ဝိနည္းျခဳံ နဲ႔သကၤန္းျခဳံ

ျမန္မာျပည္ Buddhism သာသနာထဲမွာ အေရျခဳံ ႏွစ္မ်ိဳး ရွိတယ္။
ဝိနည္းျခဳံ နဲ႔သကၤန္းျခဳံ

ဝိနည္းျခဳံက ဘာလဲ?

သူက သံဃာပဲ။ သီလကို ေလးစားတယ္။ ဝိနည္းကို ေလးစားတယ္။ သူ႔ၾကည့္လိုက္ရင္ အျခားျမင္‌ေတြ႕ေနက် သံဃာေတြလို မဟုတ္ေလဟန္ ရွိတယ္။ "ဝိနည္းက သာသနာရဲ့ အသက္" လို့ ေႂကြးေၾကာ္ၾကတယ္။ အဲ့ဒိေအာက္မွာ... မရိုးမသားေတြ လုပ္ၾကတယ္။

ဥပမာ။ ။ ပိုက္ဆံကိုင္တဲ့ ကိစၥ။ ငါတို့က ပိုက္ဆံမကိုင္ဘူး။ အပ္အပ္စပ္စပ္ပဲ ကိုင္တယ္။ ကပၸိယနဲ႔ပဲ ကိုင္တယ္။ စသျဖင့္...

ပိုက္ဆံ မကိုင္ဘူးဆိုတာ 'ပိုက္ဆံကို လက္ကိုမခံဘူး'လို့ မ‌ဆိုလိုဘူး။ ကပၸိယနဲ႔ ျဖစ္ေစ ယူမယ္။ အခုေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာရင္ 'ေငြသား မကိုင္ဘူး၊ ဘဏ္ကဒ္ပဲ သုံးတယ္' ဆိုတဲ့ သေဘာ။ ဘာမွ သိပ္မထူးဘူး။

ေငြမကိုင္ဘူးနဲ႔ လက္မခံဘူးက မတူဘူးေႏွာ္။ ေငြမကိုင္ဘူးဆို လက္ကို မခံနဲ႔။ အဲ့လိုလည္း မဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားထက္ နည္းနည္းေလး သာရမွလိုပဲ။ ပိုက္ဆံမကိုင္တဲ့ အမ်ားစုက ဘူဘူခ်င္း တစ္လုပ္တဲ့ ပုံစံ။

တခ်ိဳ့ ဝိနည္းထိုရ္(ဓိုရ္)တယ္။ ပိုက္ဆံမကိုင္းဘူးတဲ့။ သူ႔ ကပၸိယဆီမွာ၊ သူ႔မွာ ေငြပိုင္‌‌ဆိုင္မွုက တခ်ိဳ့ဆို မကိုင္သာ မကိုင္တယ္ သိန္းကို ရာနဲ႔ခ်ီ၊ ေထာင္နဲ႔ခ်ီ ရွိၾကတယ္။ အဲ့ဒိ အေၾကာကို သိလို့ အဲ့ဒိလို ဝိနည္းထိုရ္ေနတဲ့သူေတြကလည္း တစ္ပုံႀကီး ရွိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္... စာသင္သားေလာကမွာ စကားတစ္ခု ရွိတယ္။

'...က်င္သူခိုး
...ဓမ္မာဓားပြ 'တဲ့။

ဝိနည္းဆိုတဲ့ ေအာက္ကေန သူခိုးက်င့္သူခိုးႀကံ ႀကံေနၾကတဲ့ သူေတြ၊ မရိုးသားသူေတြ၊ အရွိအတိုင္း ရင္မဆိုင္ရဲ သတၱိမရွိသူေတြ အျဖစ္ ဆိုလိုရာ ေရာက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခု...

အဲ့ဒိ ဝိနည္းထိုရ္တဲ့ စာသင္တိုက္ေတြမွာ ( ကေလး အခ်င္းခ်င္း၊ သို့မဟုတ္ အႀကီးနဲ႔ အငယ္) ျဖစ္ေစ၊ အထက္ပိုင္းက ေအာက္ငယ္သားကို ျဖစ္ေစ sex abuse သို့မဟုတ္ sexကိစၥေတြ ရွိတတ္ၾကတယ္။ အမ်ားစု ဝိနည္းထိုရ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ ၊ ဝိနည္းအေရျခဳံ စာသင္တိုက္ေတြမွာ အဲ့ဒါေတြက အျဖစ္မ်ားတယ္။ အျခား သူလိုကိုယ္လို ပိုက္ဆံကိုင္၊ စာက်က္ခ်ိန္က်က္၊ ေဘာလုံးကန္ျခင္းခက္ခ်ိန္ ခက္ ဝိနည္းမထိုရ္လွတဲ့ စာသင္တိုက္ေတြမွာ အဲ့ဒါေတြ ကင္းၾကတာ မ်ားပါတယ္။ မရွိဘူး ကင္းတယ္။

