန္႔ကြက္သံဆူညံလာတာ သဘာဝပါ။
ယေန႔လိုပဲ စာတိုစာ႐ွည္ထုတ္ ဥကၠ႒ ဘယ္သူ ဘာ၊ညာ၊
ဘာအသင္း၊ညာအသင္းစတဲ့ အဖြဲ႔ေတြအသင္းေတြအစုံက
ကန္႔ကြက္စကားဆိုတယ္။စုံစမ္းေရးေကာ္မတီဖြဲ႔ၿပီးအစိုးရက
စုံစမ္းတယ္။အမ်ားစုက အစိုးရည့ံဖ်င္းတာစသျဖင့္ဆိုၾကတယ္။
တကယ္ေတာ့ ၁။လုပ္ခတိုးေပးၿပီးညိွႏိုင္းတဲ့ဆင္ဒီယားပင္လယ္
ေရေၾကာင္းကုမၸဏီရဲ ့စီမံခန္႔ခြဲမႈညံ့ဖ်င္းတာလည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။
အရင္လည္းကုမၸဏီဟာ ၁၉၂၄ ကုန္တင္ကုန္ခ်အလုပ္သမား
သပိတ္နဲ႔ ၁၉၂၅-၂၆အလုပ္သမားသပိတ္၂ခုမွာလည္း
ကုလားအလုပ္သမားေတြေနရာမွာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြနဲ႔
အစားထိုးေျဖ႐ွင္းခဲ့ဖူးတယ္။အဲဒီ၂ႀကိမ္စလုံးမွာ အဓိက႐ုဏ္း
မျဖစ္ခဲ့ဘူး။ဒါေၾကာင့္ ဒီတစ္ခါလည္း ဒီလိုလူစားထိုးေျဖ႐ွင္းလိုက္
ရင္ အလြယ္တကူၿပီးသြားမွာပဲလို႔ ခပ္တိမ္တိမ္ဆုံးျဖတ္လိုက္တာ
မ်ိဳးလည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။လူစားထိုးေျဖ႐ွင္းတာေရာ၊လုပ္ခညိွနိႈင္းတာ
ပါ အစိုးရမဟုတ္ဘူး။ကုမၸဏီကသူ႔အက်ိဳးစီးပြားအတြက္သူ႔ဟာ
သူဆုံးျဖတ္လိုက္တာပါ။ကုလားအလုပ္သမားကိုေပးတဲ့လစာ
ဟာ ျမန္မာအလုပ္သမားကိုေပးတဲ့ လစာထက္ပိုနည္းတယ္။အိႏိၵယ
လုပ္သားေတြကိုေစၽးေပါေပါနဲ႔ခိုင္းလို႔ရလို႔ ယေန႔မေလး႐ွားႏိုင္ငံ
မွာ ဘဂၤလား၊ဆရီလကၤာ၊အိႏိၵယႏိုင္ငံသားအမ်ားစုဟာ အနိမ့္
ဆုံးလုပ္ခနဲ႔လုပ္ကိုင္ေနၾကတာ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာေတြအသိဆုံး
ျဖစ္မွာပါ။ယေန႔အထိ ဒါဟာ ႐ွိေနဆဲ။အဲဒီေခတ္ကလည္း
အိႏိၵယသားကိုေစၽးေပါေပါနဲ႔ခိုင္းလို႔ရတယ္။
၂။ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမားေျပာတဲ့ အေထြေထြအက်ပ္အတည္းကို
ေ႐ွာင္ဖို႔ အစိုးရက ကုလား-ဗမာအဓိက႐ုဏ္းကိုဖန္တီးၿပီးလမ္းလႊဲ
တယ္ဆိုတာ ၃၀.၇၀ပဲ။ျဖစ္ႏို္င္ေခၽနည္းတယ္။
၃။ျဖစ္ႏိုင္ေခၽ႐ွိတဲ့ေနာက္တစ္ခ်က္က အိႏိၵယကုန္သည္ႀကီး
ေတြ၊နာမည္ေကၽာ္ေ႐ွ ့ေနေတြနဲ႔အိႏိၵယႏိုင္ငံေရးသမားေဟာင္း
ႀကီးေတြက ျမန္မာဘုရင္ခံဟာ ခြဲေရးကလိုလားတာေၾကာင့္
ျမန္မာနဲ႔အိနိၵယသားေတြ သင့္ျမတ္မႈမ႐ွိေၾကာင္း အဂၤလန္ပါလီ
မန္ကိုတင္ျပဖို႔လိုတဲ့အတြက္ ဖန္းတီးလိုက္တာလို႔စြပ္စြဲခဲ့ၾကတယ္။
ဒါမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ေျပာလို႔မရဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ၁၉၃၀ ကုလား-ဗမာ အဓိက႐ုဏ္းဟာ အမ်ိဳး
ဘာသာ သာသနာနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူး။အဓိက႐ုဏ္းျဖစ္ရတဲ့
အခ်က္ဟာ ၁။လမ္းလႊဲတာလား ၂။ကုလား-ဗမာ မသင့္ျမတ္
ေၾကာင္းသက္ေသျပတာလား ၃။ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္လား
ဆိုတာပါပဲ။သမိုင္းကိုဒီလိုေျခေျချမစ္ျမစ္မေရးဘဲ လူမ်ိဳးေရး
ဘာသာေရးရႈေထာင့္တစ္ခုတည္းက ေရးေတာ့ ကုလားဆိုတာ
ဗီလိန္ႀကီးလိုလိုျဖစ္က်န္ခဲ့ၿပီး ဗမာက မဟာအျပစ္ကင္းတဲ့
ဲ့သူေတာ္စင္လိုလို ျဖစ္သြားတယ္။ဒီသင္ေပါက္န႔ဲပဲေကၽာင္းမွာ
သင္ေပးတဲ့အခါတစ္မ်ိဳးသားလုံး အသိဥာဏ္မ်ိဳးတုံးသြားတာပါပဲ။

