အာဏာရွင္ ဖ်က္ဆီးသြားခဲ့ေသာ အရာ

ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ အာဏာရွင္ လက္ေအာက္မွာႏွစ္ေပါင္း ၅ဝေက်ာ္ေနခဲ့ရတယ္။ ဒီကေန႔အထိ အာဏာရွင္ လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ၿပီလို႔ မေၾကြးေၾကာ္ႏုိင္ေသးဘူး။ အၾကြင္းမဲ့အာဏာရဲ႕ အရသာကုိ ခံတြင္းေတြ႔ေနဆဲ လူတစ္စု က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ႏုိင္ငံေရးကို လႊမ္းမိုးျခယ္လွယ္ဖို႔ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆုိတာႀကီးကို ဘယ္သူ သေဘာတူတူ၊ မတူ တူ ေရးဆြဲထားတယ္။ ျပည္သူေတြ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ မ်က္ကလူးဆန္ျပာျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ မ႐ိုးသားတဲ့နည္းနဲ႔ အတည္ျပဳခဲ့တယ္။

ေခတ္တုိင္းမွာ အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ဆိုးရြားမႈကုိ သိတဲ့လူေတြက အာဏာရွင္ေတာ္လွန္ေရးေတြ လုပ္ခဲ့တယ္။ လူမသိ သူမသိ သမိုင္း မွတ္တမ္း မတင္ခဲ့ရတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိခဲ့တယ္။ က်ဆံုးခဲ့ရတယ္။ ဒီကေန႔ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုနဲ႔ ဆက္စပ္ေန တာကေတာ့ ၈၈ လူထုအံုၾကြ ေတာ္လွန္ေရးေပါ့။ ၈၈ လူထုအံုၾကြေတာ္လွန္ေရးရဲ႕ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ခဲ့ေပ မယ့္ အာဏာရွင္ေတြက လူထုဆႏၵကို လံုးဝမ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး အရပ္သားအစုိးရလက္ထဲကို အာဏာလႊဲမေပးခဲ့ဘူး။ မေပးတဲ့အျပင္ ၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ လူထုေထာက္ခံမဲ အမ်ားဆံုး ရရွိခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကိုေတာင္ တရားမဝင္ ပါတီတစ္ခုအျဖစ္ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ကလိမ္ၿခံဳဇာတ္လမ္းေတြနဲ႕ ၿဖိဳခြဲခဲ့တယ္။

ထင္ရွားတဲ့ ကမၻာသိ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ မတရား ထိန္းသိမ္း ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားမႈကေန အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာရဲ႕ စိတ္ဝင္စားမႈ ခံခဲ့ရၿပီး စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး ပိတ္ဆို႔မႈေတြ လုပ္ခဲ့လို႔ ဆက္လက္ ရပ္တည္ဖို႔ ခက္လာတဲ့ အာဏာရွင္ေတြဟာ ေဒၚစုနဲ႔ ေက်ာင္း သားေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ လႊတ္ေပးခဲ့ရတယ္။

ေဒၚစုကိုလည္း အစုိးရအဖြဲ႔မွာ ဟန္ျပထည့္သြင္းျပလိုက္ၿပီး ဒီမိုကေရစီစနစ္ဘက္ကို ကူးေျပာင္းေနသလို ဟန္ေဆာင္ျပလိုက္တဲ့ အတြက္ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရးဆိုင္ရာ ဖိအား ေတြ ေလ်ာ့ပါးလာခဲ့တယ္။

အခုဆိုရင္ ႏုိင္ငံတကာ ရဲ႕ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈတခ်ဳိ႕ေတာင္ ရ ေနၿပီ။

အခုလို ဒီမိုကေရစီျဖစ္စဥ္ထဲကို အာဏာရွင္ေတြ တရြတ္တိုက္ ပါလာတာဟာ IT နည္းပညာနဲ႕ မီဒီယာေလာကသားေတြ ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပါ။ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးတာတို႔၊ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္တာတို႔၊ (မေအာင္ျမင္တဲ့) စားပြဲ ဝိုင္း ေဆြး ေႏြးမႈတို႕ လုပ္တာနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ က ေဝဖန္ခ်က္ေပးတယ္။

''စစ္အစုိးရကလည္း တ ျဖည္းျဖည္း သေဘာထား ေပ်ာ့ ေပ်ာင္းလာၿပီဗ်။ ဒီမုိကေရစီဆိုတာကုိလည္း ေျပာလာၿပီ''

ကြၽန္ေတာ္က သူ႕ေဝဖန္ခ်က္ကုိ ေကာက္ခ်က္တစ္ခုနဲ႕ နိဂံုး ခ်ဳပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။