ဝိန္ည္းထိုရ္တဲ့ စာသင္တိုက္ေတြဟာ သာမာန္လို ေနထိုင္ၾကတဲ့ စာသင္တိုက္တာေတြထက္ ပိုႂကြယ္ဝ ျပည့္စုံၾကတာ မ်ားတယ္။ သာမာန္ စာသင္တိုက္ေတြက ရွားပါးတယ္။ ဝိနည္းထိုရ္စာသင္တိုက္ေတြက အလၽွံအပယ္။ အလွူအတန္း ေပါတယ္။

ဒါက သဘာဝပဲေလ။ လူေတြက ပိုစင္ၾကယ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတြကို ပိုလွူခ်င္ၾကတယ္။

ဆိုေတာ့... ဒီေလာက္ဆို နည္းနည္း ျမင္သာၿပီ ထင္တယ္။

ဘာေၾကာင့္ ဝိနည္းထိုရ္တာလဲ?
ရိုးရိုးသားသား ဝိနည္းထိုရ္တာလား?
သူမ်ားထက္ အခြင့္အေရး ပိုရခ်င္လို့လား?

စသျဖင့္ တခ်ိဳ့ဝိနည္းေဆာင္ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေမးခြန္းထုတ္ရေကာင္းမွန္း လူအမ်ားစုက မသိၾကဘူး။ ပိုက္ဆံမကိုင္၊ ဝိနည္းထိုရ္ေနတာနဲ႔ 'ဒါမွ တကယ့္ရဟန္း' ဆိုတဲ့ လူေတြက အပုံႀကီး။ ဒါေတြက ေႁမြေႁမြခ်င္းပဲ ေျချမင္တယ္။ (အားလုံးကို ဒီလို မဆိုလိုပါဘူး၊ တခ်ိဳ့လို့ပဲ ‌ဆိုပါတယ္။)

အဲ့ဒိ ဝိနည္းထိုရ္တဲ့ စာသင္တိုက္ေတြမွာ ကိုရင္ငယ္ေလး သြားျဖစ္ရတာ မိမိအေနနဲ႔ သိပ္ကံဆိုးတယ္လို့ ျမင္တယ္။ ကေလးက ကေလးလို မေနရဘူး၊ စည္းမ်ဥ္းေတြ ေအာက္မွာ၊ လူႀကီးေတြ မ်က္စိေရွ႕မွာ ျပားျပားဝပ္ေနရတယ္။ အဲ့ဒါ လမ္းမွန္မဟုတ္တဲ့ ကေလးဘဝလို့ ျမင္တယ္။ ကေလးပဲ ကစားခ်င္ ကစားပါေစ။ စသျဖင့္ လြပ္လပ္ေနရမဲ့အရြယ္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ထဲ ေနေနရတယ္ မြန္းၾကပ္စရာႀကီးပါ။

အဲ့ဒိလို ဝိနည္းေအာက္၊ စည္းကမ္းေအာက္ ေနခဲ့ရလို့ ေသဝပ္သြားလား? ဘာမွ မဆိုင္ဘူးလို့ ျမင္တယ္။ ဆရာသမားေရွ႕က် ဆရာသမားအလိုက် ေနျပ။ ဆရာသမား မရွိရင္ ႀကိဳက္သလို ေနၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ကေလးအရြယ္မွာ အမ်ားစုက ဒီလိုပါပဲ။

အဲ့ဒိကေန ကေလးေတြက အက်င့္ေတြ ပါကုန္တယ္။ ေနတတ္ကုန္တယ္။ အရွိအတိုင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မရွိေတာ့ဘူး။ ကုတ္ကျမင္းေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ လွည့္ျဖားတတတ္လာၾကတယ္။ မိမိတို့ ငယ္ဘဝတခ်ိဳ့က အဲ့ဒိလို ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွင္သန္ခဲ့ရတယ္။ အခုေျပာတာထက္ အမ်ားႀကီး ပိုၾကဳံခဲ့ရတယ္။

#သကၤန္းျခဳံက ဘာလဲ?

သကၤန္းကို ခိုးကိုးရာတစ္ခုအျဖစ္ ဝတ္ဆင္ေနၾကသူေတြ။ စားဖို့ မပူရ၊ ေနဖို့ မပူရ၊ မေၾကာင့္မက် ေနရ။ အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္ သကၤန္ဝတ္ေနၾကသူေတြ...

ဒါက ျမင္သာပါလိမ့္မယ္။ အမ်ားႀကီး မေျပာေနေတာ့ပါဘူး။

အဲ့ဒိႏွစ္ခုၾကားမွာပဲ 'တကယ့္ရဟန္း' က ရွိတယ္။ ဆို... မိမိတို့လည္း ဘယ္ထဲ ပါမွန္း မသိေသးပါဘူးဟုသာ...။

#Cakkhu

https://www.facebook.com/groups/2001239446861643/permalink/2523507307968185/