ဘယ္အရာမွသူ႔အလိုလိုျဖစ္မလာဘူး။ျဖစ္လာဖို႔ပ့ံပိုးတဲ့
အေၾကာင္းတရားေတြဆိုတာ႐ွိတယ္။ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြျဖစ္ၾကၿပီး
ေၾကာင္းက်ိဳးျပသီအိုရီကိုလက္ကိုင္ထားသူေတြပါဆိုတဲ့လူမ်ိဴးေတြ
ကဒါမ်ိဴးက် ေတာ့ ဒီလိုမေတြးေတာ့ဘူး။ဒီအေၾကာင္းတရားေတြကို
လစ္လ်ဴရႈၿပီး နင္းျပားခ်င္း အငတ္အငတ္ခ်င္း ႐ိုက္ၾကသတ္ၾက
တာေတြကို ကုလားနဲ႔ဗမာဆိုၿပီးေခါင္းစီးတပ္ေပးလိုက္တာ
လူမ်ိဳးေရးမုန္းတီးမႈအျပင္ရစရာဘာက်န္မတုန္း။အသိဥာဏ္နည္း
လို႔လား သို႔မဟုတ္ သိသိႀကီးနဲ႔တစ္မ်ိဳးသားလုံးကိုလိမ္ညာလွည့္
စားခဲ့တာလားဆိုတာေတာ့ ကာယကံ႐ွင္ေတြကိုယ္တိုင္ပဲသိလိမ့္
မယ္။တကယ္က ကုလားေရာ ဗမာပါ ႏိုင္ငံေရး ဓာတ္စာ
အျဖစ္ သို႔မဟုတ္ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားဓာတ္စာအျဖစ္ခ်ေကြၽးခံလိုက္
ရတာပါ။ဒီဥပမာမ်ိဳး လက္႐ွိျမင္ခ်င္ရင္ ၂၀၁၂ အေရးခင္းပဲ။
ဒါေပမဲ့ ၂၀၁၂က ျမန္မာအစိုးရရဲ ့State Sponsor
ျဖစ္ေၾကာင္းခိုင္ခိုင္မာမာတိတိက်က်စြပ္စြဲလို႔ရတဲ့အေထာက္ထား
ႀကီးေတြ ရပ္ခ်က္ ေလ်ာင္းလ်က္ ေသလ်က္ လူေတြ၊႐ုပ္ဝတၱဳ
ပစၥည္းေတြကအစ သက္ေသခံႏိုင္ၾကပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ၁၉၃၀
တုန္းက ၿဗိတိန္အစိုးရကိုယ္တိုင္ State Sponsor လုပ္ေပး
ခဲ့ေၾကာင္း အေထာက္ထားေတာ့စာေရးသူ႐ွာမေတြ႔ဘူး။ခင္ဗ်ားတို႔
ေတြ႔လာလို႔အျငင္းဝင္ၾကရင္က်ေနာ့္အတြက္အက်ိဳးမ်ားမွာေပါ့။

ဆက္ပါဦးမည္။


https://www.facebook.com/100033966230641/posts/155184052290468/