''ခင္ဗ်ား လြန္ဆြဲပြဲၾကည့္ဖူးတယ္ မဟုတ္လား။ ႏွစ္ဖက္စလံုးက ဘယ္သူမွ အေလွ်ာ့ေပးတာ မဟုတ္ၾကဘူး။ ကုိယ့္ဘက္ကိုအပါ ဆြဲရင္း ကုိယ့္ထက္အားႀကီးလို႔ တစ္ဖက္ကို ပါသြားတာ။ ဒီစစ္အစိုးရလည္း ဒရြတ္တုိက္ ပါသြားတာပါဗ်ာ။ ေလွ်ာ့ေပးတာ မဟုတ္ ပါဘူး''

အာဏာရွင္ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ သေဘာထား မေပ်ာ့ ေပ်ာင္းပါဘူး။ အာဏာကုိ လက္ လႊတ္ဖို႕ဆိုတာလည္း စိတ္ကူး မရွိ ပါဘူး။ အာဏာရဲ႕ အဆိပ္သင့္ ခံ ထားရၿပီး။ အာဏာအဆိပ္သီးရဲ႕ အရသာကိုလည္း စြဲေနၾကပါၿပီ။ အာဏာလက္မလႊတ္ရေရးနဲ႕ ထာ ဝရ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးကုိသာ စိတ္ ကူးယဥ္ၾက၊ အိပ္မက္ၾက၊ ေရတို ေရရွည္စီမံကိန္းေတြ ခ်မွတ္ၾကမွာ ပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း မီဒီယာေလာ က ထုိးႏွက္ခ်က္ေၾကာင့္ သူတို႕ရဲ႕ ရပ္တည္မႈဟန္ခ်က္ ပ်က္လာတဲ့ အခါ မီဒီယာကုိ မီဒီယာနဲ႕ တိုက္ မည္ဆိုတာ မ်ဳိး ေသြး႐ူး ေသြး တန္း ထေအာ္ၾကတာေပါ့။

အာဏာရွင္ေတြဟာ သူတို႔အာဏာ တည္ၿမဲေရးအတြက္ ဘာမဆိုလုပ္ဝံ့ၾကပါတယ္။ အာဏာရွင္ဘဝ ေရာက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ဟာ လူလို႔ ေခၚေနရေပမယ့္ လူ႕ကုိယ္က်င့္တရားမရွိတဲ့ လူ႕ႏွလံုးသားမရွိတဲ့ သတၱဝါတစ္မ်ဳိးပါပဲ။ လူသာမန္ေတြ မလုပ္ရဲတဲ့ ရက္စက္ မႈေတြကိုလည္း က်ဴးလြန္ရဲတယ္။ သံသရာခရီးမွာ လူ႔အျဖစ္ လူ႔ဘဝကို ျပန္မရႏုိင္တဲ့ ေကာက္က်စ္မႈေတြ၊ ယုတ္မာမႈေတြ မုသာ ဝါဒေတြကိုလည္း က်ဴးလြန္ရဲ ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ကုိ တစ္ဘဝစံလို႔ အမည္ေပးၾကတာေပါ့။

အာဏာရွင္ေတြ ရက္စက္ယုတ္မာခဲ့တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြထဲမွာ အဆိုးရြားဆံုးကေတာ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ မႈကို ေရေသာက္ျမစ္ကေန ျဖတ္ေတာက္ပစ္ခဲ့တာပါပဲ။ အာဏာရွင္စနစ္ တည္ၿမဲဖို႔အတြက္ အဓိကလိုအပ္ခ်က္က တုိင္းသူျပည္ သားေတြ အေတြးအေခၚမဲ့ေနဖုိ႕ပဲ။ လူေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚ ျမင့္မားလာတာနဲ႔အမွ် အာဏာရွင္စနစ္ ယိုင္လဲၿပိဳက်ရမယ္ဆုိတာ သိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာေပစိစစ္ေရးဆိုတဲ့ စာေပကင္ေပတုိင္အဖြဲ႔ကုိဖြဲ႔ၿပီး အေတြးအေခၚစာေပေတြကုိ သတ္ပစ္ခဲ့တယ္။ အေတြး အေခၚ စာေပေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့အခါ ျပည္သူေတြမွာ ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္စပ္ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ ဦးေႏွာက္မရွိေတာ့ဘူး။ စားမယ္၊ အိပ္မယ္၊ ေမထုန္ မွီဝဲမယ္၊ ငါ့သား င့ါသမီး ငါ့ေဆြမ်ဳိး သာ အေရးအႀကီးဆံုးလို႕ သိတဲ့ သတၱဝါတစ္မ်ဳိးအျဖစ္ကုိ ေရာက္သြားတယ္။

ႏုိင္ငံေရးစိတ္ဓာတ္ဆိုတာ မသိေတာ့ဘူး။ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ဆိုတာ မသိေတာ့ဘူး။ မသိေတာ့ စိတ္ဓာတ္လည္း ျဖစ္ ေပၚ မလာေတာ့ဘူး။ အာဏာရွင္ေတြ အသံေကာင္းဟစ္ခဲ့တဲ့ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ရွင္သန္ထက္ျမက္ေရး ဆိုတာ ဘူးလံုးနားထြင္းပဲ။ ျပည္ သူေတြနဲ႔ ေဝးေနတဲ့ ဒ႑ာရီလုိလို၊ ပံုုျပင္လုိလို ျဖစ္ေနတဲ့ ဘုရင့္ေနာင္၊ အေလာင္းဘုရား၊ က်န္စစ္သား၊ ဗႏၶဳလဆိုတာေတြနဲ႕ ဟန္ျပ လုပ္ၾကတယ္။ တကယ္တမ္း ေခတ္သစ္သမုိင္းမွာရွိတဲ့ ျပည္သူ နဲ႔လည္း အဆက္အစပ္မေဝးတဲ့ ဗုိလ္ေအာင္ေက်ာ္တို႔လို၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔လို၊ ဦးသန္႔တို႔လို လက္႐ံုးရည္၊ ႏွလံုးရည္ ျပည့္ဝတ့ဲ သမိုင္းဝင္ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ့ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာ ကေန ေဖ်ာက္ထားတယ္။ တကယ္တမ္း မ်ဳိးခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ လူေတြ ထြက္ေပၚလာမွာကို အာဏာရွင္ေတြက ေၾကာက္တယ္။

ဒီကေန႕ အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ လက္မရြံ႕ အာဏာသား စာေပကင္ေပတုိင္ေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားၿပီး စာေပလြတ္လပ္ခြင့္၊ မီဒီယာ လြတ္လပ္ ခြင့္ ရစျပဳလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔(မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ ဓာတ္ ရွိသူေတြ၊ ႏုိင္ငံ့အေရးကုိ စိတ္ပါဝင္စားသူေတြ) က အာဏာရွင္ေတြ ဖ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ တိုင္းသူျပည္ သားေတြရဲ႕စိတ္ဓာတ္ကုိ ျပန္လည္ ျပဳျပင္ရမွာပါ။ တိုင္းသူျပည္သား ေတြရဲ႕ ေၾကာင္းက်ဳိးေတြးေခၚႏုိင္ စြမ္းမဲ့ေနတဲ့ ဦးေႏွာက္ေတြထဲကုိ  အသိဥာဏ္အလင္းထည့္ေပးရမွာပါ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသိဥာဏ္ မျမင့္မားသမွ် ေၾကာင္းက်ဳိးဆက္ စပ္ေတြးေခၚႏုိင္စြမ္း နိမ့္ေနသမွ် ဒီမုိကေရစီျဖစ္ထြန္းမႈဟာ ေႏွးေကြးေလးလံေနဦးမွာပါ။ ျပည္သူျပည္ သားေတြဟာ ဒီမုိကေရစီအေရး ကို ေရွ႕ေဆာင္ေရွ႕ရြက္ ျပဳေနသူေတြ ရဲ႕ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ (အမာ ခံတပ္သားေတြ) ျဖစ္ပါတယ္။

အာဏာရွင္ ဖ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ အရာကုိ ဒီကေန႕ ဒီမိုကေရစီ အေရး ေဆာင္ရြက္သူတိုင္းက ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ယူရမွာပါ။

အာဏာရွင္စနစ္ အႀကြင္းမဲ့ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားဖို႕ဆိုတာက ျပည္သူျပည္သားေတြမွာ တုိင္းျပည္ ခ်စ္စိတ္၊ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္၊ ႏုိင္ ငံေရး စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပည့္ဝခိုင္မာေနဖုိ႔ လိုပါတယ္။

ဒီကိစၥဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ တစ္ပါတီ၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုတည္းနဲ႔ ေဆာင္ရြက္လို႔ ၿပီးေျမာက္ႏုိင္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္သလုိ တစ္လ ႏွစ္ လ တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ ဆိုတာမ်ဳိးနဲ႕လည္း မၿပီးႏုိင္ပါဘူး။

တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးကို ခ်စ္ၾကတဲ့သူတိုင္းက ညီညီညာညာနဲ႕ လက္တြဲၿပီး မ်ဳိးဆက္တစ္ဆက္ၿပီး တစ္ဆက္ ေဆာင္ရြက္သြားရမယ့္ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မ်ဳိးဆက္ေတြကုိ ႏုိင္ငံေရးစိတ္ဓာတ္၊ လူမ်ဳိးေရးစိတ္ဓာတ္ ရွိလာေအာင္ ေရးသားၾက၊ ေဆြးေႏြး ၾက၊ ေဟာေျပာၾက၊ လက္ေတြ႕က်င့္သံုး ျပၾကမယ္ဆိုရင္ေနာက္အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အၾကာမွာ အာဏာရွင္စိတ္ဓာတ္ ကင္းစင္တဲ့ မ်ဳိးဆက္ တစ္ခုေတာ့ ေပၚေပါက္လာႏုိင္ေကာင္းရဲ႕လို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။        

ဘကံ(http://www.zaygwet.com/vision.php?id=771 )